Шумори рӯзаи ҳаме бар гуфт рӯзи шумор

شمار روزه همی برگرفت روزشمار

Тамом кард ба иди Муҳамади мухтор

تمام کرد به عید محمد مختار

Шумори бӯсаи зи маъшӯқи боз бояд хост

شمار بوسه ز معشوق باز باید خواست

Ки рӯза рафту хат андар кашид рӯзшумор

که روزه رفت و خط اندر کشید روزشمار

Хуши он ҳисоб ки бошад муҳосибаши маъшӯқ

خوش آن حساب که باشد محاسبش معشوق

Хуши он шумор ки бошад шумораи гираши бор

خوش آن شمار که باشد شماره گیرش یار

Ҳазор бӯса фузунаст бар лаби ту маро

هزار بوسه فزونست بر لب تو مرا

Ту вомдори манӣ хезу воми ман бгзор

تو وامدار منی خیز و وام من بگزار

Марои длисти ман он дил надорам ва аз ту дареғ

مرا دلیست من آن دل ندارم و از تو دریغ

Ту бӯса аз ман длсўхтаҳи дареғи мадор

تو بوسه از من دلسوخته دریغ مدار

Туро бидон лаб хоҳам се бӯса дод ки ман

ترا بدان لب خواهم سه بوسه داد که من

Бисот хоҷа бидон бӯса додаам бисёр

بساط خواجه بدان بوسه داده ام بسیار

Кадоми хоҷа ? худованди халқи анбари буи

کدام خواجه؟ خداوند خلق عنبر بوی

Кадоми хоҷаи худованди дасти гавҳари бор

کدام خواجه خداوند دست گوهر بار

Амиди хусрави Мансур , Абулҳасани Мансур

عمید خسرو منصور ،ابوالحسن منصور

Ки ҷовдони зи ҷаҳони шоди боду бархӯрдор

که جاودان ز جهان شاد باد و برخوردار

На умраст ва бимонад ба умри хитоб

نه عمرست و بماند به عمر خطاب

На ҳайдараст ва бимонад ба ҳайдари каррор

نه حیدرست و بماند به حیدر کرار

Мисоли теғаши наққош бар нигошти бснг

مثال تیغش نقاش بر نگاشت بسنگ

з санг хост фиғону хурӯшу нолаи зор

ز سنگ خاست فغان و خروش و ناله زار

Ба найза конгресс бирабоед аз ҳисори аду

به نیزه کنگره برباید از حصار عدو

Чунонкии бодхзон аз чанори барги чанор

چنانکه بادخزان از چنار برگ چنار

Баноми ҷўдши ғаввос агар ббҳр шавад

بنام جودش غواص اگر ببحر شود

Нахусти дасти расонад ба лؤлؤи шҳўор

نخست دست رساند به لؤلؤ شهوار

Чу кӯҳкан ки бкон шуд баноми давлат ӯ

چو کوهکن که بکان شد بنام دولت او

Нахусти митин бар зад ба зардаст Афшор

نخست میتین بر زد به زردست افشار

Ғариби вори ҳамеи гашти ҷӯади гирди ҷаҳон

غریب وار همی گشت جود گرد جهان

Чу назд хоҷа Сайид расед кард қарор

چو نزد خواجه سید رسید کرد قرار

Сахоӣ хоҷа баҳорасту модрхту дарахт

سخای خواجه بهارست و مادرخت و درخت

Ҷавон ва тоза нагардад магари бФсли баҳор

جوان و تازه نگردد مگر بفصل بهار

Аё азизтарини каси бензади ту меҳмон

ایا عزیزترین کس بنزد تو مهمان

Чунонкии дӯсттарин каси бензади ту зуввор

چنانکه دوست ترین کس بنزد تو زوار

Басои ксо ки бдинори бахшиши ту бабрад

بسا کسا که بدینار بخشش تو ببرد

зи дили ғаму зи ду рухсораи гӯнаи динор

ز دل غم و ز دو رخساره گونه دینار

Дирами бензад ту хораст ва назд халқи азиз

درم بنزد تو خوارست و نزد خلق عزیز

Азизи халқи ҷҳонрои ҳаме чаҳ дории хор

عزیز خلق جهانرا همی چه داری خوار

Туро ба асли бузург эй бузургвори Карим

ترا به اصل بزرگ ای بزرگوار کریم

Зёдтист бар озодагони ҳамаи ҳамвор

زیادتیست بر آزادگان همه هموار

На чун ту гардад агар чндмол дорад кас

نه چون تو گردد اگر چندمال دارد کس

