Боди сабо ба боғи дгрбор бор ёфт

باد صبا به باغ دگربار بار یافت

Шох аз сршги абри гуҳарбор бор ёфт

شاخ از سرشگ ابر گهربار بار یافت

Наврӯз чун дамӣдани бод баҳор дид

نوروز چون دمیدن باد بهار دید

Бо моҳи дай ба кӣнау пайкор бор ёфт

با ماه دی به کینه و پیکار بار یافت

Даии боғи ҷои зоғи нигунсори бад вале

دی باغ جای زاغ نگونسار بد ولی

Имрӯзи ҷои зоғи нигунсор сор ёфт

امروز جای زاغ نگونسار سار یافت

Чун рухи ниҳоди булбул сармо зада ба боғ

چون رخ نهاد بلبل سرما زده به باغ

Бар ҳар чамани зи лолау гулзор нор ёфт

بر هر چمن ز لاله و گلزار نار یافت

Абри баҳори чашми маро дар фироқи ёр

ابر بهار چشم مرا در فراق یار

Бо хештан ба гиря бисёр бор ёфт

با خویشتن به گریه بسیار بار یافت

То боғро насим сабо дод дод боз

تا باغ را نسیم صبا داد داد باز

Оварад абри гиряу фарёди боди боз

آورد ابر گریه و فریاد باد باز

То чашм абр кард равони диҷла бар замин

تا چشم ابر کرد روان دجله بر زمین

Гардун ба боғи зинат Бағдод дод бо

گردون به باغ زینت بغداد داد با

Як чанд буд боғи тиҳӣ аз ҷамолу ҳасан

یک چند بود باغ تهی از جمال و حسن

Кардаш чу хулди хурраму ободи боди боз

کردش چو خلد خرم و آباد باد باز

Гар ҳукм зодан аз шикамаст эй аҷаб чаро

گر حکم زادن از شکم است ای عجب چرا

Пушти чаман ба сӯсани озоди зоди бод

پشت چمن به سوسن آزاد زاد باد

То боз шод шуд дили булбули зи гули дилам

تا باز شاد شد دل بلبل ز گل دلم

Гашт аз висоли он гули нўшоди шоди боз

گشت از وصال آن گل نوشاد شاد باز

Туркӣ ки хўштрсти зи мшкўии кӯй ӯ

ترکی که خوشترست ز مشکوی کوی او

Сарвӣ ки ҳаст чун гули худ рӯй рӯй ӯ

سروی که هست چون گل خود روی روی او

Гар ҷои сарви ҷӯй буд пас чаҳ сохтанд

گر جای سرو جوی بود پس چه ساختند

Аз дидаи ъошқои балои ҷӯии ҷӯй ӯ

از دیده عاشقا بلا جوی جوی او

Оварад гирди моҳи хаттӣ каз ҷалол ӯст

آورد گرد ماه خطی کز جلال اوست

Шаби ранг ӯ гирифтау шаби буии буи ӯ

شب رنگ او گرفته و شب بوی بوی او

Гардад чу машки об дар Омуӣ агар зананд

گردد چو مشک آب در آموی اگر زنند

Як раҳ дар оби чашмаи Омуии мӯӣ ӯ

یک ره در آب چشمه آموی موی او

Гўӣӣ ки гӯ якеаст ақиқин варои даҳан

گوئی که گو یکیست عقیقین ورا دهن

Венаи турфа тарка ҳаст сухангӯии гӯй ӯ

وین طرفه ترکه هست سخنگوی گوی او

Шабро ба нур рӯй чу маҳтоб тоб дод

شب را به نور روی چو مهتاب تاب داد

Дилро ба банди сунбули партоб тоб дод

دل را به بند سنبل پرتاب تاب داد

Овора кард аз дилами он сабри кӯи маро

آواره کرد از دلم آن صبر کو مرا

Бо тири чашм ӯ гуҳи партоб тоб дод

با تیر چشم او گه پرتاب تاب داد

Мискини дилам дар оташ ҳиҷрон бсухт вале

مسکین دلم در آتش هجران بسوخت ولی

Дар ишқ ӯ тамомати асбоб об дод

