Аз ман овора дар Кувайти фиғонии монда
از من آواره در کویت فغانی مانده
Бе нишонеи рафта ва аз ваии нишонеи монда
بی نشانی رفته و از وی نشانی مانده
Хону мон дар кӯии ту дрбохтм бингар кунун
خان و مان در کوی تو درباختم بنگر کنون
Хону мон гум гашта ва бе хонумонеи монда
خان و مان گمگشته و بیخانمانی مانده
Гарчи мардум дар сари кӯии вафои ӣнҳам бас аст
گرچه مردم در سر کوی وفا اینهم بس است
Таънагар баҳри сгонти устихонии монда
طعنه گر بهر سگانت استخوانی مانده
Носҳи афсонаи Фарҳод ва маҷнӯн шуд дилам
ناسح افسانه فرهاد و مجنون شد دلم
Зонка дар ҳар кӯй аз ваии достонии монда
زانکه در هر کوی از وی داستانی مانده
ҲамРаҳон рафтанд ва ман нолон ба ҳоли хештан
همرهان رفتند و من نالان به حال خویشتن
Чун саг гум гаштае каз корвонии монда
چون سگ گم گشته ای کز کاروانی مانده
Марҳами васл аз қадаҳ хоҳам ки дар перонаи сар
مرهم وصل از قدح خواهم که در پیرانه سر
Доғи ҳиҷрам дар дил аз ишқи ҷавонии монда
داغ هجرم در دل از عشق جوانی مانده
Соқио ҳар май ки паймӯдӣ ба фонӣ дар наёфт
ساقیا هر می که پیمودی به فانی در نیافت
Лутф фармо кини замони ратли гаронии монда
لطف فرما کین زمان رطل گرانی مانده