Сӯрӣ ки ҳур дар ваии перояи бргшоид

سوری که حور در وی پیرایه برگشاید

Ризвон ки нисораши ақди гуҳари кушояд

رضوان که نثارش عقد گهر گشاید

Бар азми хизмат ӯ ҳўрои миёни бибандад

بر عزم خدمت او حورا میان ببندد

Вази шарми зинат ӯ ҷавзои камари кушояд

وز شرم زینت او جوزا کمر گشاید

Ризвон агар ҷинонро ҳар ҳашт дар бибандад

رضوان اگر جنان را هر هشت در ببندد

Зини базми дасти давлати ҳаштод дар кушояд

زین بزم دست دولت هشتاد در گشاید

Ҳар субҳи нузҳат аз ҷони зангӣ дигар задойад

هر صبح نزهت از جان زنگی دگر زداید

Ҳар шоми ъушрат аз дили бандӣ дигар кушояд

هر شام عشرت از دل بندی دگر گشاید

Гуҳи нофҳои таббати боди сабои шикофад

گه نافهای تبت باد صبا شکافد

Гуҳи ақдҳои Баҳрайни абри саҳари кушояд

گه عقدهای بحرین ابر سحر گشاید

Мутриб ба вазни зебои нақши нишоти бандад

مطرب به وزن زیبا نقش نشاط بندد

Шоир ба назми ширини танги шукри кушояд

شاعر به نظم شیرین تنگ شکر گشاید

Аз акс рӯй ҳомӯни андари ҳавои софӣ

از عکس روی هامون اندر هوای صافی

Ҳар субҳдами ту гўӣии симурғи пари кушояд

هر صبحدم تو گوئی سیمرغ پر گشاید

Аз ҷурми санги хорои таъсири лутфи хусрав

از جرم سنگ خارا تأثیر لطف خسرو

Ҳар соъатӣ чу кавсари сад чашмаи бргшоид

هر ساعتی چو کوثر صد چشمه برگشاید

Дӯзах шавад биҳиштӣ ҳар гуҳи замона дар вай

دوزخ شود بهشتی هر گه زمانه در وی

Бигузар агар зи базмии ин додгари кушояд

بگذر اگر ز بزمی این دادگر گشاید

Дасти ҷаҳонӣ акнӯн бо ратлу ҷоми бинӣ

دست جهانی اکنون با رطل و جام بینی

Дар дори малики хусрави доруссаломи бинӣ

در دار ملک خسرو دارالسلام بینی

Асбоби малику миллат бар иттифоқи ёбӣ

اسباب ملک و ملت بر اتفاق یابی

Аҳволи дайну давлат бар интизоми бинӣ

احوال دین و دولت بر انتظام بینی

Аз бас ки рӯй некӯи бинӣ ба ҳар канорӣ

از بس که روی نیکو بینی به هر کناری

Оҷиз шӯй ндонӣ коўли кадоми бинӣ

عاجز شوی ندانی کاول کدام بینی

Дар пеш ҳар ки акнӯн нарад нишот бозад

در پیش هر که اکنون نرد نشاط بازد

Бар рқъаҳ тамошо дод тамоми бинӣ

بر رقعه تماشا داد تمام بینی

Ҳар рӯзи холи нузҳат бар рӯй субҳи ёбӣ

هر روز خال نزهت بر روی صبح یابی

Ҳар шаби шиканҷи шодӣ бар рӯй шоми бинӣ

هر شب شکنج شادی بر روی شام بینی

Онро ки буд доими даъвии порсоӣӣ

آن را که بود دایم دعوی پارسائی

Акнӯн мудом бар кафи ҷоми мудоми бинӣ

اکنون مدام بر کف جام مدام بینی

Яъне ки базм хусрав хулдаст бе хилофӣ

یعنی که بزم خسرو خلدست بی خلافی

Дар хулд ҳар чаҳ ёбӣ бар ҳасби коми бинӣ

در خلد هر چه یابی بر حسب کام بینی

эй зоҳиди музаввар аз худ ҳалоли дорӣ

ای زاهد مزور از خود حلال داری

Кандар чунин биҳиштӣ майро ҳароми бинӣ

کاندر چنین بهشتی می را حرام بینی

Ҳар рӯзи бандаи монои бастаи камари шаҳон ро

هر روز بنده مانا بسته کمر شهان را

Дар пеши тахти хусрави касрии ғуломи бинӣ

در پیش تخت خسرو کسری غلام بینی

Акнӯн замин ба хӯбӣ чун осмони намояд

اکنون زمین به خوبی چون آسمان نماید

Олам ба вақти перии худро ҷавони намояд

عالم به وقت پیری خود را جوان نماید

Гар сӯрат биҳишт аст номумкинаст бингар

گر صورت بهشت است ناممکنست بنگر

Кокнўни ҳамеи зи хӯбии саҳрои ҷинони намояд

کاکنون همی ز خوبی صحرا جنان نماید

Таъсири чарху анҷуми фарқи чунин ҷаҳон ро

تأثیر چرخ و انجم فرق چنین جهان را

Бинмоед ар намояд дар фари он намояд

