эй рафтаи ман аз рафтан ту боғами вдрдм

ای رفته من از رفتن تو باغم ودردم

Мардуми зтўи вазин қабл аз шодии фардам

مردم زتو وزین قبل از شادی فردم

То васли турои ҳиҷри ту эй моҳ фурӯ хӯрд

تا وصل ترا هجر تو ای ماه فرو خورد

Дардӣ нашиносам ки ба сад бора нахурдам

دردی نشناسم که به صد باره نخوردم

Аз чеҳраи ту бткдаҳ бӯда сети марои чашм

از چهره تو بتکده بوده ست مرا چشم

Имрӯзи дарин бткдаҳ аз об ба дардам

امروز درین بتکده از آب به دردم

Гӯйанд каз оташи табаш ва гармӣ бошад

گویند کز آتش تبش و گرمی باشد

Пас чун ки ман аз оташи ғами бодами сардам

پس چون که من از آتش غم بادم سردم

ё дӯсти бгштии ту аз он ҳол ки будӣ

یا دوست بگشتی تو از آن حال که بودی

Ман рӯзии азин дард ба садбор бигардам

من روزی ازین درد به صدبار بگردم

Гуҳи бомижаи терми гуҳи болаби хушкам

گه بامژه ترم گه بالب خشکم

Гуҳ бо дили прхўнми гуҳ бо рухи зардам

گه با دل پرخونم گه با رخ زردم