Ҳаме гуфтам ки кӣ бошад ки хуррам рӯзгор ояд

همی گفتم که کی باشد که خرم روزگار آید

Ҷаҳон аз сар ҷавон гардад баҳор ғмгсор ояд

جهان از سر جوان گردد بهار غمگسار آید

Баҳор ғмгсор ояд ки ҳар касро ба кор ояд

بهار غمگسار آید که هر کس را به کار آید

Баҳории кондрў ҳар рӯз майро хостор ояд

بهاری کاندرو هر روز می را خواستار آید

Заҳри бодӣ ки бар хезад кунун буи баҳор ояд

زهر بادی که بر خیزد کنون بوی بهار آید

Кунун моро зи боди бомдодии буи ёр ояд

کنون ما را ز باد بامدادی بوی یار آید

Чу рӯй кӯдакони мо дарахти гул ба бор ояд

چو روی کودکان ما درخت گل به بار آید

Нигор лолаи рухи бомо ба хуррами лола зор ояд

نگار لاله رخ باما به خرم لاله زار آید

Май мишкӣнгусорад то гуҳи бӯс ва канор ояд

می مشکین گسارد تا گه بوس و کنار آید

Ҳаво хуш гардад ва бо табъ хсрўсозгор ояд

هوا خوش گردد و با طبع خسروسازگار آید

Кро мехӯрдан ойинаст , май хӯрдан кунун бояд

کرا می خوردن آیینست، می خوردن کنون باید

Бипурс аз ман ки май хӯрдан дарин айём чун бояд

بپرس از من که می خوردن درین ایام چون باید

Нахусти андари миёни борӣ май биҷодаҳи гаван бояд

نخست اندر میان باری می بیجاده گون باید

Пас онгаҳ соқии покиза чун симини сутун бояд

پس آنگه ساقی پاکیزه چون سیمین ستون باید

Ду се равадӣ бикҷои сохта чун арғунун бояд

دو سه رودی بیکجا ساخته چون ارغنون باید

Сурӯди мутриби содаи тарабро раҳнамӯн бояд

سرود مطرب ساده طرب را رهنمون باید

Ба ҳар даврӣ ки мехӯрдӣ , тараб кардани фузун бояд

به هر دوری که می خوردی، طرب کردن فزون باید

Мувофиқи дӯстони икдли ҳамеи неки озмӯн бояд

موافق دوستان یکدل همی نیک آزمون باید

Дили андари шодӣу ромиш ба ороми вскўн бояд

دل اندر شادی و رامش به آرام وسکون باید

Змҷлси душмани хусрав ба ҳар ҳолеи бурун бояд

زمجلس دشمن خسرو به هر حالی برون باید

Май акнӯн лаъл тар гардад ки гул рухсор бинмоед

می اکنون لعل تر گردد که گل رخسار بنماید

Ту гӯйии гули ҳаме ҳар рӯз дар май ранги бФзоид

تو گویی گل همی هر روز در می رنگ بفزاید

Май аз гул гӯна бастанд , гул аз меранг бирабоед

می از گل گونه بستاند، گل از می رنگ برباید

Гул ва майро ту пиндорӣ ки як модар ҳаме зояд

گل و می را تو پنداری که یک مادر همی زاید

Нгоринои бад-ӣни шодии марогар май диҳӣ шояд

نگارینا بدین شادی مرا گر می دهی شاید

Май акнӯн даҳ ки май танро ҳаме чун рӯҳи дрбоид

می اکنون ده که می تن را همی چون روح درباید

Табиб ман гуласту гули маро ҷуз ме нафармоед

طبیب من گلست و گل مرا جز می نفرماید

Дил зоҳдкаҳ мебинад ба май ҳқо ки бгроид

دل زاهدکه می بیند به می حقا که بگراید

Гули онки вақт он омад ки чашм аз хоб бигушоед

گل آنک وقت آن آمد که چشم از خواب بگشاید

Чу рӯй хубрӯёни маҷлис хусрав биорояд

چو روی خوبرویان مجلس خسرو بیاراید

Нигорои бӯстон акнӯн ндонӣ каз чаҳ сон бошад

نگارا بوستان اکنون ندانی کز چه سان باشد

