Моҳи фарвардини ҷҳонро аз дар дидор кард

ماه فروردین جهانرا از در دیدار کرد

Абри фарвардини заминро пари бути Фрхоркрд

ابر فروردین زمین را پر بت فرخار کرد

Боди гӯйии нофаҳои тбтстони брдрид

باد گویی نافه های تبتستان بردرید

Боғи гӯйии корвони шӯштар овор кард

باغ گویی کاروان شوشتر آوار کرد

Гулбуни сурхи остини сад раҳи пар ёқӯт кард

گلبن سرخ آستین صد ره پر یاقوت کرد

Гулбуни зарди остини Кретаи пар динор кард

گلبن زرد  آستین کرته  پر دینار کرد

Ин баҳори хуррам шодӣ физой мшкбўӣ

این بهار خرم شادی فزای مشکبوی

Хокро бзоз кард вабоадро аттор кард

خاک را بزاز کرد وباد را عطار کرد

То зи чашми наргиси тозаи бунафша давр шуд

تا ز چشم نرگس تازه بنفشه دور شد

Ғунчаи гул бо шукуфаи арғавон дидор кард

غنچه گل با شکوفه ارغوان دیدار کرد

Чашми нилӯфар чу чашми мондагон дар хоб шуд

چشم نیلوفر چو چشم ماندگان در خواب شد

То нами нисёни ду чашми лоларо бедор кард

تا نم نسیان دو چشم لاله را بیدار کرد

ЗндўоФ занад хон чун ошиқи ҳиҷри озмоӣ

زندواف زند خوان چون عاشق هجر آزمای

Дӯш бар гулбуни ҳаме то рӯзи нола ӣ зор кард

دوش بر گلبن همی تا روز ناله ی  زار کرد

Азнўои мурғи гӯйии хоҷаи Сайид ба боғ

ازنوای مرغ گویی خواجه سید به باغ

Мутрибии панҷоҳро чун хусравӣ бар кор кард

مطربی پنجاه را چون خسروی بر کار کرد

Хоҷаи ҳуҷҷоҷи онкӣ аз ҷамъи бузургони ҷаҳон

خواجه حجاج آنکه از جمع بزرگان جهان

Эзади ӯрои баргузед ва бар ҷаҳон солор кард

ایزد اورا برگزید و بر جهان سالار کرد

Ид ҳамчун ҳоҷёни наврӯзро пеш андараст

عید همچون حاجیان نوروز را پیش اندرست

Инат наврӯзӣ ки идаши ҳоҷибу хдмтгрст

اینت نوروزی که عیدش حاجب و خدمتگرست

Иди агрнўрўзро хизмат кунад бас кор нест

عید اگرنوروز را خدمت کند بس کار نیست

Чокари наврӯзро чун ид сесад чокараст

چاکر نوروز را چون عید سیصد چاکرست

Идро зинати зи моли вмлки даравишон буд

عید را زینت ز مال وملک درویشان بود

Зинати наврӯзи ҳам борӣ ба наврӯз андараст

زینت نوروز هم باری به نوروز اندرست

Бар замин ӯро ба ҳар гомӣ ҳазорон сӯратаст

بر زمین او را به هر گامی هزاران صورتست

Бар дарахт ӯро ба ҳар баррагӣ ҳазорон гавҳараст

بر درخت او را به هر برگی هزاران گوهرست

Теғҳои кӯҳи азуи пари лола ва пар сӯсанаст

تیغ های کوه ازو پر لاله و پر سوسنست

Марзҳои боғи азуи пари сунбулу сиснбрст

مرزهای باغ ازو پر سنبل و سیسنبرست

Пораҳои санги азу чун таҳтаҳои бсдст

پاره های سنگ ازو چون تخته های بسدست

Телҳои реги азу чун тӯда ҳои анбараст

تلهای ریگ ازو چون توده های عنبرست

Кӯҳи азу пар сӯратасту дашти азуи пари лъбтст

کوه ازو پر صورتست و دشت ازو پر لعبتست

Боғи азу пар зинатасту роғи азу пар зевараст

باغ ازو پر زینتست و راغ ازو پر زیورست

