Икрўзи мондаи бози змоаҳи бузургвор

یکروز مانده باز زماه بزرگوار

Ойини меҳр гон натавон кард хостор

آیین مهر گان نتوان کرد خواستار

Овози чанги вбрбту буии шароби хуш

آواز چنگ وبربط و بوی شراب خوش

Бо моҳи рӯза кӣ буд ин ҳар ду созгор

با ماه روزه کی بود این هر دو سازگار

Врзонкаҳи ёд аз ва накунӣ тнгдл шавад

ورزانکه یاد از و نکنی تنگدل شود

Пайғоми ман бадв бару пайғом ӯ биор

پیغام من بدو بر و پیغام او بیار

Гӯи пор низ ҳам ба ма рӯза омадӣ

گو پار نیز هم به مه روزه آمدی

Сӯии ту халқи ҳеҷ нигаҳ карда буд пор ?

سوی تو خلق هیچ نگه کرده بود پار؟

Чун каси буруза дар ту наёрад нигоҳ кард

چون کس بروزه در تو نیارد نگاه کرد

Аз рӯза чун ҳазар накунӣ эй сипеди кор !

از روزه چون حذر نکنی ای سپید کار!

Оре чу вақт хеш ндонӣу рӯзи хеш

آری چو وقت خویش ندانی و روز خویش

Дар чашми шоҳи хорӣ ва дар чашми хоҷаи хор

در چشم شاه خواری و در چشم خواجه خوار

Шамси алкФоаҳи соҳиби Сайиди вазири шоҳ

شمس الکفاة صاحب سید وزیر شاه

Бўолқосми Аҳмади ҳасани он ҳури ҳқгзор

بوالقاسم احمد حسن آن حر حقگزار

Он хоҷае ки чашми ҳамаи хоҷагон ба ӯст

آن خواجه ای که چشم همه خواجگان به اوست

Бӯсида ҳар яке з май ӯро ҳазор бор

بوسیده هر یکی ز می او را هزار بار

Давлати зи ҷумлаи хадам хонадон ӯст

دولت ز جمله خدم خاندان اوست

Дерина хизматаст мар ӯро дарин диёр

دیرینه خدمتست مر او را درین دیار

На давлатаст ин ки бнўӣ бадв расед

نه دولتست این که بنوی بدو رسید

На хизматаст инки бнўӣ шуд ихтиёр

نه خدمتست اینکه بنوی شد اختیار

Бар кохҳои ӯ асари давлати қадим

بر کاخهای او اثر دولت قدیم

Пидотрст аз оташ бар теғи кӯҳсор

پیداترست از آتش بر تیغ کوهسار

Девони шоирони мақдами барин гўост

دیوان شاعران مقدم برین گواست

Девони шоирони сногўӣ рӯ биор

دیوان شاعران ثناگوی رو بیار

Андари табори хоҷаи виҷдон ӯ мдиҳ

اندر تبار خواجه وجدان او مدیح

Мушти про ки шеъри пароканда дар баҳор

مشت پرا که شعر پراکنده در بهار

Шоир ки мадҳи гӯии чунин меҳтарӣ буд

شاعر که مدح گوی چنین مهتری بود

Бар табъ чира бошад ва бар шеъри комгор

بر طبع چیره باشد و بر شعر کامگار

Гарчи бмдҳ ӯ кунад аз осмони ҳадис

گرچه بمدح او کند از آسمان حدیث

Бошад мари он ҳадис бар ҳар каси устувор

باشد مر آن حدیث بر هر کس استوار

Аз бскаҳ рост ёбад некӯтар аз дурӯғ

از بسکه راست یابد نیکوتر از دروغ

Дар мадҳ ӯ дурӯғ набарда сети каси бакор

در مدح او دروغ نبرده ست کس بکار

Ореи бмҳраҳҳои сиқт нанигарад касе

آری بمهره های سقط ننگرد کسی

Кӯро бтўдаҳи пеш буд дар шоҳвор

کو را بتوده پیش بود در شاهوار

Фахраст шоирони аҷамро бмдҳ ӯ

فخرست شاعران عجم را بمدح او

Баҳраст шоирони арабро азин Фхор

بهرست شاعران عرب را ازین فخار

Андари араби маноқибу мадҳаши зи бҳрном

اندر عرب مناقب و مدحش ز بهرنام