Кушодаи осмони дидстии андари шаб ? чунон бошад

گشاده آسمان دیدستی اندر شب؟ چنان باشد

Азин сӯ Настаран бошад аз он сӯ арғавон бошад

ازین سو نسترن باشد از آن سو ارغوان باشد

Биҳиштӣ дар миён бошад баҳорӣ бар карон бошад

بهشتی در میان باشد بهاری بر کران باشد

Дарахтонро ҳама пӯшиш паранд ва парниён бошад

درختان را همه پوشش پرند و پرنیان باشد

Ҳавои бӯстон ҳамчун ҳавоӣ дӯстон бошад

هوای بوستان همچون هوای دوستان باشد

Биё дар бӯстон чунон ки расм бостон бошад

بیا در بوستان چونان که رسم باستان باشد

Ту сарвӣу гулӣу сарву гул дар бӯстон бошад

تو سروی و گلی و سرو و گل در بوستان باشد

Гулии лекини зи ту то сурхи гули чандон миён бошад

گلی لیکن ز تو تا سرخ گل چندان میان باشد

Ки аз қадари баланди шоҳ то ҳафт осмон бошад

که از قدر بلند شاه تا هفت آسمان باشد

Нигоро чанд раҳ гуфтӣ ки чун вақт баҳор ояд

نگارا چند ره گفتی که چون وقت بهار آید

Турои боман гуҳ май хӯрдану бӯс ва канор ояд

ترا بامن گه می خوردن و بوس و کنار آید

Баҳор омад ҳаме гуяд бирав то гул ба бор ояд

بهار آمد همی گوید برو تا گل به بار آید

Ҳаме навмедем зини ваъда нўмидўор ояд

همی نومیدیم زین وعده نومیدوار آید

Турои зини ваъдаи андари дил ба рӯзии сад ҳазор ояд

ترا زین وعده اندر دل به روزی صد هزار آید

Марои ореи бад-ӣни гуфторат эй ҷон устувор ояд

مرا آری بدین گفتارت ای جان استوار آید

Чу чизе аз ту бишунидам дили онро хостор ояд

چو چیزی از تو بشنیدم دل آن را خواستار آید

Гар андари дили надорӣ , бод паймудан чаҳ кор ояд

گر اندر دل نداری، باد پیمودن چه کار آید

Турои тарсам ки бӯси ман ҳаме бар чашм хор ояд

ترا ترسم که بوس من همی بر چشم خوار آید

Ндонӣ каз лабами буии бисот шаҳриёр ояд

ندانی کز لبم بوی بساط شهریار آید

Дило ёр дигар ҷустии бад-ӣни кор аз ту хўшнўдм

دلا یار دگر جستی بدین کار از تو خوشنودم

Ту аз зорӣ биёсудӣ ман аз хорӣ биёсудам

تو از زاری بیاسودی من از خواری بیاسودم

Тани андари меҳри он каз ман наяндешад бФрсўдм

تن اندر مهر آن کز من نیندیشد بفرسودم

Равони андари ҳавоу меҳри бад Меҳрӣ Биёлудам

روان اندر هوا و مهر بد مهری بیالودم

На рӯзӣ рост бинишастам на як шаби шодбғнўдм

نه روزی راست بنشستم نه یک شب شادبغنودم

На бар умеди он кохри магари зини кори брсўдм

نه بر امید آن کاخر مگر زین کار برسودم

Нигорӣ бар кафам додӣ ки чун овоаш башнавадам

نگاری بر کفم دادی که چون آواش بشنودم

Бар он кас киннигор аз каф ӯ гум шуд ббхшўдм

بر آن کس کاین نگار از کفّ او گم شد ببخشودم

Бад-ӣни хӯбӣ ки ту кардӣ туро бисёр бстўдм

بدین خوبی که تو کردی ترا بسیار بستودم

Маҳалу ҷоҳи ту эй дил бар хусрави биФзўдм

محل و جاه تو ای دل بر خسرو بیفزودم

Баҳор омад ман ва ҳар рӯзи нави боғӣу нав ҷое

بهار آمد من و هر روز نو باغی و نو جایی

Ба гаштан ҳар замони азмӣ ба бӯдан ҳар замон рое