بنماید ار نماید در فر آن نماید

Аз бас ки дасти хусрав дар ва гуҳар фишонд

از بس که دست خسرو در و گهر فشاند

Атрофи боргоҳаш чуна баҳру кони намояд

اطراف بارگاهش چونه بحر و کان نماید

Саҳрои зи ҳалаҳои алвони баҳри канорӣ

صحرا ز حله های الوان بهر کناری

Тродаҳ аз гулу мл аз арғавони намояд

طراده از گل و مل از ارغوان نماید

Дар офтоби дӯди анбари фурӯғи миҷмар

در آفتاب دود عنبر فروغ مجمر

Рояти гуҳ аз паранду гуҳи парниёни намояд

رایت گه از پرند و گه پرنیان نماید

Ҳукмӣ ки ронад гардун дар амни малики ширвон

حکمی که راند گردون در امن ملک شروان

Инак ҳаме ба хӯбии онро баёни намояд

اینک همی به خوبی آن را بیان نماید

Ҳомӯн агар з гардун ҷӯяд зи ҳасани пешӣ

هامون اگر ز گردون جوید ز حسن پیشی

Бурҳони он зи маҷлиси шоҳи ҷаҳони намояд

برهان آن ز مجلس شاه جهان نماید

эй базми шоҳи ширвони чандон ҷамоли дорӣ

ای بزم شاه شروان چندان جمال داری

Кандар ҷамоли боқии ҳади камоли дорӣ

کاندر جمال باقی حد کمال داری

Шояд ки бехилофат мисли биҳишт хонам

شاید که بی خلافت مثل بهشت خوانم

Ки ҳасан бениҳоят бо худ мисоли дорӣ

که حسن بی نهایت با خود مثال داری

Фатво ки додат охири коидўни миёни мардум

فتوی که دادت آخر کایدون میان مردم

Бозӣ мубоҳ кардӣ бодаи ҳалоли дорӣ

بازی مباح کردی باده حلال داری

Бар чархи комкории бадарии шаби тараб ро

بر چرخ کامکاری بدری شب طرب را

Фориғи зи васлу ҳиҷрони нақсу камоли дорӣ

فارغ ز وصل و هجران نقص و کمال داری

Гуҳи анҷуми лутфро сӯии шарафи расонӣ

گه انجم لطف را سوی شرف رسانی

Гуҳи ахтари ваборо андари ваболи дорӣ

گه اختر وبا را اندر وبال داری

Бар иттифоқи гардуни нақси камоли ёбӣ

بر اتفاق گردون نقص کمال یابی

Дар ихтилофи гетии бими заволи дорӣ

در اختلاف گیتی بیم زوال داری

Яздон ба мазҳаби ман шабаҳ ва назир дорад

یزدان به مذهب من شبه و نظیر دارد

Гар ту ба ҳеҷ мазҳаби шабаҳу ҳам?или дорӣ

گر تو به هیچ مذهب شبه و همال داری

Ҳамчун маи ду ҳафтаи тоӣӣ ба ҳасани лекин

همچون مه دو هفته تائی به حسن لیکن

Ҳамчун ҳилоли талъати фархундаи фоли дорӣ

همچون هلال طلعت فرخنده فال داری

Шояд ки ҷумлаи анҷум гардун кунад нисорат

شاید که جمله انجم گردون کند نثارت

Чун ту зи базми хусрави зебу ҷамоли дорӣ

چون تو ز بزم خسرو زیب و جمال داری

Шоҳӣ ки пои шоҳон фарсӯда шуд зи бандаш

شاهی که پای شاهان فرسوده شد ز بندش

Озурдаи ҳалқи шерон аз ҳалқаи камандаш

آزرده حلق شیران از حلقه کمندش

Шуд тўтёии давлати хок дар сароиш

شد توتیای دولت خاک در سرایش

Шуд гӯшвораи гардуни наъли сами самандаш

شد گوشواره گردون نعل سم سمندش

Хуршед тира монад бо хотири мунираш

خورشید تیره ماند با خاطر منیرش

Афлок паст бошад бо ҳиммати баландаш

افلاک پست باشد با همت بلندش

Бингар ба боргоҳаш то ҳамчуи мустамандон

بنگر به بارگاهش تا همچو مستمندان

Шоҳони нозанинро бинии ниёзмандаш

شاهان نازنین را بینی نیازمندش

Номи худои бодои вони Фариштагони ҳам

نام خدای بادا وآن فرشتگان هم

Бар дасти шери гираши бозуии деви бандаш

بر دست شیر گیرش بازوی دیو بندش

Зинсон ки давлат ӯ орост мамлакат ро

زینسان که دولت او آراست مملکت را

Аз ҳодисоти гардун камтар расад газандаш

از حادثات گردون کمتر رسد گزندش

Эмин шудӣ зи дӯзахгар саҷдаи барадӣ ӯ ро

ایمن شدی ز دوزخ گر سجده بردی او را

Онк аз биҳишти боқии яздон бурун фикандаш

