зи харгаҳи фалак оташ наҳуфт дӯди саҳоб
ز خرگه فلک آتش نهفت دود سحاب
Даро ба харгаҳ ва оташ фурӯз аз май ноб
درا به خرگه و آتش فروز از می ناب
Намӯнаи баҳр мшмъ намӯд қавси қзҳ
نمونه بهر مشمع نمود قوس قزح
Паии лифофаи харгоҳи осмони зи саҳоб
پی لفافه خرگاه آسمان ز سحاب
Агар на абр лаффофаст баҳри харгаҳи чарх
اگر نه ابر لفافست بهر خرگه چرخ
зи тори қатра чаро ҳар тараф кашид таноб
ز تار قطره چرا هر طرف کشید طناب
зи бскаҳ сим фишон гашти абри симобӣ
ز بسکه سیم فشان گشت ابر سیمابی
зи сими барф замин шуд чу қулзуми симоб
ز سیم برف زمین شد چو قلزم سیماب
зи баҳри дай агарат орзӯ буд дар айш
ز بحر دی اگرت آرزو بود در عیش
Биёу киштии дарёии лаълро дарёб
بیا و کشتی دریای لعل را دریاب
Шҳисти гулханӣ аз шуълаи вази хокистар
شهیست گلخنی از شعله وز خاکستر
Ки ҳаст он якаш алтоиии ин дигар санҷоб
که هست آن یکش الطایی این دگر سنجاب
Ба сӯии мағриби норад шудани зи машриқи меҳр
به سوی مغرب نارد شدن ز مشرق مهر
Агар ниФкнд аз абри пул ба рӯй хлоб
اگر نیفکند از ابر پل به روی خلاب
Дромдн ба рикобасту бурдани сармо
درامدن به رکابست و بردن سرما
Дар фано шуда гуё ба пои халқи рикоб
در فنا شده گویا به پای خلق رکاب
Ҳавои хазидаи зи гармо дар оҳанӣни гунбад
هوا خزیده ز گرما در آهنین گنبد
Ба рӯй об ки яхи бастаи қбҳои ҳубоб
به روی آب که یخ بسته قبهای حباب
Магӯ ҳубоб ки аз шиддат баравадат дай
مگو حباب که از شدت برودت دی
Чу фарши сим шудаи сатҳи муҳраи гирдоб
چو فرش سیم شده سطح مهره گرداب
Фурӯғи оризи хубон ба гоҳи ихмолаҳ
فروغ عارض خوبان به گاه یخماله
Буд чу бар фалаки оби ранги нури шаҳоб
بود چو بر فلک آب رنگ نور شهاب
Чу бум шуъла шавад пари занони зи шиддати барад
چو بوم شعله شود پر زنان ز شدت برد
зи голи вори дарави аўФтнди хайли ғроб
ز گال وار درو اوفتند خیل غراب
зи баси баёз ки бар чашмҳо расед аз барф
ز بس بیاض که بر چشمها رسید از برف
Басони серумаи азизи омадаи саводи туроб
بسان سرمه عزیز آمده سواد تراب
магӯӣ серума ки чун машки ноби хоки сиёҳ
مگوی سرمه که چون مشک ناب خاک سیاه
Бзири пардаи кофури гаван шуда ноёб
بزیر پرده کافور گون شده نایاب
зи пардаи байн ки сириштаст анкабути осо
ز پرده بین که سرشتست عنکبوت آسا
Ки дар даҳонаш ҳамаи тор сим гашта луоб
که در دهانش همه تار سیم گشته لعاب
Ба ларзаи ҷуссаи муфлиси зи шавқи оташи тез
به لرزه جثه مفلس ز شوق آتش تیز
Мушобеҳи дили махмур аз ҳавои шароб
مشابه دل مخمور از هوای شراب
Шуда чу ҷрзи асми гӯши муфлисони зи самоъ
شده چو جرز اصم گوش مفلسان ز سماع
Ки ду китф шуда бар раҳгузори гӯши ҳиҷоб
که دو کتف شده بر رهگذار گوش حجاب
Ба ҷисми шахс таҳаррук намонда ҷузи ларза
به جسم شخص تحرک نمانده جز لرزه
Чу мет мутаҳаррики зи қудрати ваҳоб
