Збоғ эй боғбони моро ҳамеи буи баҳор ояд

زباغ ای باغبان ما را همی بوی بهار آید

Клидбоғи моро даҳ ки фардомон ба кор ояд

کلیدباغ ما را ده که فردامان به کار آید

Калиди боғро фардои ҳазорон хостор ояд

کلید باغ را فردا هزاران خواستار آید

Ту лухтӣ сабр кун чндонкаҳи қамарӣ бар чанор ояд

تو لختی صبر کن چندانکه قمری بر چنار آید

Чўондри боғи ту булбул ба дидор баҳор ояд

چواندر باغ تو بلبل به دیدار بهار آید

Турои меҳмони нохондаи бурузии сад ҳазор ояд

ترا مهمان ناخوانده بروزی صد هزار آید

Кунунгар гулбуниро панҷ шаш гул дар шумор ояд

کنون گر گلبنی را پنج شش گل در شمار آید

Чунон доне ки ҳар касро ҳаме зу буи ёр ояд

چنان دانی که هر کس را همی زو بوی یار آید

Баҳори имсоли пиндории ҳамеи хуштар з пор ояд

بهار امسال پنداری همی خوشتر ز پار آید

Азин хуштар шавад фардо ки хусрав аз шикор ояд

ازین خوشتر شود فردا که خسرو از شکار آید

Кунун дар зер ҳар гулбуни қнинаҳ дар намоз ояд

کنون در زیر هر گلبن قنینه در نماز آید

Набинад кас ки аз хандаи даҳони гул фароз ояд

نبیند کس که از خنده دهان گل فراز آید

Заҳри бодӣ ки бархезад гулӣ бо май ба роз ояд

زهر بادی که برخیزد گلی با می به راز آید

Ба чашми ошиқ аз май тоба май умрӣ дароз ояд

به چشم عاشق از می تابه می عمری دراز آید

Ба гӯши овоз ҳар мурғии латиф ва тбъсоз ояд

به گوش آواز هر مرغی لطیف و طبعساز آید

Ба даст май зшодӣ ҳар замони моро ҷавоз ояд

به دست می زشادی هر زمان ما را جواز آید

Ҳаво хуш гардад ва бар кӯҳи барфи андар гудоз ояд

هوا خوش گردد و بر کوه برف اندر گداز آید

Илмҳои баҳорӣ аз нишебӣ бар фароз ояд

علمهای بهاری از نشیبی بر فراز آید

Кунун моро бидон маъшӯқи симин бар ниёз ояд

کنون ما را بدان معشوق سیمین بر نیاز آید

Ба шодӣ умр бигзорем агар маъшӯқ боз ояд

به شادی عمر بگذاریم اگر معشوق باز آید

Замин аз хуррамии гӯйии кушодаи осмонстӣ

زمین از خرمی گویی گشاده آسمانستی

Кушодаи осмони гӯйии шукуфтаи бўстонстӣ

گشاده آسمان گویی شکفته بوستانستی

Ба саҳрои лолаи пиндории зи биҷодаҳи дҳонстӣ

به صحرا لاله پنداری ز بیجاده دهانستی

Дарахти сабзро гӯйии ҳазор овои збонстӣ

درخت سبز را گویی هزار آوا زبانستی

Ба шаб дар боғи гӯйии гули чароғи боғбонстӣ

به شب در باغ گویی گل چراغ باغبانستی

Стоки Настарани гӯйии бути лоғари мёнстӣ

ستاک نسترن گویی بت لاغر میانستی

Дарахти себ ар гӯйии зи дебои тилсонстӣ

درخت سیب ار گویی ز دیبا طیلسانستی

Ҷаҳони гӯйии ҳамаи пари вшӣу пари прнёнстӣ

جهان گویی همه پر وشّی و پر پرنیانستی

Марои дилгар на андари дасти он номҳрбонстӣ

مرا دل گر نه اندر دست آن نامهربانستی

Ба ду дастами бшодӣ бар , май чун арғўонстӣ

به دو دستم بشادی بر، می چون ارغوانستی

Дило бози ой то бо ту ғами деринаи бгсорм

