Мо ҳам аз базм сабӯҳ омад буруни масти хароб

ما هم از بزم صبوح آمد برون مست خراب

Ҷилва гар афтоду ҳайрон чун зи машриқи офтоб

جلوه گر افتاد و حیران چون ز مشرق آفتاب

Рафт аҳли анҷуман ҳар сӯй чун анҷуми фурӯ

رفت اهل انجمن هر سوی چون انجم فرو

Чашмашон шуд субҳдам чун чашми наргиси масти хоб

چشمشان شد صبحدم چون چشم نرگس مست خواب

ӯ маро чун дид сармастона карда арбада

او مرا چون دید سرمستانه کرده عربده

Кард бо сад қаҳри лутфомез ин навъами хитоб

کرد با صد قهر لطف آمیز این نوعم خطاب

К-эии ту аз ноқобилии мардӯди базми хоси мо

کای تو از ناقابلی مردود بزم خاص ما

Балки аз бе толеъии афтода дар ҳиҷрати азоб

بلکه از بی طالعی افتاده در هجرت عذاب

Ҷой он дорад ки бар фарқи ту ронами теғи қатл

جای آن دارد که بر فرق تو رانم تیغ قتل

То ки аз хӯнати ҳама рӯй замин гардад хизоб

تا که از خونت همه روی زمین گردد خضاب

Дар чунин субҳӣ ки буд аҳбоб бо мо бодаи нӯш

در چنین صبحی که بود احباب با ما باده نوش

Ту шудаи ғоиби магари зини базм будат иҷтиноб

تو شده غایب مگر زین بزم بودت اجتناب

Ман ниҳода бо ҳазорон ларзаи ориз бар замин

من نهاده با هزاران لرزه عارض بر زمین

Бар забонами сад сухан аммо киро ҳади ҷавоб ?

بر زبانم صد سخن اما که را حد جواب؟

Дид чун вақтами дигаргуни гашту ҳол аз даст рафт

دید چون وقتم دگرگون گشت و حال از دست رفت

Ханда зад вонгаҳи зи соқии ҷусти як ҷоми шароб

خنده زد وانگه ز ساقی جست یک جام شراب

Гуфт эй фонӣ бигир ин май зи даст мо бануш

گفت ای فانی بگیر این می ز دست ما بنوش

Чун ки нӯшедам сӯии малик адам кардам шитоб

چون که نوشیدم سوی ملک عدم کردم شتاب