Бӯстони хоҷаро монад , нмондкзи қиёс

بوستان خواجه را ماند، نماندکز قیاس

Бӯстони хоҷаи Сайид биҳишт дигараст

بوستان خواجه سید بهشت دیگرست

Хоҷаро сари сабзи боду тани қавӣ то бар хӯрд

خواجه را سر سبز باد و تن قوی تا بر خورد

Зини ҳумоюни бӯстон кин хоҷаро андар хураст

زین همایون بوستان کاین خواجه را اندر خورست

Дашти гӯйии гстридаҳи ҳалаи дибостӣ

دشت گویی گستریده حله دیباستی

Кӯҳи гӯйии тӯдаи биҷодаҳу миностӣ

کوه گویی توده بیجاده و میناستی

Киштзор аз сабзаи гӯйии осмонстии дуруст

کشتزار از سبزه گویی آسمانستی درست

Восмони содаро гӯйӣ кунун сҳростӣ

وآسمان ساده را گویی کنون صحراستی

Арғавони лаъли гӯйии ду лаби маъшӯқи мост

ارغوان لعل گویی دو لب معشوق ماست

Лолаи худ рӯй гӯйӣ рӯй тарки мостӣ

لاله خود روی گویی روی ترک ماستی

Гулбуни андари боғи гӯйии кӯдакии никўстӣ

گلبن اندر باغ گویی کودکی نیکوستی

Сӯсани андари роғи гӯйии соқеи зибостӣ

سوسن اندر راغ گویی ساقیی زیباستی

Аз дарахти себу бодоми шукуфтаи бӯстон

از درخت سیب و بادام شکفته بوستان

Рости пиндорӣ ки Фирдавсии пар аз ҳўростӣ

راست پنداری که فردوسی پر از حوراستی

Абри гӯйии киштии пари гўҳрстии дрҳўо

ابر گویی کشتی پر گوهرستی درهوا

Раъди гӯйии нолау ғридни дрёстӣ

رعد گویی ناله و غریدن دریاستی

Қатраи борони чакида дар даҳони сурхи гул

قطره باران چکیده در دهان سرخ گل

Дар ақиқин ҷоми гӯйии лؤлؤи бизостӣ

در عقیقین جام گویی لؤلؤ بیضاستی

Андарин наврӯзи хуррам , бар гули сӯрӣ , ба боғ

اندرین نوروز خرم، بر گل سوری، به باغ

Ёд хоҷа хӯрд май май ,гар марои ёростӣ

یاد خواجه خورد می می، گر مرا یاراستی

Хоҷаи ҳуҷҷоҷи он кўкси набӯда дар ҷаҳон

خواجه حجاج آن کوکس نبوده در جهان

Ки ба родии даст ӯро дар ҷаҳони ҳмтостӣ

که به رادی دست او را در جهان همتاستی

Андарин гетӣ ба фазлу родӣ ӯро ёр нест

اندرین گیتی به فضل و رادی او را یار نیست

Ҷузи карӣмӣу атои бахшӣдан ӯро кор нест

جز کریمی و عطا بخشیدن او را کار نیست

Тези бозории ҳамеи байнами сахоро назд ӯ

تیز بازاری همی بینم سخا را نزد او

Инат бозорӣ ки дар гетии чунин бозор нест

اینت بازاری که در گیتی چنین بازار نیست

Аз паии номи баланд ва аз паии ҷоҳи ариз

از پی نام بلند و از پی جاه عریض

Малик ӯу мол ӯро назд ӯ миқдор нест

ملک او و مال او را نزد او مقدار نیست

Беҳтарини чизе ба назд аҳл дониш донишаст

بهترین چیزی به نزد اهل دانش دانشست

Ҳеҷ дониш нест кӯро андари он дидорнист

هیچ دانش نیست کو را اندر آن دیدارنیست

Гарчи дар ҳар чизи гуфторӣ буд гӯянда ро

گرچه در هر چیز گفتاری بود گوینده را

Ҳеҷ касро дар камолу фазл ӯ гуфтор нест

هیچ کس را در کمال و فضل او گفتار نیست

Гӯш нашунида сети гуфтории азу каз рӯй таън