در عشق او تمامت اسباب آب داد

эй ман ғуломи он рухи рахшон ки дида ро

ای من غلام آن رخ رخشان که دیده را

Дар шаб чу офтоби ҷҳонтоб тоб дод

در شب چو آفتاب جهانتاب تاب داد

Дорад ду лаби басони ду унноби гоҳи васл

دارد دو لب بسان دو عناب گاه وصل

Ҷонро май аз миёни ду унноб ноб дод

جان را می از میان دو عناب ناب داد

Аз ғамзаи кишт дар маи тирам вале зи об

از غمزه کشت در مه تیرم ولی ز آب

Гумроҳи ташнаро ба маи об об дод

گمراه تشنه را به مه آب آب داد

Ҷонои гул аз рухи ту ба найранги ранги барад

جانا گل از رخ تو به نیرنگ رنگ برد

Вази чашми оҳӯонаи з ҳар ранги ранги барад

وز چشم آهوانه ز هر رنگ رنگ برد

Бо мо насохт гарчи ба бозори никўӣӣ

با ما نساخت گرچه به بازار نیکوئی

Сад раҳи зи шукри он даҳани танги танги барад

صد ره ز شکر آن دهن تنگ تنگ برد

Ҷони бардаи ризои ту бргФт чуна зи дил

جان برده رضای تو برگفت چونه ز دل

Овозаи ғамат ба як оҳанги ҳонги барад

آوازه غمت به یک آهنگ هنگ برد

Хӯрдам ба ёди ту май хӯни ранг рӯй дӯш

خوردم به یاد تو می خون رنگ روی دوش

То аз дили ман он май хӯни ранги ранги барад

تا از دل من آن می خون رنگ رنگ برد

Аз бас ки лаҳни шеъри ман андари санои шоҳ

از بس که لحن شعر من اندر ثنای شاه

Бар чарх рафт зҳрсўии чанги чанги барад

بر چرخ رفت زهرسوی چنگ چنگ برد

Хорӣ ки дар вафоаши бпрўрд вирд шуд

خاری که در وفاش بپرورد ورد شد

Рўӣӣ ки аз ҷафоаши бёзрд зард шуд

روئی که از جفاش بیازرد زرد شد

Номард чун парастиши даргоҳ ӯ гузид

نامرد چون پرستش درگاه او گزید

Зони хусрави ҷавони ҷавонмард мард шуд

زآن خسرو جوان جوانمرد مرد شد

Аз бас ки суди шахси адуи мураккабаш ба пай

از بس که سود شخص عدو مرکبش به پی

Зери самаши гё ки биоварад вирд шуд

زیر سمش گیا که بیاورد ورد شد

Он аждаҳост ханҷар ӯ каш ба гоҳи ҷанг

آن اژدهاست خنجر او کش به گاه جنگ

Шуд хӯрд ҷони душман ва дар хӯрд хӯрд шуд

شد خورد جان دشمن و در خورد خورد شد

Ҳангоми сайри зи офати сами саманд ӯ

هنگام سیر ز آفت سم سمند او

Ин пайки раҳи наварди ҷаҳонгард гирд шуд

این پیک ره نورد جهانگرد گرد شد

Хур гарчи нур бахшад ҳар моҳи моҳ ро

خور گرچه نور بخشد هر ماه ماه را

Рўбд бидида пешаши сад роҳи роҳ ро

روبد بدیده پیشش صد راه راه را

Шоҳони зи тоҷу гоҳ , шараф ёфтанд ва ӯ

شاهان ز تاج و گاه، شرف یافتند و او

Гуҳи тоҷро шараф диҳаду гоҳи гоҳ ро

گه تاج را شرف دهد و گاه گاه را

Гар гоҳ дар паноҳ вай ояд зафар диҳад

گر گاه در پناه وی آید ظفر دهد

Бар каҳрабо ба теғи адуи коҳи коҳ ро

بر کهربا به تیغ عدو کاه کاه را

Гуҳи пешаш аз тавозуъ чун наъли мураккабаш

گه پیشش از تواضع چون نعل مرکبش

Қади хами ҳамеи пазирад ҳар моҳи моҳ ро

قد خم همی پذیرد هر ماه ماه را