Бадеъ базм кунад ё дирам диҳад бисёр

بدیع بزم کند یا درم دهد بسیار

На авд гардад ҳар чӯби кон ба ҷаҳд ва ба ранҷ

نه عود گردد هر چوب کان به جهد و به رنج

Ба гул фурӯ кунӣ андари канори дарёи бор

به گل فرو کنی اندر کنار دریا بار

Тзрў ҳам нашавад ҷғд гарчи гӯногӯн

تذرو هم نشود جغد گرچه گوناگون

Бпшту сина ӯ бар кунанд ранг ва нигор

بپشت و سینه او بر کنند رنگ و نگار

Басои ксо ки ба ҷузи ном зар шунида набӯд

بسا کسا که به جز نام زر شنیده نبود

зи маҷлиси ту буруни баради зари канори канор

ز مجلس تو برون برد زر کنار کنار

Чунонкии баси каси кӯи даҳ дирам надид баҳам

چنانکه بس کس کو ده درم ندید بهم

з бар ту баъдади брикии шимурди ҳазор

ز بر تو بعدد بریکی شمرد هزار

Ксикаҳи хашми ту ӯрои бжрФи чоҳи афканд

کسیکه خشم تو اورا بژرف چاه افکند

Магари бмҳр ту гуяд марои зи чоҳ бар ор

مگر بمهر تو گوید مرا ز چاه بر آر

Чунонкӣ ҳар ки мар ӯро кушанда мор гузид

چنانکه هر که مر او را کشنده مار گزید

Умеди растани хеши афканд ба муҳраи мор

امید رستن خویش افکند به مهره مار

Чунонкии одати хуби ту шер хӯрд аз фахр

چنانکه عادت خوب تو شیر خورد از فخر

Хуии мухолифи ту низ шер хӯрд аз ор

خوی مخالف تو نیز شیر خورد از عار

Ҳар онкасӣ ки мар ӯро замӣ хумор гирифт

هر آنکسی که مر او را زمی خمار گرفت

Ба мераҳад зи азоби хумору ранҷи хумор

به می رهد ز عذاب خمار و رنج خمار

Магар ки нори кафидаи сети чашми душмани ту

مگر که نار کفیده ست چشم دشمن تو

Казу мудоми парешон шудаи сети донаи нор

کز و مدام پریشان شده ست دانه نار

Аду ки пеш ту ояд гуноҳ ӯ ту мабахш

عدو که پیش تو آید گناه او تو مبخش

Вгрчаҳ эзад бахшад гунаҳ ба истиғфор

وگرچه ایزد بخشد گنه به استغفار

Аз онкӣ ҳар ки адуии ту гашти кофари гашт

از آنکه هر که عدوی تو گشت کافر گشت

Худои тавба пазирнда нест аз куффор

خدای توبه پذیرنده نیست از کفار

Адуи пиёда буд хашми ту савори далер

عدو پیاده بود خشم تو سوار دلیر

Пиёдаро битавонад гирифт зуди савор

پیاده را بتواند گرفت زود سوار

Аё шуҷоатро гирди бозуии ту тавоф

ایا شجاعت را گرد بازوی تو طواف

Аё мурувватро гирди маҷлиси ту мадор

ایا مروت را گرد مجلس تو مدار

Набедро чаҳ фусун кардае ки бар ту набед

نبید را چه فسون کرده ای که بر تو نبید

Накард ҳаргиз чун бар нбидхўорони кор

نکرد هرگز چون بر نبیدخواران کار

Фузуни хурии зи ҳама мардумон набед ва шаванд

فزون خوری ز همه مردمان نبید و شوند

Бмҷлси ту ҳамаи халқи маст ва ту ҳушёр

بمجلس تو همه خلق مست و تو هشیار

Ҳамеша то бинмоед мадори чархи бмо

همیشه تا بنماید مدار چرخ بما

Сиёҳи гесуии лайлу сипед рӯй наҳор

سیاه گیسوی لیل و سپید روی نهار

Ҳамеша то ду накӯҳида мадҳ бошадмон

همیشه تا دو نکوهیده مدح باشدمان

Яке ду чашми нижанд ва яке миён назор

یکی دو چشم نژند و یکی میان نزار

Насиби ту зи ҷаҳони хуррамӣу шодии бод

نصیب تو ز جهان خرمی و شادی باد

Насибати душмани ту ранҷу шиддату тимор

نصیبت دشمن تو رنج و شدت و تیمار

Хуҷастаи бодати иду хуҷастаи талъати ту

خجسته بادت عید و خجسته طلعت تو

БФоли неки бшири ҳамаи сғору кбор

بفال نیک بشیر همه صغار و کبار