گوش نشنیده ست گفتاری ازو کز روی طعن

Кас тавонад гуфт кин гуфтор чун кирдор нест

کس تواند گفت کاین گفتار چون کردار نیست

Зуди тезу зуди тунд озор бошад ҳар шаҳӣ

زود تیز و زود تند آزار باشد هر شهی

Хоҷаи бории зуди тезу зуди тунд озор нест

خواجه باری زود تیز و زود تند آزار نیست

Зоиронро бор бошад ҳар замонӣ назд ӯ

زایران را بار باشد هر زمانی نزد او

Врчаҳи дарди даҳ рӯзи пешаши меҳтаронро бор нест

ورچه درد ده روز پیشش مهتران را بار نیست

Аз баландии ҳиммат ӯ вази бузургии асл ӯ

از بلندی همت او وز بزرگی اصل او

Ҳамчунин зебад аз ва ин некуӣ бисёр нест

همچنین زیبد از و این نیکویی بسیار نیست

Ҳимматӣ дорад ки ҷузи фарқ ситора насупурд

همتی دارد که جز فرق ستاره نسپرد

Ҳайбаташи ҳоили чунон кандар ҷаҳон ҳиммат хӯрд

هیبتش حایل چنان کاندر جهان همت خورد

Ҳар чаҳ моҳӣ бошад андари қаъри дарё хӯн шавад

هر چه ماهی باشد اندر قعر دریا خون شود

Гар сумуми ҳайбаташ бар қаър дарё бугзарад

گر سموم هیبتش بر قعر دریا بگذرد

Врбаҳи даии маи бод ҷўдш бугзарад бар кӯҳи вдшт

وربه دی مه باد جودش بگذرد بر کوه ودشت

Хори хушку санги хорои лола берун оварад

خار خشک و سنگ خارا لاله بیرون آورد

Шер ,гар адлаши барангезад , дар иқлӣмӣ дигар

شیر، گر عدلش برانگیزد، در اقلیمی دگر

Дасту поиш ларза гирад чун шикорӣ бингарад

دست و پایش لرزه گیرد چون شکاری بنگرد

Давлат ӯро дар канори хеши парвардаи сет ва ӯ

دولت او را در کنار خویش پرورده ست و او

Дар канори хеш чун фарзанди зоири пурвирд

در کنار خویش چون فرزند زایر پرورد

Меҳтарон бисёр дидам каси чунин меҳтар набӯд

مهتران بسیار دیدم کس چنین مهتر نبود

Рост гуяд ҳар ки гуяд мардум аз мардуми барад

راست گوید هر که گوید مردم از مردم برد

Гар сухан гуяд схндон бояд андари пеш ӯ

گر سخن گوید سخندان باید اندر پیش او

Томъонӣ ёд гирад то нктҳо башмурд

تامعانی یاد گیرد تا نکتها بشمرد

Кас буд кӯи занни барад кандар ҳунари гаштами смр

کس بود کو ظن برد کاندر هنر گشتم سمر

Хештанро ҷоҳилӣ ёбад чўдр ӯ бингарад

خویشتن را جاهلی یابد چودر او بنگرد

Чашми бад зу даври боду давлаташи пояндаи бод

چشم بد زو دور باد و دولتش پاینده باد

То зи умр ва аз ҷаҳон ва аз ҷавонӣ бар хӯрд

تا ز عمر و از جهان و از جوانی بر خورد

Меҳтари гӯро чу ҳотами кеҳтар ва дар бон буд

مهتر گو را چو حاتم کهتر و در بان بود

Гар касе гуяд чуну бошад касе нодон буд

گر کسی گوید چنو باشد کسی نادان بود

Онкии ин андеша ӯро бошад ӯро мурдаи дон

آنکه این اندیشه او را باشد او را مرده دان

Гӯ чуну бошад касегар колбуд чун ҷон буд

گو چنو باشد کسی گر کالبد چون جان بود

Ҳамчунин бошад ба сӯрати лекини андари боби фазл

همچنین باشد به صورت لیکن اندر باب فضل

Нест мумкини кандарин гетии чнўонсон буд

