Зиҳӣ аз ҷилваи болои раънояти бало бар дил

زهی از جلوه بالای رعنایت بلا بر دل

з ҳар як тори мишкӣни турраи ?ути сад ибтило бар дил

ز هر یک تار مشکین طره‌ات صد ابتلا بر دل

Чунон каз касрати борони Нитсаон бишиканади ғунча

چنان کز کثرت باران نیسان بشکند غنچه

Кшоид аз ту ҳар чанд оядам тири ҷафо бар дил

کشاید از تو هر چند آیدم تیر جفا بر دل

Чу рӯз ояд шавад туғён ӯ дар ишқи сад чандон

چو روز آید شود طغیان او در عشق صد چندان

Агар чаҳ манъро ҳар шаб кунам сад моҷаро бар дил

اگر چه منع را هر شب کنم صد ماجرا بر دل

Дилу чашмам ҳалокат гашта ва ту ҷилвагар дар чашм

دل و چشمم هلاکت گشته و تو جلوه گر در چشم

Раво набӯд ки ин бедодро дории раво бар дил

روا نبود که این بیداد را داری روا بر دل

Фалаки аҳли вафоро чун ҳамеша дорад озурда

فلک اهل وفا را چون همیشه دارد آزرده

Хушам зон бе вафои озор гар ояд маро бар дил

خوشم زان بی‌وفا آزار گر آید مرا بر دل

з рӯй мардумии ратли гаронами дор эй соқӣ

ز روی مردمی رطل گرانم دار ای ساقی

Ки аз номардумон даҳр дорам ғуссаҳо бар дил

که از نامردمان دهر دارم غصه‌ها بر دل

Ба чашми раҳмат ва дилсӯзем бинӣ агар доне

به چشم رحمت و دلسوزیم بینی اگر دانی

Ки аз ҳиҷрат чаҳҳо бар чашм ман омад , чаҳҳо бар дил

که از هجرت چه‌ها بر چشم من آمد، چه‌ها بر دل

Аҷаб набӯд расӣдан дар ҳарими боқӣ эй фонӣ

عجب نبود رسیدن در حریم باقی ای فانی

Агар худ гуфтае қатъи биёбони фано бар дил

اگر خود گفته‌ای قطع بیابان فنا بر دل