چو میت متحرک ز قدرت وهاب
Дар оби моҳӣ беҳис чу мехи рафта ба хок
در آب ماهی بی حس چو میخ رفته به خاک
Ба хоки мори фитодаи басони бастаи таноб
به خاک مار فتاده بسان بسته طناب
Гузашта чун малах аз пушт ҳар тарафи зону
گذشته چون ملخ از پشت هر طرف زانو
Ҳар онкӣ бӯда баҳами дасти сои ҳамчуи збоб
هر آنکه بوده بهم دست سای همچو ذباب
Чу дидаи шуъла ба ранги пари малахи ҷуста
چو دیده شعله به رنگ پر ملخ جسته
Дарави басон малах карда хешро пари тоб
درو بسان ملخ کرده خویش را پر تاب
Даруни ҳалқаи чашми ашки баста чун айнак
درون حلقه چشم اشک بسته چون عینک
Вале ба чашм азон неи фурӯғи касб ва на тоб
ولی به چشم ازان نی فروغ کسب و نه تاب
зи боди қотили даии мурдаи оташи зардушт
ز باد قاتل دی مرده آتش زردشت
Ки гашта аз дами ъисиш зиндагӣ ноёб
که گشته از دم عیسیش زندگی نایاب
Дарин замон ки зи сӯрохи сӯзании сарсар
درین زمان که ز سوراخ سوزنی صرصر
Чунон вазад ки шавад зу баннои умри хароб
چنان وزد که شود زو بنای عمر خراب
Чу нори хона талаб кун гирифтаи равзан ӯ
چو نار خانه طلب کن گرفته روزن او
Дарав чу донааш ахгар чу об ӯ май ноб
درو چو دانه اش اخگر چو آب او می ناب
Мғниӣу ҳарифӣу соқии дилкаш
مغنیی و حریفی و ساقی دلکش
Казин се чор наёяд адади фузун ба ҳисоб
کزین سه چار نیاید عدد فزون به حساب
Нишот кун ки мғнӣ адо кунад ин шеър
نشاط کن که مغنی ادا کند این شعر
Биёади маҷлиси шоҳаншаҳи рафеъи ҷаноб
بیاد مجلس شاهنشه رفیع جناب
Ки эй зи оризу лаби гоҳи майли базми шароб
که ای ز عارض و لب گاه میل بزم شراب
Дар оби сохтаи оташи аён дар оташи об
در آب ساخته آتش عیان در آتش آب
Ба ғайр рӯйу даҳонати надидаи каси зарра
به غیر روی و دهانت ندیده کس ذره
Даруни доираи офтоби ъолмтоб
درون دایره آفتاب عالمتاب
Гуҳи хироми қадати гӯи биёи муъоинаи байн
گه خرام قدت گو بیا معاینه بین
Ҳар он касе ки надидаст умрро ба шитоб
هر آن کسی که ندیدست عمر را به شتاب
Ниқоби монеъи нури рух ту нест ки нест
نقاب مانع نور رخ تو نیست که نیست
Чаҳор пардаи гардуни боФтоби ҳиҷоб
چهار پرده گردون بافتاب حجاب
Кашами хаёли турои раштҳои ҷони баста
کشم خیال ترا رشتهای جان بسته
зи баҳри васли ҳаминам мураттабаст асбоб
ز بهر وصل همینم مرتب است اسباب
Чу роҳ чашм бибастам ба пораҳои ҷигар
چو راه چشم ببستم به پاره های جگر
Даруни хаёли рахти монда буду беруни хоб
درون خیال رخت مانده بود و بیرون خواب
Ба буии васл наад рӯ ба даргаати фонӣ
به بوی وصل نهد رو به درگهت فانی
Чунонкии аҳли ибодат ба гӯшаи миҳроб
چنانکه اهل عبادت به گوشه محراب
Муяссар ар шавадам рӯ ба даргаи шоҳӣ
میسر ار شودم رو به درگه شاهی
Нуҳум ки кӯҳли марои дасти хокаш аз ҳамаи боб
نهم که کحل مرا دست خاکش از همه باب