به گشتن هر زمان عزمی به بودن هر زمان رایی

Қадаҳи пари бодаи рангин ба дасти бодаи паймое

قدح پر باده رنگین به دست باده پیمایی

Чу мурғ аз гул ба гул ҳар соъатии дигари тамошое

چو مرغ از گل به گل هر ساعتی دیگر تماشایی

Нигорӣ бо ману рӯе на рӯе балки дебое

نگاری با من و رویی نه رویی بلکه دیبایی

Азин хушӣ , азин кашӣ , азин дар кори зебоӣ

ازین خوشی، ازین کشی، ازین در کار زیبایی

Хирадмандӣ ки аз роем хабар дорад ба ?имае

خردمندی که از رایم خبر دارد به ایمایی

Ғзлгўиӣ ки мурғонро ба бонги орад ба овоӣ

غزلگویی که مرغان را به بانگ آرد به آوایی

Ману чангӣ ва он дилбар ки ӯро нест ҳамтоӣ

من و چنگی و آن دلبر که او را نیست همتایی

Змн карда мдиҳи шоҳро ҳзмони тақозое

زمن کرده مدیح شاه را هزمان تقاضایی

Амири олами одили набераи хусрави ғозӣ

امیر عالم عادل نبیره خسرو غازی

Ҷалоли давлати олии амини миллати тозӣ

جلال دولت عالی امین ملت تازی

Малики бӯи Аҳмади Маҳмӯди зебои сарафрозӣ

ملک بو احمد محمود زیبای سرافرازی

Шаҳаншоҳӣ ки рӯзи ҷанг бо шерон кунад бозӣ

شهنشاهی که روز جنگ با شیران کند بازی

Аё шоҳи ҷҳондорӣ ки фардӣ ва бе анбозӣ

ایا شاه جهانداری که فردی و بی انبازی

Чаҳ андари мамлакатгирӣ , чаҳ андари мамлакат созӣ

چه اندر مملکت گیری، چه اندر مملکت سازی

Бузургироу шоҳиро , ҳам анҷом ва ҳам оғозӣ

بزرگی را و شاهی را، هم انجام و هم آغازی

Ҷҳондорӣ зтў нозад , ту аз фазлу ҳунари нозӣ

جهانداری زتو نازد، تو از فضل و هنر نازی

Ту он шоҳӣ ки гетиро збд кишон бипардозӣ

تو آن شاهی که گیتی را زبد کیشان بپردازی

Ба теғу тири хону мони бадхоҳон бар андозӣ

به تیغ و تیر خان و مان بدخواهان بر اندازی

Набошад баси аҷаби шоҳо ! агар шодӣ кунад шоҳӣ

نباشد بس عجب شاها! اگر شادی کند شاهی

з чун ту шаҳ , ки шоҳон чун ситораанд ва ту моҳӣ

ز چون تو شه، که شاهان چون ستاره اند و تو ماهی

Чунон каз ту ба наздик манаст эй хусрави огоҳӣ

چنان کز تو به نزدیک منست ای خسرو آگاهی

зи ту то хусравони чандон буд каз моҳи томоҳӣ

ز تو تا خسروان چندان بود کز ماه تاماهی

Аё мари гоҳи шоҳиро ба ҷои Юсуфи чоҳӣ

ایا مر گاه شاهی را به جای یوسف چاهی

Ҷаҳон аз айбу оҳӯ пок бошад то ту бар гоҳе

جهان از عیب و آهو پاک باشد تا تو بر گاهی

Збси парҳез ва бетамаъӣу азбси дасти кӯтоҳӣ

زبس پرهیز و بی طمعی و ازبس دست کوتاهی

Вилоятро накӯи дории раиятро накӯи хоҳӣ

ولایت را نکو داری رعیت را نکو خواهی

Накӯи рӯеи накӯи хуии накӯи табъии накӯи хоҳӣ

نکو رویی نکو خویی نکو طبعی نکو خواهی

Турои парҳез перон дод яздон дар ба брноҳӣ

ترا پرهیز پیران داد یزدان در به برناهی

Амиро дар дили ҳаркаси туро ҷое ҳамеи байнам

امیرا در دل هرکس ترا جایی همی‌بینم

Дил ҳар меҳтариро сӯии ту рое ҳамеи байнам

دل هر مهتری را سوی تو رایی همی‌بینم

Ба ту ҳар родмардиро таваллоеи ҳамеи байнам

به تو هر رادمردی را تولایی همی‌بینم

На дар гетӣ чу ту перӣу бурноеи ҳамеи байнам