Шоҳон агарчӣ бандаи маликшоҳро баданд

شاهان اگرچه بنده ملکشاه را بدند

Зебандаи бандаи сад чун маликшоҳи шоҳ ро

زیبنده بنده صد چون ملکشاه شاه را

Умри варои адади сад ва панҷоҳ соли бод

عمر ورا عدد صد و پنجاه سال باد

Бо ҳар яке адади сад ва панҷоҳ ҷоҳ ро

با هر یکی عدد صد و پنجاه جاه را

Бар чархгар ба нури баради тири тир аз ӯ

بر چرخ گر به نور برد تیر تیر از او

Хуршед ва ма шаванд бетаи хайри хайр аз ӯ

خورشید و مه شوند بتا خیر خیر از او

Тадбири кин ӯ чу кунад душманӣ шавад

تدبیر کین او چو کند دشمنی شود

Дар пеши поиши он ҳамаи тадбири бир аз ӯ

در پیش پایش آن همه تدبیر بیر از او

Рӯзи мухолифони зи наҳифаш чу шаб шавад

روز مخالفان ز نهیبش چو شب شود

Шоми мувофиқони ҳамаи шабгири гир аз ӯ

شام موافقان همه شبگیر گیر از او

Бингар камони кин ба камӣн дар кафш ки нест

بنگر کمان کین به کمین در کفش که نیست

Эмин ба шоми шоҳ ва ба Кашмӣри мейр аз ӯ

ایمن به شام شاه و به کشمیر میر از او

Хуршеди раҳ ба сӯии маи дай наад зи бим

خورشید ره به سوی مه دی نهد ز بیم

Гар шаҳ раҳо кунад ба маи тири тир аз ӯ

گر شه رها کند به مه تیر تیر از او

эй дода чарх дар ҳамаи аҳкоми коми ту

ای داده چرخ در همه احکام کام تو

Гардуни мусаххари туу аҷроми роми ту

گردون مسخر تو و اجرام رام تو

Маъсӯми ҳамчуи номи худои бузургвор

معصوم همچو نام خدای بزرگوار

Дар лафзҳо зи фӯҳшу зи дашноми номи ту

در لفظ ها ز فحش و ز دشنام نام تو

Биниҳод дӯсти вори замона ба дасти қаҳр

بنهاد دوست وار زمانه به دست قهر

Бар пои душманони ту модоми доми ту

بر پای دشمنان تو مادام دام تو

Доим ба рӯзи ъз ва ба шаб давлат оваранд

دایم به روز عز و به شب دولت آورند

Аз чини саҳаргаҳи ту ва аз шоми шоми ту

از چین سحرگه تو و از شام شام تو

Асбоби лаҳву ъушрату андӯҳу ранҷ ро

اسباب لهو و عشرت و اندوه و رنج را

Оғози бодаи туу анҷоми ҷоми ту

آغاز باده تو و انجام جام تو

Шоҳои туро зи давлату иқболи боли бод

شاها تو را ز دولت و اقبال بال باد

Малики туро зи ҳосили аъмоли моли бод

ملک تو را ز حاصل اعمال مال باد

Ҳар мФзлӣ ки мункири аФзоли ту буд

هر مفضلی که منکر افضال تو بود

Аз фазлаи фузул дар аФзоли золи бод

از فضله فضول در افضال ضال باد

Роят ҳамеша дар ҳамаи аҳком ком ёфт

رایت همیشه در همه احکام کام یافت

Хасмати мудом дар ҳамаи ишғоли ғоли бод

خصمت مدام در همه اشغال غال باد

Ҳангоми бори қади алифи вори хусравон

هنگام بار قد الف وار خسروان

Дар хизмати ту чун қади абдоли доли бод

در خدمت تو چون قد ابدال دال باد

Бо қадару ҷоҳу давлату ъзу шарафи ту ро

با قدر و جاه و دولت و عز و شرف تو را

Сад бор ба зи пору зи имсоли соли бод

صد بار به ز پار و ز امسال سال باد