Худоӣ донад беҳтар ки чист дар дили ман

خدای داند بهتر که چیست در دل من

зи баси ҷафои тўои биўФои ъҳдшкн

ز بس جفای توای بیوفای عهدشکن

Чу меҳрбонон дар пеш ман наҳодӣ дил

چو مهربانان در پیش من نهادی دل

Набарду баради дилами ҷуз ба меҳрбонии занн

نبرد و برد دلم جز به مهربانی ظن

Ҳаме надонист ин дил ки дили супурдани ту

همی ندانست این دل که دل سپردن تو

Ҳамеша кор ту бӯда сети зарқу ҳилау фан

همیشه کار تو بوده ست زرق و حیله و فن

Дили ту омада бӯда сет то дилами бабрад

دل تو آمده بوده ست تا دلم ببرد

Ббрдў рафт ба кому муроди бози ватан

ببردو رفت به کام و مراد باز وطن

Ман аз фиреби ту огаҳ на ветои сангини дил

من از فریب تو آگه نه وتو سنگین دل

Ҳамеи фирефта будӣ маро ба чарби сухан

همی فریفته بودی مرا به چرب سخن

Ҳам он касе ки ба хушӣ ба ман супурдии дил

هم آن کسی که به خوشی به من سپردی دل

Чу дил набошад ҷонро чаҳ кард хоҳам ман

چو دل نباشد جان را چه کرد خواهم من

Кунун ки ҳол чунин шуд чаҳ бози хоҳии дил

کنون که حال چنین شد چه باز خواهی دل

Чаҳ аўФтод ки дили бозхостӣ аз ман

چه اوفتاد که دل بازخواستی از من

Дилами ббрдии вҷони ҳам бабр ки марг бааст

دلم ببردی وجان هم ببر که مرگ بهست

зи зиндагонии андари шамотати душман

ز زندگانی اندر شماتت دشمن