эй ғамати бардаи шодмонии ман

ای غمت برده شادمانی من

Бе ту талхаст зиндагонии ман

بی تو تلخ است زندگانی من

Ба сари ту ки бо ту натавон гуфт

به سر تو که با تو نتوان گفت

Сифати ранҷу нотавонии ман

صفت رنج و ناتوانی من

Аз ҷавонӣу ҳасан хеш битарс

از جوانی و حسن خویش بترس

Раҳм кун бар ману ҷавонии ман

رحم کن بر من و جوانی من

Он худ дони маро ки ҷумлаи туе

آن خود دان مرا که جمله تویی

Ошкорое ва наоне ман

آشکارایی و نهانی من

Чаҳ будгар дамии з рӯй камар

چه بود گر دمی ز روی کمر

Дил дар оре ба меҳрбонии ман

دل در آری به مهربانی من

Ҳосил ояд чу ҳозири оеи ту

حاصل آید چو حاضر آیی تو

Мояи умри ҷовдонии ман

مایهٔ عمر جاودانی من

Фалакии рӯзу шаб ҳаме гуяд

 فلکی روز و شب همی‌گوید

Каз ғам туаст шодмонии ман

کز غم توست شادمانی من