دلا باز آی تا با تو غم دیرینه بگسارم

Ҳадисӣ аз ту бниўшми насибӣ аз ту бурдорам

حدیثی از تو بنیوشم نصیبی از تو بردارم

Дило грмн ба осонии турои рӯзӣ ба чанги орм

دلا گرمن به آسانی ترا روزی به چنگ آرم

Чу ҷон дорам туро зеро ки бе ту хорами взорм

چو جان دارم ترا زیرا که بی تو خوارم وزارم

Дило то ту змни даврӣ на дрхўобм на бедорам

دلا تا تو زمن دوری نه درخوابم نه بیدارم

Нишон бедилӣ пайдост аз гуфтору кирдорам

نشان بیدلی پیداست از گفتار و کردارم

Дило то ту змн даврӣ надонам бар чаҳ кирдорам

دلا تا تو زمن دوری ندانم بر چه کردارم

Марои бинии чунон бинӣ ки ман яксолаи беморам

مرا بینی چنان بینی که من یکساله بیمارم

Дило бо ту вафо кардам казин бешат ниёзорам

دلا با تو وفا کردم کزین بیشت نیازارم

Биё то ин баҳоронро ба шодӣ боту бигзорам

بیا تا این بهاران را به شادی باتو بگذارم

Чаҳ кард он сангдили боту ба сахтии сабр чун кардӣ

چه کرد آن سنگدل باتو به سختی صبر چون کردی

Чаро якборагии худро чунин хўорў забун кардӣ

چرا یکبارگی خود را چنین خوارو زبون کردی

Чунин ху доштӣ ҳамвора ё ин ху кунун кардӣ

چنین خو داشتی همواره یا این خو کنون کردی

Дўбҳр аз хештани бгдохтии як баҳра хӯн кардӣ

دوبهر از خویشتن بگداختی یک بهره خون کردی

Намӯдӣ хори худроу маро чун худ забун кардӣ

نمودی خوار خود را و مرا چون خود زبون کردی

Туро ҳар чанд гуфтам кам кун ин савдо фузун кардӣ

ترا هر چند گفتم کم کن این سودا فزون کردی

Нахустами бргроиидӣу лухтӣ озмӯн кардӣ

نخستم برگراییدی و لختی آزمون کردی

Чу гуфтам ҳар чаҳ хоҳӣ кун Фсор аз сар бурун кардӣ

چو گفتم هر چه خواهی کن فسار از سر برون کردی

Бирафтӣ ҷангҷӯеро сӯии ман раҳнамӯн кардӣ

برفتی جنگجویی را سوی من رهنمون کردی

Чу гули хндндаҳи гашт эй бути марои гриндаҳ чун кардӣ

چو گل خندنده گشت ای بت مرا گرینده چون کردی

Турои грҳмчнин шояд бигӯӣ он сарви симин ро

ترا گرهمچنین شاید بگوی آن سرو سیمین را

Бигӯӣ он сарви симини робгўии он моҳу парвин ро

بگوی آن سرو سیمین رابگوی آن ماه و پروین را

Бигӯ он тӯдаи гулро бигӯ он шохи насрин ро

بگو آن توده گل را بگو آن شاخ نسرین را

Бигӯ он фахри хубонронигор чину Мочӣн ро

بگو آن فخر خوبان را نگار چین و ماچین را

Ки дили барадӣ ва даъвӣ кардае марҷони ширин ро

که دل بردی و دعوی کرده ای مرجان شیرین را

Кам аз рӯе ки бинмое ман маҳҷӯри мискин ро

کم از رویی که بنمایی من مهجور مسکین را

Биё тошод бигзорем мо бустони ғазнӣн ро

بیا تاشاد بگذاریم ما بستان غزنین را

Макун бар ман табоҳи ин ҷашни наврӯзи хуши ойин ро

مکن بر من تباه این جشن نوروز خوش آیین را

Ҳаме бар ту шафиъи орми санои гавҳари огӣн ро

همی بر تو شفیع آرم ثنای گوهر آگین را

Санои мейри олами Юсуфи бен Носириддин ро

ثنای میر عالم یوسف بن ناصرالدین را