Ба калаки сунъи абўолғозиш лақаб гашта
به کلک صنع ابوالغازیش لقب گشته
Лақаб ки гуфта қазои кони аҳсани алолқоб
لقب که گفته قضا کان احسن الالقاب
Нуҷуми кавкабаи султони ҳусайни дарёдил
نجوم کوکبه سلطان حسین دریادل
Ки баҳри рифъат ӯро фалак шудаст ҳубоб
که بحر رفعت او را فلک شدست حباب
Сипеҳри чатри мълошро ба таҳи соя
سپهر چتر معلاش را به ته سایه
Чаро ки қубба ӯ гашта меҳри ъолмтоб
چرا که قبه او گشته مهر عالمتاب
Нуҷуми Рахши сбгпошро ба наъли сиёам
نجوم رخش سبگپاش را به نعل سیام
Чаро ки пўиаҳ ӯро сипеҳр гашта туроб
چرا که پویه او را سپهر گشته تراب
Зиҳӣ ба пояи рифъати турои макон ҷое
زهی به پایه رفعت ترا مکان جایی
Ки лои маконаш чу таҳти алсро шуда ба ҳисоб
که لا مکانش چو تحت الثرا شده به حساب
Хҳии бзўраҳи ҳишмати турои маҳали авҷӣ
خهی بذوره حشمت ترا محل اوجی
Ки арш гашта ба хоки ҳазиз ӯ ноёб
که عرش گشته به خاک حضیض او نایاب
Саманди азми турои суръати ончунонкии бтў
سمند عزم ترا سرعت آنچنانکه بطو
Намӯда чархи сариъаши чунонкии хрбаҳи хлоб
نموده چرخ سریعش چنانکه خربه خلاب
Рикоби ҳалами турои он саботи кндри чашм
رکاب حلم ترا آن ثبات کندر چشم
Намӯда арзи каронаш чу осмон башитоб
نموده ارض کرانش چو آسمان بشتاب
зи дасти ҷӯад ту шуд баҳру кони чунон холӣ
ز دست جود تو شد بحر و کان چنان خالی
Ки кӯҳи тӯда хошок гашта баҳри сароб
که کوه توده خاشاک گشته بحر سراب
зи лутфи оми тугар неку бади ҷаҳони манъам
ز لطف عام تو گر نیک و بد جهان منعم
Ки каси суоли наёбад ба сад ҳазор ҷавоб
که کس سوال نیابد به صد هزار جواب
Насими гулшани халқи ту чун вазид ба рӯҳ
نسیم گلشن خلق تو چون وزید به روح
Дам Масеҳ намӯда чу дӯди нори азоб
دم مسیح نموده چو دود نار عذاب
Шарори шуълаи қаҳрат чу ҷустаи ҷурми сипеҳр
شرار شعله قهرت چو جسته جرم سپهر
Ҳазор барқ бало карда бар замини партоб
هزار برق بلا کرده بر زمین پرتاب
Шудаи зи теғи ту вайрони иморати тани хасм
شده ز تیغ تو ویران عمارت تن خصم
Шавад чунонкии иморати зи оби тези хароб
شود چنانکه عمارت ز آب تیز خراب
Дили адуати зи пайкони новакати мурда
دل عدوت ز پیکان ناوکت مرده
Чунонкии шуълаи нори куҳани зи қатраи об
چنانکه شعله نار کهن ز قطره آب
зи саҳми тири ту фатҳи ҳазор ҳсни ҳсин
ز سهم تیر تو فتح هزار حصن حصین
Балии ғмоми з борон намӯда фатҳи албоб
بلی غمام ز باران نموده فتح الباب
Паии фузӯнии ъушрат ба базми ҳишмати ту
پی فزونی عشرت به بزم حشمت تو
Ки он зи мад камончааст ё навой рубоб
که آن ز مد کمانچه است یا نوای رباب
Фалаки зи гесуии ноҳиди бандади онрои мӯӣ
فلک ز گیسوی ناهید بندد آنرا موی
Қазои зи пари млоик бояд диҳад мизроб
قضا ز پر ملایک باید دهد مضراب
Сипеҳри қадари ту баҳрӣ ки баҳри ғарқаи хасм
سپهر قدر تو بحری که بهر غرقه خصم