نه در گیتی چو تو پیری و برنایی همی‌بینم

На дар шоҳии турои ёрӣу ҳамтои ҳамеи байнам

نه در شاهی ترا یاری و همتایی همی‌بینم

Дилатро чун фароху паҳни дарёии ҳамеи байнам

دلت را چون فراخ و پهن دریایی همی‌بینم

Зтўи андари ҷаҳони пайвастаи овои ҳамеи байнам

زتو اندر جهان پیوسته آوایی همی‌بینم

Зъдли ту вилоятро чу дебоеи ҳамеи байнам

زعدل تو ولایت را چو دیبایی همی‌بینم

Турои зини кордонии корфармоеи ҳамеи байнам

ترا زین کاردانی کارفرمایی همی‌بینم

зи рои малики орои малики орои ҳамеи байнам

ز رای ملک‌آرا ملک‌آرایی همی‌بینم

Агар фазлу ҳунар бояд ҳамеи фазлу ҳунари дорӣ

اگر فضل و هنر باید همی فضل و هنر داری

Вагар аслу гуҳар бояд ҳамеи аслу гҳрдорӣ

وگر اصل و گهر باید همی اصل و گهرداری

Ба ҳар кории тавон дории заҳри илмии хабари дорӣ

به هر کاری توان داری زهر علمی خبر داری

Змолу малики дунёи номи некӯи дӯсттар дорӣ

زمال و ملک دنیا نام نیکو دوست تر داری

Ҳама гуфт накӯи номӣ чу симу зари з бар дорӣ

همه گفت نکو نامی چو سیم و زر ز بر داری

Ндондкс ки ту андари накӯи номӣ чаҳ сари дорӣ

نداندکس که تو اندر نکو نامی چه سر داری

Зиноами бдҳмишаҳи хештанро барҳазари дорӣ

زنام بدهمیشه خویشتن را برحذر داری

Шаҳони расм дигар дорндўи ту расм дигар дорӣ

شهان رسم دگر دارندو تو رسم دگر داری

Ба расми некӯ аз шоҳони гетии сари зибри дорӣ

به رسم نیکو از شاهان گیتی سر زبر داری

Ҳамаи роҳу ниҳоду одату расми падари дорӣ

همه راه و نهاد و عادت و رسم پدر داری

Писари кӯ чун падар бошад ситоишро сазо бошад

پسر کو چون پدر باشد ستایش را سزا باشد

Падар каз ҷону дил чунон писар ҷӯяд раво бошад

پدر کز جان و دل چونان پسر جوید روا باشد

Писар назд падар зеро гиромитар ато бошад

پسر نزد پدر زیرا گرامی تر عطا باشد

Ба хосса чун писари некӯи хуу некӯ лақо бошад

به خاصه چون پسر نیکو خو و نیکو لقا باشد

Писар бояд ки чун ту никном ва порсо бошад

پسر باید که چون تو نیکنام و پارسا باشد

Хато гуфтам чу ту андари ҷаҳони дигар куҷо бошад

خطا گفتم چو تو اندر جهان دیگر کجا باشد

Ҳар он каси кӯ беандеша сухан гуяд хато бошад

هر آن کس کو بی اندیشه سخن گوید خطا باشد

Чигуна порсо бошад касе кӯ подшо бошад

چگونه پارسا باشد کسی کو پادشا باشد

Касе кӯи подшоҳу меҳтар ва фармонраво бошад

کسی کو پادشاه و مهتر و فرمانروا باشد

Ба он кӯшад ки ӯро ҳиммату ком вҳўо бошад

به آن کوشد که او را همت و کام وهوا باشد

Ба ранҷи дили ту прўрдии амирои никномӣ ро

به رنج دل تو پروردی امیرا نیکنامی را

Чунон чун модари дилсӯзи Фрзндгромӣ ро

چنان چون مادر دلسوز فرزندگرامی را

Сахоро дўстри дорӣ . . . Мари номӣ ро

سخا را دوستر داری . . . مر نامی را

Саноро бештари ҷӯӣ ки ғамгини шодкомӣ ро

ثنا را بیشتر جویی که غمگین شادکامی را

Атои ту бар оварда сети хосироу омӣ ро

عطای تو بر آورده ست خاصی را و عامی را