Набинӣ боғро каз гул чигуна хуб ва дилбар шуд

نبینی باغ را کز گل چگونه خوب و دلبر شد

Набинӣ роғро каз лола чун зебо ва дар хур шуд

نبینی راغ را کز لاله چون زیبا و در خور شد

Замин аз нақши гӯногӯн чун дебоӣ шаштар шуд

زمین از نقش گوناگون چون دیبای ششتر شد

Ҳазор овои маст инак ба шуғли хештан дар шуд

هزار آوای مست اینک به شغل خویشتن در شد

Тзрўи ҷуфт гум карда кунун бо ҷуфт ҳамбар шуд

تذرو جفت گم کرده کنون با جفت همبر شد

Ҷаҳон чун хонаи пар бут шуду наврӯзи бтгршд

جهان چون خانه پر بت شد و نوروز بتگرشد

Дарахти рўдози дебо ва аз гавҳар тавонгар шуд

درخت روداز دیبا و از گوهر توانگر شد

Гавазн аз лолаи андари дашти боболин ва бистар шуд

گوزن از لاله اندر دشت بابالین و بستر شد

Заҳри байғӯла ва боғӣ навой мутрибӣ бар шуд

زهر بیغوله و باغی نوای مطربی بر شد

Дигар бояд шудан моро кунун коФоқ дигар шуд

دگر باید شدن ما را کنون کآفاق دیگر شد

Май андари хам ҳаме гуяд ки ёқӯти равони гаштам

می اندر خم همی گوید که یاقوت روان گشتم

Дарахти арғавони бушковат ва ман чун арғавони гаштам

درخت ارغوان بشکفت و من چون ارغوان گشتم

Агар зини пеш тан будам кунун покизаи ҷони гаштам

اگر زین پیش تن بودم کنون پاکیزه جان گشتم

Ба ман шодӣ кунад шодӣ , ки шодиро равони гаштам

به من شادی کند شادی، که شادی را روان گشتم

Марои зини пеши дидстӣ нигаҳ кун то чисони гаштам

مرا زین پیش دیدستی نگه کن تا چسان گشتم

Ним зон сон ки ман будам дигар гаштами ҷавони гаштам

نیم زان سان که من بودم دگر گشتم جوان گشتم

Зхўшрнгии чўгли гаштами зи хушбӯе чу нони гаштам

زخوشرنگی چوگل گشتم ز خوشبویی چو نان گشتم

зи бими боду барфи дай ба хами андари ниҳони гаштам

ز بیم بادو برف دی به خم اندر نهان گشتم

Баҳор ояд бурун оем ки аз вай бо амони гаштам

بهار آید برون آیم که از وی با امان گشتم

Рўонҳорои тараби гаштами тарабҳоро равони гаштам

روانهارا طرب گشتم طربها را روان گشتم

намеандргФтгў омад пас аз гуфтор ҷанг омад

می اندرگفتگو آمد پس از گفتار جنگ آمد

Хаму хмхонаҳи андари чашми ман торик ва танг омад

خم و خمخانه اندر چشم من تاریک و تنگ آمد

Ба гӯши ман ҳаме аз боғи бонг ноӣ ва чанг омад

به گوش من همی از باغ بانگ نای و چنگ آمد

Кас ар мехӯрд бе овози не бар сараш санг омад

کس ار می خورد بی آواز نی بر سرش سنگ آمد

Марои бории ҳамаи меҳр аз май биҷодаҳ ранг омад

مرا باری همه مهر از می بیجاده رنگ آمد

Зумуррадро равон хоҳам чўоз рӯй прнг омад

زمرد را روان خواهم چواز روی پرنگ آمد

Ба хоссаи кзҳўои шабгири овоз куланг омад

به خاصه کزهوا شبگیر آواز کلنگ آمد

Зкохи мейр бонг равад бӯи наср паланг омад

زکاخ میر بانگ رود بو نصر پلنگ آمد

Кунун ҳар ошиқии кӯро май равшан ба чанг омад