نیست ممکن کاندرین گیتی چنوانسان بود

Пеши мардум чанд гӯйӣ аз сахои вҳмтш

پیش مردم چند گویی از سخا وهمتش

Кин ду чизе нест кон аз мардумони пинҳон буд

کاین دو چیزی نیست کان از مردمان پنهان بود

Номи родӣу бузургии ҷуз бар ӯ бар дигарон

نام رادی و بزرگی جز بر او بر دیگران

Аз дар таҳқиқи сарфи тӯҳмату бӯҳтон буд

از در تحقیق صرف تهمت و بهتان بود

Аз пай он тоз хуршедаш фузун бошад шараф

از پی آن تاز خورشیدش فزون باشد شرف

Муштарӣ хоҳад ки ӯро шарфаи айвон буд

مشتری خواهد که او را شرفه ایوان بود

Баси ксо кандар гуҳару андари ҳунар даъвӣ кунад

بس کسا کاندر گهر و اندر هنر دعوی کند

Ҳамчуи хар дар хирад монад чун гуҳи бурҳон буд

همچو خر در خرد ماند چون گه برهان بود

Хоҷа бе даъвии ҳамеи бурҳони намояди зини ду чиз

خواجه بی دعوی همی برهان نماید زین دو چیز

Хоҷаро бурҳони намӯдани зини дўчизи осон буд

خواجه را برهان نمودن زین دوچیز آسان بود

Тнгдл гардад чу ошиқ аз ғами маъшӯқи хеш

تنگدل گردد چو عاشق از غم معشوق خویش

Гар замонӣ хон ӯ безоиру меҳмон буд

گر زمانی خوان او بی زایر و مهمان بود

Тобаи фарвардини ҷаҳон чун ҳала рангин шавад

تابه فروردین جهان چون حله رنگین شود

Бӯстони пари лолау пари сӯсан ва насрин шавад

بوستان پر لاله و پر سوسن و نسرین شود

То чу аз гули шохи гул чун афсар касрӣ шавад

تا چو از گل شاخ گل چون افسر کسری شود

Вази самани шохи саман чун мҳФаҳ ширин шавад

وز سمن شاخ سمن چون محفه شیرین شود

То чу боғ аз баргрезон чун тан бедил шавад

تا چو باغ از برگریزان چون تن بیدل شود

Осмон аз абри тира чун дил ғамгин шавад

آسمان از ابر تیره چون دل غمگین شود

То чу сарв аз барфи гирд андар кашад симини зира

تا چو سرو از برف گرد اندر کشد سیمین زره

Барги шохи рузи чунон чун ғайба заррин шавад

برگ شاخ رز چنان چون غیبه زرین شود

То бидон вақте ки ҳамчун гӯии симини гашти себ

تا بدان وقتی که همچون گوی سیمین گشت سیب

Нор ҳамчун ҳуққаи гирди ақиқ огӣн шавад

نار همچون حقه گرد عقیق آگین شود

ё чу лола гардад андари дашт чун тобони чароғ

یا چو لاله گردد اندر دشت چون تابان چراغ

Бодаи андари хам чу рахшони озар бар зин шавад

باده اندر خم چو رخشان آذر بر زین شود

Шоди боду дӯсташ аз шодӣ ӯ шоди бод

شاد باد و دوستش از شادی او شاد باد

То аду зинандау ғами бедил ва бедин шавад

تا عدو زین انده و غم بیدل و بیدین شود

Дӯстонашро шавад ҳанзал тбр зад дар мазоқ

دوستانش را شود حنظل طبر زد در مذاق

Ҳар сӯи мўбр тан бархоҳ ӯ зубин шавад

هر سو موبر تن برخواه او زوبین شود

Моҳи фарвардину соли нав бар ӯ фархундаи бод

ماه فروردین و سال نو بر او فرخنده باد

Ҳар сухан кандар ҷаҳон бошад кунун омин шавад

هر سخن کاندر جهان باشد کنون آمین شود