Паймона меҷӯён рафтам сӯии майхона

پیمانهٔ مِیْ جویان، رفتم سوی میخانه

Берун нарӯм зонҷои пар ношудаи паймона

بیرون نروم زانجا، پر ناشده پیمانه

Шайхони муноҷотии риндони хроботӣ

شیخان مناجاتی، رندان خراباتی

Ҷӯянди турои ҷоно дар каъбау бтхонаҳ

جویند ترا جانا، در کعبه و بتخانه

Дар майкадаи сари мастам аз нанги худии рустам

در میکده سر مستم، از ننگ خودی رستم

Нӯшами қадаҳи бода бо наъраи мастона

نوشم قدح باده، با نعره مستانه

Шуд ҷом мем қотили ҷузи ин чаҳ кунад ҳосил ?

شد جام مِیَم قاتل، جز این چه کند حاصل؟

Чун ёр қадаҳ дорад бо ишқи девона

چون یار قدح دارد، با عاشق دیوانه

Воъизи басар минбар гуяд ҳама аз кавсар

واعظ به سر منبر، گوید همه از کوثر

Ман масту баради хобами зини булъаҷаби афсона

من مست و بَرَد خوابم، زین بلعجب افسانه

Ту ҳам гули бастонеи ҳам шамъи шабистонӣ

تو هم گل بستانی، هم شمع شبستانی

Ҳам рӯзи миннати булбули ҳам шаб шудаи парвона

هم روز منت بلبل، هم شب شده پروانه

Фонӣ суханам бишинав ҷӯёии харобии шӯ

فانی سخنم بشنو، جویای خرابی شو

Дар ганҷ нашуд маъмури кас ношудаи вайрона

در گنج نشد معمور، کس ناشده ویرانه