کنون هر عاشقی کو را می روشن به چنگ آمد

Ба тарафи боғи ҳамдам бо нигории шӯх ва шнг омад

به طرف باغ همدم با نگاری شوخ و شنگ آمد

Малики Юсуф кунун дар кохи худ чун рўдзн хонд

ملک یوسف کنون در کاخ خود چون رودزن خواند

Надимонроу хубонро ба назд хештан хонд

ندیمان را و خوبان را به نزد خویشتن خواند

Ман биҷодаҳ гаван хоҳад бути симин зқн хонд

من بیجاده گون خواهد بت سیمین ذقن خواند

Бутӣ хонд ки ӯрои шохи боғ Настаран хонд

بتی خواند که اورا شاخ باغ نسترن خواند

Гуруҳеи моҳрӯёнро ба хизмат бар чаман хонд

گروهی ماهرویان را به خدمت بر چمن خواند

Нигорӣ аз чгл хонд нигорӣ аз хутан хонд

نگاری از چگل خواند نگاری از ختن خواند

зи хуби ояти алкрсии се раҳ бар тан ба тан хонд

ز خوب آیت الکرسی سه ره بر تن به تن خواند

Марогар орзӯаш ояд миён анҷуман хонд

مرا گر آرزوش آید میان انجمن خواند

Гуҳии ашъор ман хонд гуҳии абёт ман хонд

گهی اشعار من خواند گهی ابیات من خواند

Вагар ширин сухан гӯям марои ширин сухан хонд

وگر شیرین سخن گویم مرا شیرین سخن خواند

Амир ин гуядам зеро ки ӯ дилҳо нигаҳ дорад

امیر این گویدم زیرا که او دلها نگه دارد

Ба назд хештани ҳркҳтриро поигаҳ дорад

به نزد خویشتن هرکهتری را پایگه دارد

Чаҳ бошад грчўи ман маддоҳ дар ҳар шҳрў даҳ дорад

چه باشد گرچو من مداح در هر شهرو ده دارد

зи мадҳи андари нмондҳр ки аз родӣ сипаҳ дорад

ز مدح اندر نماندهر که از رادی سپه دارد

Ба назд мейри абӯи ёқӯби неки эмин нигаҳ дорад

به نزد میر ابو یعقوب نیک ایمن نگه دارد

Збҳри зоир овардан ба раҳи ?биримирад раҳ дорад

زبهر زایر آوردن به ره برمرد ره دارد

Адуро банд ва чаҳ дорад валеро тоҷ ва гуҳ дорад

عدو را بند و چه دارد ولی را تاج و گه دارد

Ҳамеша рӯзи бадхоҳони давлатро сияҳ дорад

همیشه روز بدخواهان دولت را سیه دارد

На чоҳиро ба гуҳ дорад на гоҳеро ба чаҳ дорад

نه چاهی را به گه دارد نه گاهی را به چه دارد

ЗъФўши баҳраи вартар ҳар ки афзӯн тргнаҳ дорад

زعفوش بهره ورتر هر که افزون ترگنه دارد

Амиро ! боҳунари мейрои худовандати муайяни бодо

امیرا! باهنر میرا خداوندت معین بادا

зи эзад бар тану ҷонати ҳазорон офарини бодо

ز ایزد بر تن و جانت هزاران آفرین بادا

Ба дасти ту ҳамеша ҷому шмширўи нигини бодо

به دست تو همیشه جام و شمشیرو نگین بادا

Каминаи чокарӣ зон ту беш аз мстъини бодо

کمینه چاکری زان تو بیش از مستعین بادا

Касе кӯ бар замини айб ту ҷӯяд дар замини бодо

کسی کو بر زمین عیب تو جوید در زمین بادا

Ҳамаи шуғли ту бо некону солорони дайни бодо

همه شغل تو با نیکان و سالاران دین بادا

Раҳ омӯз ту андари корҳо рӯҳи аломини бодо

ره آموز تو اندر کارها روح الامین بادا

Ҳамаи солаи чунин бодии ҳамаи рӯзаи чунин бодо

همه ساله چنین بادی همه روزه چنین بادا

