Агар Фарҳоду ширин ҳар ду дар даврони ман будӣ

اگر فرهاد و شیرین هر دو در دوران من بودی

Яке шарманда аз ман он як аз ҷонони ман будӣ

یکی شرمنده از من آن یک از جانان من بودی

Агар маҷнӯн ба дашти ишқ ҳамроҳам шудӣ икраҳ

اگر مجنون به دشت عشق همراهم شدی یکره

Ба ҷони зи ошуфтагиҳои дили вайрони ман будӣ

به جان ز آشفتگی های دل ویران من بودی

Магӯ каз ашк дар кӯии вафои раведи ниҳоли васл

مگو کز اشک در کوی وفا روید نهال وصل

Кигар будӣ чунин аз дидаи гирёни ман будӣ

که گر بودی چنین از دیده گریان من بودی

Чу гули чок гиребонам нагаштӣ ҳар саҳари зоҳир

چو گل چاک گریبانم نگشتی هر سحر ظاهر

Чу дар ашк агар оншўх дар домони ман будӣ

چو در اشک اگر آنشوخ در دامان من بودی

Ҳазорон шаб ба бедорӣ ба рӯзами номадӣ дар ҳиҷр

هزاران شب به بیداری به روزم نامدی در هجر

Шабигар он маи номеҳрбони меҳмони ман будӣ

شبی گر آن مه نامهربان مهمان من بودی

зи нозу ғамза гоҳе чашм агар во кардӣ он маҳваш

ز ناز و غمزه گاهی چشم اگر وا کردی آن مهوش

зи ҳайронӣ ки дорам дар Рахши ҳайрони ман будӣ

ز حیرانی که دارم در رخش حیران من بودی

Вафоро дар дили хубони асаргар будӣ эй фонӣ

وفا را در دل خوبان اثر گر بودی ای فانی

Набӯдӣ ёр аз он бевафоён зон ман будӣ

نبودی یار از آن بی‌وفایان زان من بودی