Дил чу парвонаи зи шамъи рух ҷонона бсухт

دل چو پروانه ز شمع رخ جانانه بسوخت

Ваа чаҳ парвона ки аз шуъла ӯ хона бсухт

وه چه پروانه که از شعله او خانه بسوخت

Мӯии хол ту барон шуълаи ориз аҷаб аст

موی خال تو بران شعله عارض عجب است

Нашавад сабз чу ҳар гуҳ ба замин дона бсухт

نشود سبز چو هر گه به زمین دانه بسوخت

Ишқ дар сина ам афтод казон сӯхти дилам

عشق در سینه ام افتاد کزان سوخت دلم

Оташ афтод ба вайрона ки девона бсухт

آتش افتاد به ویرانه که دیوانه بسوخت

Шавқ дар ҳиҷр нашуд дафъ ва ба дил оташ зад

شوق در هجر نشد دفع و به دل آتش زد

Шамъро шаби бншонднд ва азон хона бсухт

شمع را شب بنشاندند و ازان خانه بسوخت

Хирқа пар мешуд ва дар хилватам афтод оташ

خرقه پر می شد و در خلوتم افتاد آتش

Шуъла дар рахт дар афтод ки кошона бсухт

شعله در رخت در افتاد که کاشانه بسوخت

Шуълаи шамъ рахт шанд ба хоки сияҳам

شعله شمع رخت شاند به خاک سیهم

Гарм хокӣаст чу болу пар парвона бсухт

گرم خاکیست چو بال و پر پروانه بسوخت

Монад урёну залилам ки зи ҷурми ту ба

ماند عریان و ذلیلم که ز جرم تو به

Пери майхонаи марои хирқа ба ҷурмона бсухт

پیر میخانه مرا خرقه به جرمانه بسوخت

Фонӣ ар дрдкш майкада шуд нест аҷаб

فانی ار دردکش میکده شد نیست عجب

Бодаи полош чу аз оташ майхона бсухт

باده پالاش چو از آتش میخانه بسوخت