Замонаи душманатро вақти кини андари камӣни бодо

زمانه دشمنت را وقت کین اندر کمین بادا

Зъдли тавваҷуҳон ҳамвора чун хулди барин бодо

زعدل توجهان همواره چون خلد برین بادا

Гар аз даҳ фазли ту шоҳои яке дар оФтобстӣ

گر از ده فضل تو شاها یکی در آفتابستی

Ҳамоно дар парастиданаш ҳар касро штобстӣ

همانا در پرستیدنش هر کس را شتابستی

Вари он родӣ ки андар даст туаст андари сҳобстӣ

ور آن رادی که اندر دست توست اندر سحابستی

зи боронаши замини пари гавҳару пари зари нобастӣ

ز بارانش زمین پر گوهر و پر زرّ نابستی

Вари ин покӣ ки андар мазҳаб туаст андари обстӣ

ور این پاکی که اندر مذهب توست اندر آبستی

Ба оби андари нигаҳ кардани ҳамаи музду сўобстӣ

به آب اندر نگه کردن همه مزد و ثوابستی

Вари ин ором кандар ҳалам туаст андари тробстӣ

ور این آرام کاندر حلم توست اندر ترابستی

Ҳадиси зилзила кардан ба чашми халқи хўобстӣ

حدیث زلزله کردن به چشم خلق خوابستی

Вари ин хушӣ ки андар халқ туаст андари шробстӣ

ور این خوشی که اندر خلق توست اندر شرابستی

Алоҷи дардҳоро чун дуои мстҷобстӣ

علاج دردها را چون دعای مستجابستی

Амиро ! грҷўонмрдӣ ба кор ояд , ҷавонмардӣ

امیرا ! گرجوانمردی به کار آید، جوانمردی

Вагар мардии ҳаме бояд , ба мардӣ дар ҷаҳони фардӣ

وگر مردی همی باید، به مردی در جهان فردی

Ҳаме поед зи ту родӣ ҳаме пуед зи ту мардӣ

همی پاید ز تو رادی همی پوید ز تو مردی

Хазона дрхрўш омад чу огаҳ шуд ки ме хӯрдӣ

خزانه درخروش آمد چو آگه شد که می خوردی

зи ғами бФзоиди андари гӯнаи динорҳо зардӣ

ز غم بفزاید اندر گونه دینارها زردی

Ба ҳар ҳафтаи ҷаҳониро бипаймое вбнўрдӣ

به هر هفته جهانی را بپیمایی وبنوردی

Чу гуфтӣ сайд хоҳам кард , кардӣ ва аҷаб кардӣ

چو گفتی صید خواهم کرد ،کردی و عجب کردی

Ба саҳрои шери афкандии зи беша крг оварадӣ

به صحرا شیر افکندی ز بیشه کرگ آوردی

Балии шогирди султонӣу лекини неки шогирдӣ

بلی شاگرد سلطانی و لیکن نیک شاگردی

Набояд рӯзгории дайри костоди ҷаҳони гардӣ

نباید روزگاری دیر کاستاد جهان گردی

Амиро ! тоба зин кардӣ ба ғазнӣни асби тозӣ ро

امیرا ! تابه زین کردی به غزنین اسب تازی را

Ду пои андар такопу ӣаст гургонеу розӣ ро

دو پای اندر تکاپو یست گرگانی و رازی را

Агар зон сӯи Фрўтозии тамошороу бозӣ ро

اگر زان سو فروتازی تماشا را و بازی را

На шомии родли андртни бмонднаҳи ҳиҷозӣ ро

نه شامی رادل اندرتن بماندنه حجازی را

Ба так барадии нишебиро баровардӣ фарозӣ ро

به تک بردی نشیبی را برآوردی فرازی را

Бар оварадӣ ҳақиқиро Фрўбрдии маҷозӣ ро

بر آوردی حقیقی را فروبردی مجازی را

Амиро ! корсозии туу ?зинаи корсозӣ ро

امیرا ! کارسازی تو و زینی کارسازی را

Наяндешӣ баландиро наяндешӣ фарозӣ ро

نیندیشی بلندی را نیندیشی فرازی را

Ба мардӣ шодмон кардӣ равони мейри ғозӣ ро

