Бад-ӣни хуррамӣу хушии рӯзгор

بدین خرمی و خوشی روزگار

Бад-ӣни хӯбӣу фаррухии шаҳриёр

بدین خوبی و فرخی شهریار

Чунон гашти гетӣ ки мо хостем

چنان گشت گیتی که ما خواستیم

Худоёи ту чашм бидон даври дор

خدایا تو چشم بدان دور دار

Худованди гор ҷаҳон фаррухаст

خداوند گار جهان فرخست

Ки фархундаи бодаши ҳамаи рӯзгор

که فرخنده بادش همه روزگار

Бадӣдор ӯ роҳи баст ва ҳарӣ

بدیدار او راه بست و هری

Биҳишти барин гашту боғи баҳор

بهشت برین گشت و باغ بهار

Бихандади ҳамеи бркронҳои роҳ

بخندد همی برکرانهای راه

БФсли зимистони гули комкор

بفصل زمستان گل کامکار

Бадӣдори шоҳи ҷаҳони бӯи Саид

بدیدار شاه جهان بو سعید

Аҷаб нестгар гули бихандади зи хор

عجب نیست گر گل بخندد ز خار

Агар чаҳ накӯҳида бошад ҳасад

اگر چه نکوهیده باشد حسد

Взў бар дилу ҷон буд ранҷу бор

وزو بر دل و جان بود رنج و بار

Ҳасад бар , бар онкас ки ӯро буд

حسد بر، بر آنکس که او را بود

Бнздик ӯ бор , ҳангоми бор

بنزدیک او بار، هنگام بار

Бузургони ҳасудон он кеҳтаранд

بزرگان حسودان آن کهترند

Ки бо ӯ сухан гуфт хусрави дубор

که با او سخن گفت خسرو دوبار

Шаҳ рӯм хоҳад ки ӯ ҳамчуи ман

شه روم خواهد که او همچو من

Наад пеши аўбри бтӣ дар канор

نهد پیش اوبر بطی در کنار

Ҳазор офарини бод ҳар соъатӣ

هزار آفرین باد هر ساعتی

Бар он одату хуии озодаи вор

بر آن عادت و خوی آزاده وار

Ҳамаи кор ӯ дар хур хуй ӯст

همه کار او در خور خوی اوست

Маликро ҳамеша чунин боди кор

ملک را همیشه چنین باد کار

Ҳама шоҳ гирад бурузи набард

همه شاه گیرد بروز نبرد

Ҳама шер гирад бурузи шикор

همه شیر گیرد بروز شکار

Баҷое ки аз шер ёбад хабар

بجایی که از شیر یابد خبر

з шодӣ нагирад дил ӯ қарор

ز شادی نگیرد دل او قرار

На як ҷойгаҳ дидам ӯро чунин

نه یک جایگه دیدم او را چنین

Чунин дидам ӯро баҷоеи ҳазор

چنین دیدم او را بجایی هزار

Ба нўбин ки акнӯн ба ғазнӣн чаҳ кард

به نوبین که اکنون به غزنین چه کرد

Сари хусравони хусрави номдор

سر خسروان خسرو نامدار

зи паҳлавии раҳ ширӣ омад падед

ز پهلوی ره شیری آمد پدید

Ғриўндаҳ чун раъд дар кӯҳсор

غریونده چون رعد در کوهسار

Бболоу паҳно чу пелии баланд

ببالا و پهنا چو پیلی بلند

Ки аз бим ӯ пел кардӣ фирор

که از بیم او پیل کردی فرار

Дили лашкар аз бим ӯ хӯн гирифт

دل لشکر از بیم او خون گرفت

Набуданд бар ҷои хеши устувор

نبودند بر جای خویش استوار

Худованди султон рӯй замин

خداوند سلطان روی زمین

Сари хусравони офтоби табор

سر خسروان آفتاب تبار

Фурӯди омдози пушти пел ва нишаст

فرود آمداز پشت پیل و نشست

Бар он пилтани хинги дарёи гузор

بر آن پیلتن خنگ دریا گذار

Сари шери ваҳшии бик захм кард

سر شیر وحشی بیک زخم کرد

Чу бар бор дар тирмаҳи кФтаҳи нор

چو بر بار در تیرمه کفته نار

Биоварад брзндаҳи пел ва чу кӯҳ

بیاورد برزنده پیل و چو کوه

Бияфканад дар пеши хайма чу хор

بیفکند در پیش خیمه چو خار

Зиҳии хусравӣ каз ҳамаи хусравон

زهی خسروی کز همه خسروان

Бамурдӣ туро нест ҳамтоу ёр

بمردی ترا نیست همتا و یار

Ту он бахтиёрӣ ки андари ҷаҳон

تو آن بختیاری که اندر جهان

Набӯд ва набошад чу ту Бахтиёр

نبود و نباشد چو تو بختیار

Ҳамеша чунин бахти ёри ту бод

همیشه چنین بخت یار تو باد

Ҷаҳони пеши кори ту чун пешкор

جهان پیش کار تو چون پیشکار

Всоқи ту аз некӯон чун биҳишт

وثاق تو از نیکوان چون بهشت

Сарои ту аз лаъибатони Қандаҳор

سرای تو از لعبتان قندهار

Канори ту аз рӯй маъшӯқи хуш

کنار تو از روی معشوق خوش

Дӯдаст ту аз зулфи бути мшкбор

دودست تو از زلف بت مشکبار

Сари ту зи шодии ҳамаи солаи пар

سر تو ز شادی همه ساله پر

Сари душмани ту зи ғами пари хумор

سر دشمن تو ز غم پر خمار

Дар ин бзмгаҳ бар ту фаррух кунод

در این بزمگه بر تو فرخ کناد

Санои гуфтани фаррухии кирдигор

ثنا گفتن فرخی کردگار