Чу номи ту яминӣу Аминӣу Низомӣ ро

چو نام تو یمینی و امینی و نظامی را

Бишӯяд рои ту аз рӯй шабҳо тираи фомӣ ро

بشوید رای تو از روی شبها تیره فامی را

Кафи ҷӯади ту чун пидром гирданд Низомӣ ро

کف جود تو چون پدرام گرداند نظامی را

Ҳазор олати фузуни дории бузургӣу ҳамуммӣ ро

هزار آلت فزون داری بزرگی و همامی را

Ҷаҳони пеши ту зини гардани ниҳодаи мари ғуломӣ ро

جهان پیش تو زین گردن نهاده مر غلامی را

Дили султони нигаҳи дории туро ҳар рӯз ба бошад

دل سلطان نگه داری ترا هر روز به باشد

Чунин бошӣ ҷаҳон аз қадари ту бисёр ки бошад

چنین باشی جهان از قدر تو بسیار که باشد

Писари кӯ бо падари ҳамдил буд ҳар рӯз ма бошад

پسر کو با پدر همدل بود هر روز مه باشد

Ба хосса чун падари гетии гушойу тоҷ даҳ бошад

به خاصه چون پدر گیتی گشای و تاج ده باشد

Чунин бояд ки ҳар касро бтўи аҳсант ва зиҳ бошад

چنین باید که هر کس را بتو احسنت و زه باشد

Камонати рӯзу шаб бо душмани султон ба зиҳ бошад

کمانت روز و شب با دشمن سلطان به زه باشد

Ҳадиси ту ҳама бо душманонаш « дор » ва « даҳ » бошад

حدیث تو همه با دشمنانش «دار» و «ده » باشد

Ҷавоби ту мари эшонро ба ҳар гуфтор на бошад

جواب تو مر ایشان را به هر گفتار نه باشد

Ҳамеша доманат бо домани тоъат гиреҳ бошад

همیشه دامنت با دامن طاعت گره باشد

Туро бо дигарон андари чунин маънӣ фара бошад

ترا با دیگران اندر چنین معنی فره باشد

Ҷуз аз султони заҳри шоҳӣ ки бошад дар ҳунари бешӣ

جز از سلطان زهر شاهی که باشد در هنر بیشی

Чунон чун кандар он бешӣ ба қадару манзалати пешӣ

چنان چون کاندر آن بیشی به قدر و منزلت پیشی

Муайяни динӣу вайронкунанда бидъати кешӣ

معین دینی و ویران کننده بدعت کیشی

Бидон монад ки дайни покро наздиктар хешӣ

بدان ماند که دین پاک را نزدیکتر خویشی

Валеро дар даҳани нӯшии адуро бар ҷигари нешӣ

ولی را در دهن نوشی عدو را بر جگر نیشی

Адуи хишст ва ту чун моҳи тобони офати хишӣ

عدو خیشست و تو چون ماه تابان آفت خیشی

Ҷуз аз некӣ нафармое ҷуз аз некӣ наяндешӣ

جز از نیکی نفرمایی جز از نیکی نیندیشی

Хуии дории накӯ ва онгаҳ ба сӯрат чун хуии хешӣ

خویی داری نکو و آنگه به صورت چون خوی خویشی

зи чандини молу чандини зар ки бар пошӣу бпришӣ

ز چندین مال و چندین زر که بر پاشی و بپریشی

Аҷаб бошад ки бошад дар ҷаҳони танагӣу дарвешӣ

عجب باشد که باشد در جهان تنگی و درویشی

Амирои ҳимматии дорӣ ки бо ӯ ҳеҷ бурное

امیرا همتی داری که با او هیچ برنایی

Надонам бо чунин ҳиммат кро бошад тавоноӣ

ندانم با چنین همت کرا باشد توانایی

Ҷҳондорӣ ба худ комии атои пошӣ ба худ рое

جهانداری به خود کامی عطا پاشی به خود رایی

Бузургонро ато додани биомузӣ ва бинмое

بزرگان را عطا دادن بیاموزی و بنمایی

Туро бояд ҷаҳон то ту мар ӯро корфармое

ترا باید جهان تا تو مر او را کارفرمایی

Дар гуфтори дарбандӣ дар кирдор бигушое

در گفتار دربندی در کردار بگشایی