به مردی شادمان کردی روان میر غازی را

Бадании хўшнўди крдстии низоми дайни тозӣ ро

بدنی خوشنود کردستی نظام دین تازی را

Тарози ҷомаи шоҳони ҳамеи байнам ба номи ту

طراز جامه شاهان همی بینم به نام تو

Бар асбони брФкндаҳи хлътии зину стоми ту

بر اسبان برفکنده خلعتی زین و ستام تو

Ҳаме тарсанд ҷабборони олам аз ҳисоми ту

همی ترسند جباران عالم از حسام تو

Ситора аз фалак ришват фиристад зии саҳҳоми ту

ستاره از فلک رشوت فرستد زی سهام تو

Мау хуршедро рашк ояд эй хусрави зи ҷоми ту

مه و خورشید را رشک آید ای خسرو ز جام تو

Хатоеи каси наёбади ҳичгаҳи андари каломи ту

خطایی کس نیابد هیچگه اندر کلام تو

Низом олимӣ биниҳод яздон дар низоми ту

نظام عالمی بنهاد یزدان در نظام تو

Ба шукри андари ҷаҳони мондаи сет ҳар каси зери воми ту

به شکر اندر جهان مانده‌ست هر کس زیر وام تو

Сазад бар меҳтарон фахр оварад кеҳтари ғуломи ту

سزد بر مهتران فخر آورد کهتر غلام تو

Муназзами кишвару лашкар буд аз интизоми ту

منظم کشور و لشکر بود از انتظام تو

Куҷои андар ҷаҳон мерайу солории ҳамеи байнам

کجا اندر جهان میری و سالاری همی بینم

зи шукри миннатат бар гарданаши бории ҳамеи байнам

ز شکر منتت بر گردنش باری همی بینم

На андрмрдмӣ кардани турои ёрии ҳамеи байнам

نه اندرمردمی کردن ترا یاری همی بینم

На ҷузи озодагӣ кардани турои кории ҳамеи байнам

نه جز آزادگی کردن ترا کاری همی بینم

Зтўи хӯбӣ ба ҷои халқ бисёре ҳамеи байнам

زتو خوبی به جای خلق بسیاری همی بینم

Карӣмиро бар ту тези бозории ҳамеи байнам

کریمی را بر تو تیز بازاری همی بینم

зи кирдори ту ҳар касро ба гуфтории ҳамеи байнам

ز کردار تو هر کس را به گفتاری همی بینم

зи некуӣ ба ҳар дам аз ту кирдории ҳамеи байнам

ز نیکویی به هر دم از تو کرداری همی بینم

Бар дигари касон бо ҳар гулии хории ҳамеи байнам

بر دیگر کسان با هر گلی خاری همی بینم

Тробри ҷойгаҳи бихори гулзории ҳамеи байнам

ترابر جایگه بیخار گلزاری همی بینم

Амиро ! бар нтобад пел хуфтон грант ро

امیرا! بر نتابد پیل خفتان گرانت را

Згрдони кас ба зиҳ кардан надонад мркмонт ро

زگردان کس به زه کردن نداند مرکمانت را

Нигаҳ кун то камари бинӣ ки чун зебади миёнат ро

نگه کن تا کمر بینی که چون زیبد میانت را

Яқин бхрдон бингар ки чун монад гумонат ро

یقین بخردان بنگر که چون ماند گمانت را

Ҳамеи ришвати пзирдҷони ҷабборони синонат ро

همی رشوت پذیردجان جباران سنانت را

Ҳаме даъвӣ кунад пояндагии бахти ҷавонат ро

همی دعوی کند پایندگی بخت جوانت را

Чунон хўдодаҳ эй бар чизи бахшӣдани баёнат ро

چنان خوداده ای بر چیز بخشیدن بیانت را

Ки дар бахшӣдан ганҷӣ наранҷоанд забонат ро

که در بخشیدن گنجی نرنجاند زبانت را

Замона ошкоро кард нтўонднҳонт ро

زمانه آشکارا کرد نتواندنهانت را