Кам зон нагуфтаанд ки ӣнҷо дар ин диёр

کم زان نگفته اند که اینجا در این دیار

эй ёдгори мондаи ҷҳонроу малик ро

ای یادگار مانده جهانرا و ملک را

Аз гавҳари шарифу табори бузургвор

از گوهر شریف و تبار بزرگوار

Шояд ки нест неъмату ҷоҳи турои карон

شاید که نیست نعمت و جاه ترا کران

Зеро ки нест ҳиммату фазли турои канор

زیرا که نیست همت و فضل ترا کنار

Ин ҳар чаҳор ёфтаему фузун аз ин

این هر چهار یافته ایم و فزون از این

Афзӯни азин чаҳ чизаст , иқболи шаҳриёр

افزون ازین چه چیزست، اقبال شهریار

Нохостаи биҷои ҳамаи кас ҳаме кунӣ

ناخواسته بجای همه کس همی کنی

Он некуӣ ки кард биҷои ту кирдигор

آن نیکویی که کرد بجای تو کردگار

Зари ту зоирони ту онсон ки мебаранд

زر تو زایران تو آنسان که میبرند

Гӯйӣ ниҳодаанд бар ту бзинҳор

گویی نهاده اند بر تو بزینهار

Андари тарозуии слт ӯ ҳзордон

اندر ترازوی صلت او هزاردان

Ҳамчун яке ва кам зикӣ низ дар шумор

همچون یکی و کم زیکی نیز در شمار

Боғи шукуфтае , чу дар оеи ббзмгоаҳ

باغ شکفته ای ، چو در آیی ببزمگاه

Шери дамандае , чу дар оеи бакори зор

شیر دمنده ای، چو در آیی بکار زار

Дил боз хандад аз тараби ту бурузи разм

دل باز خندد از طرب تو بروز رزم

Чашм об гирад аз фазаъи ту бурузи бор

چشم آب گیرد از فزع تو بروز بار

Аз шоҳи Бахтиёртар имрӯз шоҳ нест

از شاه بختیارتر امروز شاه نیست

Кӯ аз ҳамаи ҷаҳон чу туе крдохтёр

کو از همه جهان چو تویی کرداختیار

Бар болаши вазорат ӯ чун туе нишаст

بر بالش وزارت او چون تویی نشست

Бахташи нигар ки роҳ намӯд инат Бахтиёр

بختش نگر که راه نمود اینت بختیار

Гуфтанд мардумон ки наёбанд мардумон

گفتند مردمان که نیابند مردمان

Дрҳичи фасли соҳиби райро назиру ёр

درهیچ فصل صاحب ری را نظیر و یار

Аз баҳри хизмати туу муҳтоҷи фазли ту

از بهر خدمت تو و محتاج فضل تو

Рӯзии бдргаҳ ту бияёд чунуи ҳазор

روزی بدرگه تو بیاید چنو هزار

Чандини ҳазор нома казу ёдгор монад

چندین هزار نامه کزو یادگار ماند

Ваон корҳои турфа казу монад ёдгор

وان کارهای طرفه کزو ماند یادگار

Брдргаҳи Халифаи дабирон ҳаме кунанд

بردرگه خلیفه دبیران همی کنند

Тўқиъи номаҳои ту бар дидаҳо нигор

توقیع نامه های تو بر دیده ها نگار

Ҷовид бошу пушт қавӣ бош ва тундараст

جاوید باش و پشت قوی باش و تندرست

Ту шоди хори вморҳён аз ту шоди хор

تو شاد خوار ومارهیان از تو شاد خوار

Рӯзи ту неки всоли ту неку маи ту нек

روز تو نیک وسال تو نیک و مه تو نیک

Ту тундараст вҳр ки нахоҳад чунин Фкор

تو تندرست وهر که نخواهد چنین فکار

Фархундаи бод бар ту ва бар дӯстони ту

فرخنده باد بر تو و بر دوستان تو

Ин меҳргони фаррух ва ин рӯзу рӯзгор

این مهرگان فرخ و این روز و روزگار

Ман бандаи ракаи хизмати ман бист сола аст

من بنده راکه خدمت من بیست ساله است

Аз фари хизмати ту падеди омадаи ясор

از فر خدمت تو پدید آمده یسار