Чу нўшрўон ба адл ва дод гетиро бёроиӣ

چو نوشروان به عدل و داد گیتی را بیارایی

Ба теғи тези боғи подшоҳиро бпироиӣ

به تیغ تیز باغ پادشاهی را بپیرایی

Ба вақте кар шараф гӯйанд бо хуршеди ҳамтоӣ

به وقتی کر شرف گویند با خورشید همتایی

Дили султони нигаҳи дории бпнҳонӣу пайдое

دل سلطان نگه داری بپنهانی و پیدایی

Худовандо бад-ӣни мояи бкрдми бртўи устодӣ

خداوندا بدین مایه بکردم برتو استادی

На зон гуфтам ман ин каз ту падарро нест озодӣ

نه زان گفتم من این کز تو پدر را نیست آزادی

Ту андари хизмати султон мисли бо ҷунбиши бодӣ

تو اندر خدمت سلطان مثل با جنبش بادی

Фузунтар кӯ туро фармуд ҳаргиз пой наниҳодӣ

فزونتر کو ترا فرمود هرگز پای ننهادی

Ба хизмат кардан бисёр дод хештан додӣ

به خدمت کردن بسیار داد خویشتن دادی

Бад-ӣни султони з ту шодаст ва ту аз хештани шодӣ

بدین سلطان ز تو شادست و تو از خویشتن شادی

Ҳумоюнӣ бар султони змодри никдли зодӣ

همایونی بر سلطان زمادر نیکدل زادی

Ба фаррухи фол бар гетӣ дар иқбол бикшодӣ

به فرخ فال بر گیتی در اقبال بگشادی

Зъдл ва дод ту гуми гашти номи ҷавру бедодӣ

زعدل و داد تو گم گشت نام جور و بیدادی

Ҳамеша ҳамчунин бояд ҳамеша ҳамчунин бодӣ

همیشه همچنین باید همیشه همچنین بادی

Худовандо надидам ҳеҷ солорӣ ба санги ту

خداوندا ندیدم هیچ سالاری به سنگ تو

На андари корҳо шоҳӣ ба ойин ва ба ҳонги ту

نه اندر کارها شاهی به آیین و به هنگ تو

Набошад кӯҳро вақти диранги ту дар нги ту

نباشد کوه را وقت درنگ تو در نگ تو

Ҷаҳон ҳаргиз нахоҳад то тўбошии одрнги ту

جهان هرگز نخواهد تا توباشی آدرنگ تو

Ба вақти корзори хасму рӯзи ному нанги ту

به وقت کارزار خصم و روز نام و ننگ تو

Фалаки дргрдни овезади шғоу нимлнги ту

فلک درگردن آویزد شغا و نیملنگ تو

Наёяд ҳеҷ шоҳии сӯии ту ҳаргиз ба ҷанги ту

نیاید هیچ شاهی سوی تو هرگز به جنگ تو

Вар ояд боз гирданд зи роҳ ӯро хаданги ту

ور آید باز گرداند ز راه او را خدنگ تو

Ба оташ монад андари ҷанги теғи оби ранги ту

به آتش ماند اندر جنگ تیغ آب رنگ تو

Худованд об гардонид оташро ба чанги ту

خداوند آب گردانید آتش را به چنگ تو

Аҷал хоҳад ки ҳамчун теғи мрдмхўор ту бошад

اجل خواهد که همچون تیغ مردمخوار تو باشد

Қазо хоҳад ки ҳамчун тири ҷони аўбор ту бошад

قضا خواهد که همچون تیر جان اوبار تو باشد

зи бими теғи ту онро ки душмани дор ту бошад

ز بیم تیغ تو آن را که دشمن دار تو باشد

Ҳамаи солаи ду рух бар гӯнаи динор ту бошад

همه ساله دو رخ بر گونه دینار تو باشد

Зафари дрҷнгҳои доими сипаҳсолор ту бошад

ظفر درجنگها دایم سپهسالار تو باشد

Ҷаҳонро чашму гӯшу дили сӯии гуфтор ту бошад

جهان را چشم و گوش و دل سوی گفتار تو باشد

Ҳамеша давлату пирӯзии андари кор ту бошад

همیشه دولت و پیروزی اندر کار تو باشد

Худои андари ҳама вақте муайяну ёр ту бошад

خدای اندر همه وقتی معین و یار تو باشد