Ҳамаи осоишу шодии танатро боди вҷонт ро

همه آسایش و شادی تنت را باد وجانت را

Турои ори ойдори ҷузи гирди мардии пари ҷигари гардӣ

ترا عار آیدار جز گرد مردی پر جگر گردی

Кунун маърӯфӣу фардои азин маърӯфтар гардӣ

کنون معروفی و فردا ازین معروفتر گردی

Ту он шоҳӣ ки андари сайди гирди шери нари гардӣ

تو آن شاهی که اندر صید گرد شیر نر گردی

Ба майдонгар солорони бозӯру ҳунари гардӣ

به میدان گر سالاران بازور و هنر گردی

Ба номи некӯи вдўлти Фаридуни дгргрдӣ

به نام نیکو ودولت فریدون دگرگردی

Ба мардӣ чун падари гаштӣ ба шоҳӣ чун падари гардӣ

به مردی چون پدر گشتی به شاهی چون پدر گردی

Шаҳи фархунда пай ҳастӣ шаҳи пирӯзгар гардӣ

شه فرخنده پی هستی شه پیروز گر گردی

Бузургироу шоҳиро дарахти борвари гардӣ

بزرگی را و شاهی را درخت بارور گردی

Чу Искандар ба пирӯзии ҷаҳонро гирд бар гардӣ

چو اسکندر به پیروزی جهان را گرد بر گردی

Ба доду адл дар гетӣ чу Нӯшервони смри гардӣ

به داد و عدل در گیتی چو نوشیروان سمر گردی

Амиро бош то султони турои табл ва илм созад

امیرا باش تا سلطان ترا طبل و علم سازد

зи баҳри ҷанги бадхоҳони турои хайл ва ҳашам созад

ز بهر جنگ بدخواهان ترا خیل و حشم سازد

Сипоҳӣ аз араб хоҳад сипоҳӣ аз аҷам созад

سپاهی از عرب خواهد سپاهی از عجم سازد

Турои андари сипаҳдории макон рўстм созад

ترا اندر سپهداری مکان روستم سازد

Дар он кишвар ки ту хоҳии турои боғ Ирам созад

در آن کشور که تو خواهی ترا باغ ارم سازد

Чўоиўони мдоини мари турои айвон ҷам созад

چوایوان مداین مر ترا ایوان جم سازد

зи баҳри хизматати мардони мард муҳташам созад

ز بهر خدمتت مردان مرد محتشم سازد

Змоли хештани як як зи баҳри ту нъм созад

زمال خویشتن یک یک ز بهر تو نعم سازد

Ба мадҳи ту ато бахшад баноми ту дирам созад

به مدح تو عطا بخشد بنام تو درم سازد

На он хусрави зи фарзандони ҳамеи як хуб кам зад

نه آن خسرو ز فرزندان همی یک خوب کم زد

Бисозад кори ту зеро ки шоҳ корсозаст ӯ

بسازد کار تو زیرا که شاه کارسازست او

Амир ҳақ шиносаст ӯ , шаҳ кеҳтар навозаст ӯ

امیر حق شناسست او، شه کهتر نوازست او

Ҷаҳон ӯро сету зи шоҳони гетӣ бе ниёзаст ӯ

جهان او را ست و ز شاهان گیتی بی نیازست او

Худованд нишебаст аўхдоўнди фарози сет ӯ

خداوند نشیبست اوخداوند فراز ست او

Гуҳӣ кеҳтар навозаст ӯ гуҳӣ душман гудозаст

گهی کهتر نوازست او گهی دشمن گدازست

Ба родӣ чун саҳобаст аўбаҳи покӣ чун намози сет ӯ

به رادی چون سحابست اوبه پاکی چون نماز ست او

Ҳиҷоз ӯгар туро бахшад худованд ҳиҷозаст ӯ

حجاز او گر ترا بخشد خداوند حجازست او

Вагар гӯйии тарозами даҳ худованди тарози сет ӯ

وگر گویی طرازم ده خداوند طراز ست او

Ба тоъати халқро зи эзади сӯии ҷинати ҷӯ аз сет ӯ

به طاعت خلق را ز ایزد سوی جنت جو از ست او

