Ҳасан рӯй ҳури ҷинатро фалак изҳор кард

حسن روی حور جنت را فلک اظهار کرد

Чун рухи хуб ту дид аз каъба истиғфор кард

چون رخ خوب تو دید از کعبه استغفار کرد

Ваа чаҳ кофар буд он каз дайр маст омад бурун

وه چه کافر بود آن کز دیر مست آمد برون

Баҳри қайдами риштаи тасбеҳро зуннор кард

بهر قیدم رشته تسبیح را زنار کرد

Боғбон то кард ташбеҳи даҳонаш ғунча ро

باغبان تا کرد تشبیه دهانش غنچه را

Дар дилам аз захми пайконҳо фузунтар кор кард

در دلم از زخم پیکانها فزونتر کار کرد

Калаки қудрати ҳали он дар давраи соғари ниҳод

کلک قدرت حل آن در دوره ساغر نهاد

Мушкилотиро ки дар на гунбад даввор кард

مشکلاتی را که در نه گنبد دوار کرد

Риндяши бодои ҳалоли он кӯ ба ишқи мғбчаҳ

رندیش بادا حلال آن کو به عشق مغبچه

Хирқаи саҷҷодаи раҳни кулба хумор кард

خرقه سجاده رهن کلبه خمار کرد

Лаъли ҷони бахшиши зи мардуми ҷон ба осонӣ гирифт

لعل جان بخشش ز مردم جان به آسانی گرفت

Сахти хуонеҳои ман ин қиссаро душвор кард

سخت‌خوانی‌های من این قصه را دشوار کرد

Бар сари бозори ҳасанаши худ фурӯширо гузошт

بر سر بازار حسنش خود فروشی را گذاشت

Юсуфу пеши Рахш бар бандагӣ иқрор кард

یوسف و پیش رخش بر بندگی اقرار کرد

Дӯш чун мемардум аз ҳиҷрони суроҳе хӯн гирист

دوش چون میمردم از هجران صراحی خون گریست

Шамъ низ аз сӯзи дардами худкушӣ бисёр кард

شمع نیز از سوز دردم خودکشی بسیار کرد

Масту ошиқи фонӣ аз дайр Муғон омад бурун

مست و عاشق فانی از دیر مغان آمد برون

Ҳар ду собит шуд бова гарчи басӣ инкор кард

هر دو ثابت شد باو گرچه بسی انکار کرد