Аҷал бо теғ ту бошад куҷои пайкор ту бошад

اجل با تیغ تو باشد کجا پیکار تو باشد

Қазо бо теғи ту онҷо равад козор ту бошад

قضا با تیغ تو آنجا رود کآزار تو باشد

Ба вақте каз ду лашкаргоҳи бонг кӯс бархезад

به وقتی کز دو لشکرگاه بانگ کوس برخیزد

Хурӯши кӯси гардонро зхўоби хуши барангезад

خروش کوس گردان را زخواب خوش برانگیزد

Аломати каш ба гӯши найзаи мнҷўқи андари овезад

علامت کش به گوش نیزه منجوق اندر آویزد

Барояд нилгуни абрӣ ки гул бар заъфарони безад

برآید نیلگون ابری که گل بر زعفران بیزد

Ялонро сурхии андар рӯй бо зардӣ дар омезад

یلان را سرخی اندر روی با زردی در آمیزد

Бихандади теғ ва аз чашмаши буқати хандаи хӯни резад

بخندد تیغ و از چشمش بوقت خنده خون ریزد

Чу гӯйанд инак омад мейр то бо хасми бстизд

چو گویند اینک آمد میر تا با خصم بستیزد

зи ду лашкар намонад ҳеҷ солорӣ ки нгризд

ز دو لشکر نماند هیچ سالاری که نگریزد

Касе каз марг нандешад на аз куштан бипарҳезад

کسی کز مرگ نندیشد نه از کشتن بپرهیزد

зи биму ҳайбати шамшер ӯ бар асб хӯн мезад

ز بیم و هیبت شمشیر او بر اسب خون میزد

Гар андар ваҳм гунҷидӣ ҷаҳони майдони ту будӣ

گر اندر وهم گنجیدی جهان میدان تو بودی

Вари андари ақли шоистии сипеҳри айвони ту будӣ

ور اندر عقل شایستی سپهر ایوان تو بودی

Чу ҳиндӯии фалон , ризвон ба дар , дарбони ту будӣ

چو هندوی فلان، رضوان به در، دربان تو بودی

Дарахти тӯбои андари соҳати бустони ту будӣ

درخت طوبی اندر ساحت بستان تو بودی

Ҳмидўни кавсари андари жарфи моҳидони ту бӯдан

همیدون کوثر اندر ژرف ماهیدان تو بودن

Ба хилват ҳар шабии ҳур дигар меҳмони ту будӣ

به خلوت هر شبی حور دگر مهمان تو بودی

Ҳар он чизе каз он андеша кардӣ зон ту будӣ

هر آن چیزی کز آن اندیشه کردی زان تو بودی

Аз эзади оятӣ чун номи ту дар шани тўбодӣ

از ایزد آیتی چون نام تو در شان توبادی

Пас аз фармони эзад дар ҷаҳони фармони ту будӣ

پس از فرمان ایزد در جهان فرمان تو بودی

Бақои ин ҷаҳони андари гиромии ҷони ту будӣ

بقای این جهان اندر گرامی جان تو بودی

Амиро ! ту ба ҳар хӯбӣу некуии сазоворӣ

امیرا! تو به هر خوبی و نیکویی سزاواری

Азирои хуби кирдории чунон чун хуби дидорӣ

ازیرا خوب کرداری چنان چون خوب دیداری

Тавон гуфтани туро кандар ҷаҳони фардӣ ва бе ёрӣ

توان گفتن ترا کاندر جهان فردی و بی یاری

Ба доноӣу бенаӣу бедорӣу ҳушёрӣ

به دانایی و بینایی و بیداری و هشیاری

Ҳадиси малику кори оламу шуғли ҷҳондорӣ

حدیث ملک و کار عالم و شغل جهانداری

Ту андари хоб ба варзӣ ки дигари кас ба бедорӣ

تو اندر خواب به ورزی که دیگر کس به بیداری

Бахилиро ҳамеи андари диёр хеш нагузорӣ

بخیلی را همی اندر دیار خویش نگذاری

Карӣмироу родиро ҳамеи ойини падеди оре

کریمی را و رادی را همی آیین پدید آری

Бакӯшӣ то дили касро ба гуфторӣ ниёзорӣ

بکوشی تا دل کس را به گفتاری نیازاری

Тугар хоҳии чунин чизе ндонӣ кард пиндорӣ