Буд ҳазор чу гардуни доираши гирдоб
بود هزار چو گردون دایرش گرداب
Дарон замон ки зи боди Фтни ғубори бало
دران زمان که ز باد فتن غبار بلا
Кашад ниқоб ба рухсори меҳри ъолмтоб
کشد نقاب به رخسار مهر عالمتاب
Ғариви кӯси дағои он қиёмат андозад
غریو کوس دغا آن قیامت اندازد
Ки бугсаланд зи ҳам уштурони чархи таноб
که بگسلند ز هم اشتران چرخ طناب
Ду сафи бҳиأти ду кӯҳи оҳан аз паии қатл
دو صف بهیأت دو کوه آهن از پی قتل
Ки руста дар вай аз теғу найзаи сӯрати ғоб
که رسته در وی از تیغ و نیزه صورت غاب
Паии шикори тзрўи ҳаёту тӯтии рӯҳ
پی شکار تذرو حیات و طوطی روح
Пурди хаданги зи зоғи камон ба боли уқоб
پرد خدنگ ز زاغ کمان به بال عقاب
Дирами бскаҳи малик адам расад аз гурз
درم بسکه ملک عدم رسد از گرز
Чу бар бшизаҳ ҷавшан зананд чун зарроб
چو بر بشیزه جوشن زنند چون ضراب
Басони теғи ҳама аз фуод хӯн лӣсанд
بسان تیغ همه از فواد خون لیسند
Чунонкии гоҳи ғизо аз ҷигари забони збоб
چنانکه گاه غذا از جگر زبان ذباب
Чу ҳамлаи ҷониби хасмоварӣ дар он соъат
چو حمله جانب خصم آوری در آن ساعت
Кашида теғи зи зилли ливои фатҳи моб
کشیده تیغ ز ظل لوای فتح مآب
Чунон з ҷо равад аз сад маи ту сафи аду
چنان ز جا رود از صد مه تو صف عدو
Ки кӯҳи хору хас аз пеши тундрави сайлоб
که کوه خار و خس از پیش تندرو سیلاب
Вазади насими зафар бар ливои Мансурат
وزد نسیم ظفر بر لوای منصورت
Баҳри тараф ки тавваҷуҳ кунӣ барои савоб
بهر طرف که توجه کنی برای صواب
Зафари паноҳи сипоҳи турои баҳри ҷумла
ظفر پناه سپاه ترا بهر جمله
Нидои фатҳ мубин башнавад зи ғайби хитоб
ندای فتح مبین بشنود ز غیب خطاب
зи рзмгаҳ чу боиўони базми ронии Рахш
ز رزمگه چو بایوان بزم رانی رخش
Ҳазор касрӣу Кайхусравати равон ба рикоб
هزار کسری و کیخسروت روان به رکاب
Даруни қасри фалаки рифъати ҷаҳони оро
درون قصر فلک رفعت جهان آرا
Ниҳодаи базм киёнӣ кунӣ чу майли шароб
نهاده بزم کیانی کنی چو میل شراب
Яқин ки дар хури он разм бошад ин базмат
یقین که در خور آن رزم باشد این بزمت
Ки давр чарх надидаст мисли ҳар ду ба хоб
که دور چرخ ندیدست مثل هر دو به خواب
Ба саъй ҳар чаҳ зи шоҳон гирифта бошӣ малик
به سعی هر چه ز شاهان گرفته باشی ملک
Кунӣ атои гадоён ба мадҳ бе итноб
کنی عطای گدایان به مدح بی اطناب
Ҳамеша то ба штои пӯшади абри кофурӣ
همیشه تا به شتا پوشد ابر کافوری
зи барфи пурҳи кофури гаван ба ҷурми туроб
ز برف پره کافور گون به جرم تراب
Ба маҷлис май кофури табъи мишкӣни атр
به مجلس می کافور طبع مشکین عطر
Ба айши боди муқаввӣ ба ранги лаъли музоб
به عیش باد مقوی به رنگ لعل مذاب
Ҳазор бори ҷавонмардят чу бармаку тай
هزار بار جوانمردیت چو برمک و طی
Ҳазор соли ҷавони бахтят чу аҳди шабоб
هزار سال جوان بختیت چو عهد شباب