Ба ишқати ман хастаро сӯхтӣ

به عشقت من خسته را سوختی

Хасиро ба барқи балои сӯхтӣ

خسی را به برق بلا سوختی

зи шавқи лабу холи ҳайт ба рӯ

ز شوق لب و خال‌هایت به رو

Ба ҷони ҳазини доғҳо сӯхтӣ

به جان حزین داغ‌ها سوختی

Диламро чу овора кардӣ ба зулм

دلم را چو آواره کردی به ظلم

намедонамаш то куҷои сӯхтӣ

نمی‌دانمش تا کجا سوختی

Диламро ки аз дардати озурда буд

دلم را که از دردت آزرده بود

Ҳамоно зи баҳри давои сӯхтӣ

همانا ز بهر دوا سوختی

з ишқат нёсуд бечораи дил

ز عشقت نیاسود بیچاره دل

Ки то кардяш мубталои сӯхтӣ

که تا کردیش مبتلا سوختی

Чаҳ ҳо омад аз чашму рӯят ба дил

چه‌ها آمد از چشم و رویت به دل

Ки ё сохтӣ хаста ё сӯхтӣ

که یا ساختی خسته یا سوختی

Ба ҳаркас ки оташ задӣ сӯхтам

به هرکس که آتش زدی سوختم

Дар оташ заданҳо марои сӯхтӣ

در آتش زدن‌ها مرا سوختی

Ба ҷаврам чу аз худ ҷудои сохтӣ

به جورم چو از خود جدا ساختی

Ба доғи ҷудои ҷудои сӯхтӣ

به داغ جدایی جدا سوختی

Азон фонӣ аз хеш якбора раст

ازان فانی از خویش یکباره رست

Ки ӯро ба доғи фанои сӯхтӣ

که او را به داغ فنا سوختی