تو گر خواهی چنین چیزی ندانی کرد پنداری

Сазои ту туро шоҳо надонам офарини гуфтан

سزای تو ترا شاها ندانم آفرین گفتن

Ҳаме шарм оядам зини хоми гуфтории чунин гуфтан

همی شرم آیدم زین خام گفتاری چنین گفتن

Хаҷали гаштами зи баси ҳалами турои кӯҳи взмини гуфтан

خجل گشتم ز بس حلم ترا کوه وزمین گفتن

Фурӯ мондам зи баси ҷӯади турои моءи муайяни гуфтан

فرو ماندم ز بس جود ترا ماء معین گفتن

Ҳадиси теғу тирўи қиссаи тоҷу нигини гуфтан

حدیث تیغ و تیرو قصه تاج و نگین گفتن

Туро бар кишварӣ ё брФзўнтр зон амини гуфтан

ترا بر کشوری یا برفزونتر زان امین گفتن

Ҷалоли ваҳмату қадари турои чархи барин гуфтан

جلال وهمت و قدر ترا چرخ برین گفتن

Паноҳ доду дайни хондани балои кФрўи кини гуфтан

پناه داد و دین خواندن بلای کفرو کین گفتن

Чаҳ хонам мртрои шоҳо ки дил шуд сайри азин гуфтан

چه خوانم مرترا شاها که دل شد سیر ازین گفتن

Бигӯ томни бгрдонми турои мадҳи матини гуфтан

بگو تامن بگردانم ترا مدح متین گفتن

Худовандо ! гҳрдонӣ ки шаҳрии пар гуҳар бинад

خداوندا! گهردانی که شهری پر گهر بیند

Бакӯшад то бичинад ҳар чаҳ дар қимат зибр бинад

بکوشد تا بچیند هر چه در قیمت زبر بیند

Чу баргардади гуҳар ҳар ҷой аз ҷинс дигар бинад

چو برگردد گهر هر جای از جنس دگر بیند

Заминро аз гуҳар чун гулистон борвар бинад

زمین را از گهر چون گلستان بارور بیند

Ҳамаи гавҳари сазои тоҷу зебоӣ камар бинад

همه گوهر سزای تاج و زیبای کمر بیند

Каминаи гавҳари андари қимати як танг зар бинад

کمینه گوهر اندر قیمت یک تنگ زر بیند

Бимонад хира дар чандини гуҳар каз пеш дар бинад

بماند خیره در چندین گهر کز پیش در بیند

Надонад зон чаҳ баргирад , ки андари пеш бар бинад

نداند زان چه برگیرد، که اندر پیش بر بیند

Гуҳарҳои баҳои гӯнаи гавани андар гузар бинад

گهرهای بهایی گونه گون اندر گذر بیند

Гузарҳоро ҳама пураз лолӣ ва гуҳар бинад

گذرها را همه پراز لآلی و گهر بیند

Ҷавони давлат худовандо ! ҷўонбхту ҷавони бодӣ

جوان دولت خداوندا! جوانبخت و جوان بادی

Фаровони дӯстони дорӣ ба коми дӯстони бодӣ

فراوان دوستان داری به کام دوستان بادی

Ҷҳондории турои зебади худованди ҷаҳони бодӣ

جهانداری ترا زیبد خداوند جهان بادی

зи давлати баҳраи вари бодӣ ба шоҳии шодмони бодӣ

ز دولت بهره ور بادی به شاهی شادمان بادی

Ҳамеша Комрон будӣ , ҳамораи Комрони бодӣ

همیشه کامران بودی، هماره کامران بادی

Ба аз нӯшин равон гуфтӣ ба аз Нӯшервони бодӣ

به از نوشین روان گفتی به از نوشیروان بادی

зи гардун бе зарари бодӣ ба гетӣ бе зиёни бодӣ

ز گردون بی ضرر بادی به گیتی بی زیان بادی

Бақои дайну давлати ро баи дасту дили змони бодӣ

بقای دین و دولت رابه دست و دل ضمان بادی

Азин наврӯзи фархунда ба шодии ҷовдони бодӣ

ازین نوروز فرخنده به شادی جاودان بادی

Дили ман мари турои шоҳо чунон хоҳад , чунон бодӣ

دل من مر ترا شاها چنان خواهد، چنان بادی