آنک از بهشت باقی یزدان برون فکندش

Базмии ниҳоду хуоне каз баҳри чашми бад ро

بزمی نهاد و خوانی کز بهر چشم بد را

Созад сипеҳру сӯзад гуҳ хазу гуҳи сапандаш

سازد سپهر و سوزد گه خز و گه سپندش

Маҳбӯси байни зи яздон каз баҳри чашми бад ро

محبوس بین ز یزدان کز بهر چشم بد را

Машмӯли байн ба шодии шаҳрӣ ба дасти бандаш

مشمول بین به شادی شهری به دست بندش

Шоҳо ҳамеша дастат бо ҷоми бода боро

شاها همیشه دستت با جام باده بارا

Венаи базм ва хон ҳмидўни доими ниҳодаи бодо

وین بزم و خوان همیدون دایم نهاده بادا

Фарзанди панҷ дории панҷоҳ бод ва онгаҳ

فرزند پنج داری پنجاه باد و آنگه

Аз ҳар якят панҷсад фарзанди зодаи бодо

از هر یکیت پانصد فرزند زاده بادا

Чун ту савори гардӣ бар мураккаби муборак

چون تو سوار گردی بر مرکب مبارک

Дар хизмати рикобати гардуни пиёдаи бодо

در خدمت رکابت گردون پیاده بادا

Чун ту нишаста бошӣ бар тахту тоҷ бар сар

چون تو نشسته باشی بر تخت و تاج بر سر

Чун бандагон ба пешати бахти истодаи бодо

چون بندگان به پیشت بخت ایستاده بادا

Дар ҳар чаҳ рои дории ваз ҳар чаҳ коми ёбӣ

در هر چه رای داری وز هر چه کام یابی

Аз гашти чарх ва анҷмо дод ту дода бодо

از گشت چرخ و انجما داد تو داده بادا

Ҳаст офати фалакро раҳи бастаи зӣ дар ту

هست آفت فلک را ره بسته زی در تو

Бар халқи олами ин дар доими кушодаи бодо

بر خلق عالم این در دایم گشاده بادا

Сарҳои саркашоне каз ту кашанди кӣна

سرهای سرکشانی کز تو کشند کینه

Дар пои мркбонти пасти аўФтодаҳи бодо

در پای مرکبانت پست اوفتاده بادا

Даргоҳат аз баландӣ бо чархи боди ҳамсар

درگاهت از بلندی با چرخ باد همسر

Боми сарои хасмат бо буми содаи бодо

بام سرای خصمت با بوم ساده بادا

Аз рашки ин ки дории пурбодаи ҷом бар каф

از رشک این که داری پرباده جام بر کف

Пари хӯни дили ҳасудат чун ҷоми бодаи бодо

پر خون دل حسودت چون جام باده بادا

эй зери зулфи парчин ар танги чини ниҳода

ای زیر زلف پرچین ار تنگ چین نهاده

Маи зосмон ба пешати рух бар замини ниҳода

مه زآسمان به پیشت رخ بر زمین نهاده

ё онкӣ нест бар ту каси меҳрбонтар аз ман

یا آنکه نیست بر تو کس مهربان تر از من

Бо ҷони ман фироқати бунёди кини ниҳода

با جان من فراقت بنیاد کین نهاده

Дар хулд кард ризвони шукрона бар ҷамолат

در خلد کرد رضوان شکرانه بر جمالت

Дар ҳасани сад ғаромат бар ҳури айни ниҳода

در حسن صد غرامت بر حور عین نهاده

Дар тоқи абрӯии ту наргис камон кашида

در طاق ابروی تو نرگس کمان کشیده

Донад зи хами камонати ҷодӯи камӣни ниҳода

داند ز خم کمانت جادو کمین نهاده

Хубони поки домани монда бар остонат

خوبان پاک دامن مانده بر آستانت

Ҳар як зи ҷони нисорӣ дар остини ниҳода

هر یک ز جان نثاری در آستین نهاده

Чархи он қадри ҳаловат аз лаъли нӯшхандат

چرخ آنقدر حلاوت از لعل نوشخندت

Андар шукр сиришта дар ангабини ниҳода

اندر شکر سرشته در انگبین نهاده

Он хол бар рухи ту гўӣӣ ки ҳаст ъмдо

آن خال بر رخ تو گوئی که هست عمدا

Аз машки нуқтаи нур бар ёсамини ниҳода

از مشک نقطه نور بر یاسمین نهاده

Алҳақ ки шукр бошад бо чун ту длнўозӣ

الحق که شکر باشد با چون تو دلنوازی

Бар мураккаби тамошои зи иқболи зини ниҳода

بر مرکب تماشا ز اقبال زین نهاده

Шоҳӣ чунин нишаста вақте чунин расида

شاهی چنین نشسته وقتی چنین رسیده

Базмӣ чунин фиканда хуонеи чунин ниҳода

بزمی چنین فکنده خوانی چنین نهاده