Туро аз ошкорои икдл ва покиза розаст ӯ

ترا از آشکارا یکدل و پاکیزه رازست او

Дигар наврӯзро хайл аз дар мшкўӣ бигзорӣ

دگر نوروز را خیل از در مشکوی بگذاری

Ба ҳанҷорӣ ки кории ту гул худрӯй бигзорӣ

به هنجاری که کاری تو گل خودروی بگذاری

Вази он сўхони вазин сўроиро иксўӣ бигзорӣ

وز آن سوخان وزین سورای را یکسوی بگذاری

На онҷо ранг бигзорӣ на ӣнҷо буи бигзорӣ

نه آنجا رنگ بگذاری نه اینجا بوی بگذاری

Қазои теғҳоро бар сар бдгўӣ бигзорӣ

قضای تیغها را بر سر بدگوی بگذاری

Ба неруи зўрмндонро бар ва бозуӣ бигзорӣ

به نیرو زورمندان را بر و بازوی بگذاری

На тоби андари тани шери нар аз неруӣ бигзорӣ

نه تاب اندر تن شیر نر از نیروی بگذاری

На тоқат дар равони душман бдхўӣ бигзорӣ

نه طاقت در روان دشمن بدخوی بگذاری

Куҷои чавгон ба кафгирӣ зи кайвон гӯй бигзорӣ

کجا چوگان به کف گیری ز کیوان گوی بگذاری

Ба найза мӯӣ бишкофӣ ба новак рӯй бигзорӣ

به نیزه موی بشکافی به ناوک روی بگذاری

Ҳаме то бар ҷаҳон фазласт фарзандони одам ро

همی تا بر جهان فضلست فرزندان آدم را

Чу бар ҳар чашмае , ҳайвони вбр ҳар чоҳ , замзам ро

چو بر هر چشمه ای، حیوان وبر هر چاه، زمزم را

Ҳаме тобрхзон бошад баӣ наврӯзи хуррам ро

همی تابرخزان باشد بهی نوروز خرم را

Чу бар хулдии вбри карбоси дибор ӯ млҳм ро

چو بر خلدی وبر کرباس دیبار او ملحم را

Ҳамеша тобаи гетии шоде аз пай буд ғам ро

همیشه تابه گیتی شادیی از پی بود غم را

Чунон чун каз пай ҳар сур дорад даҳри мотам ро

چنان چون کز پی هر سور دارد دهر ماتم را

Ҳаме то бар ҳнрҳр ҷой биситойанд рустам ро

همی تا بر هنرهر جای بستایند رستم را

Чунон кандар ҷҳондорӣу андари мартабати ҷам ро

چنان کاندر جهانداری و اندر مرتبت جم را

Мақдами бодии андари подшоҳӣ ҳар мақдам ро

مقدم بادی اندر پادشاهی هر مقدم را

Мутӣъи хеши гардонидаи ҷабборони олам ро

مطیع خویش گردانیده جباران عالم را

Сипаҳро пштбони бодии ҷаҳонро подшои бодӣ

سپه را پشتبان بادی جهان را پادشا بادی

Ҷаҳонро подшои бодии тарабро ошнои бодӣ

جهان را پادشا بادی طرب را آشنا بادی

Амири кордони бодии шаҳи фармонравои бодӣ

امیر کاردان بادی شه فرمانروا بادی

Аҷамро рўстми бодии арабро мртзои бодӣ

عجم را روستم بادی عرب را مرتضا بادی

Мухолифро шқои бодии мувофиқро бақои бодӣ

مخالف را شقا بادی موافق را بقا بادی

Муайяни муъминони бодии умеди авлиёи бодӣ

معین مؤمنان بادی امید اولیا بادی

Худованди сухани бодии худованди сахои бодӣ

خداوند سخن بادی خداوند سخا بادی

Худованди нъми бодии худованди атои бодӣ

خداوند نعم بادی خداوند عطا بادی

Шифоӣ ҳар ғамии бодӣу дафъ ҳар балои бодӣ

شفای هر غمی بادی و دفع هر بلا بادی

Бузургиро бақои бодии бақоро мунтаҳои бодӣ

بزرگی را بقا بادی بقا را منتها بادی