Рахши сафар бар ҷаҳони зин дар дори фано

رخش سفر بر جهان زین در دار فنا

Хайма азлат бизан бар дар малики бақо

خیمه عزلت بزن بر در ملک بقا

Рахт бикаш зини диёри ҳин ки азин тангно

رخت بکش زین دیار هین که ازین تنگنا

Юсуфи ҷон рафтанӣаст ҷониби Мисри бақо

یوسف جان رفتنی است جانب مصر بقا

Ханда барон аз лабу навҳаи дил гӯш кун

خنده بران از لب و نوحه دل گوش کن

Хайма ъушрат мазан бар дар мотами саро

خیمه عشرت مزن بر در ماتم‌سرا

Тухм таъаллуқ мапош дар гули ин хокдон

تخم تعلق مپاش در گل این خاکدان

То нкнндти дўоби туъмаи худ чун гё

تا نکنندت دواب طعمه خود چون گیا

Саги сафатони ҷаҳони қасд шикорат кунанд

سگ‌صفتان جهان قصد شکارت کنند

Гар ҳама аз устихон туъма кунӣ чун ҳумо

گر همه از استخوان طعمه کنی چون هما

Бугсали азин оби вгл чанд кунӣ поймол

بگسل ازین آب وگل چند کنی پایمال

Гавҳари дилро ки ҳаст ҳар ду ҷаҳонаши баҳо

گوهر دل را که هست هر دو جهانش بها

Ҷуръаи оби ҳаёт дар гулӯии хари марез

جرعه آب حیات در گلوی خر مریز

Мрўҳаҳ саг макун шҳпри ҷбрил ро

مروحه سگ مکن شهپر جبریل را

Гавҳари мақсӯди ишқ дар кафи ту кӣ ниҳанд

گوهر مقصود عشق در کف تو کی نهند

То накунӣ ҳамчуи дил дар шати хӯни ошно

تا نکنی همچو دل در شط خون آشنا

Зоинаҳ ҳастят занг муҳаббат задуд

زآینه هستیت زنگ محبت زدود

Варна гулу равшании ҷавҳари хоку сафо !

ورنه گل و روشنی جوهر خاک و صفا!

Бесар ва по кун чу чархи таии биёбони ишқ

بی سر و پا کن چو چرخ طی بیابان عشق

То шавадат ҷайби дили матлаъи субҳи сафо

تا شودت جیب دل مطلع صبح صفا

намеравадам ҳамчун хӯни шуълаи ҳаме дар урӯқ

می‌رودم همچون خون شعله همی در عروق

Дояи ишқам магар дода зи оташи ғизо

دایه عشقم مگر داده ز آتش غذا

Дарди ту чун по наад бар сари болини дилам

درد تو چون پا نهد بر سر بالین دلم

Аз дар дил то ба лаб ҷӯш занад марҳабо

از در دل تا به لب جوش زند مرحبا

Май рӯм аз кӯии дӯст бо ҷгарии лухти лухт

می‌روم از کوی دوست با جگری لخت‌لخت

Дида чу дили ғарқи хӯни дили ҳамаи ранҷу ъно

دیده چو دل غرق خون دل همه رنج و عنا

Раҳмии раҳмии аҷал бар дили ин ноумед

رحمی رحمی اجل بر دل این ناامید

Каз сари унфаши табиби рондаи зи дорушшифо

کز سر عنفش طبیب رانده ز دارالشفا

Шарбати дардати ҳалоли бод бар он кӯ хӯрд

شربت دردت حلال باد بر آن کو خورد

Ҳамчуи адуии эмом аз ҷигари худ ғизо

همچو عدوی امام از جگر خود غذا

Бадари имомати алии нур саммӣ кулем

بدر امامت علی نور سمی کلیم

Онкӣ бар эмин фишонд аз яди Байзои зё

آنکه بر ایمن فشاند از ید بیضا ضیا

Даҳри нгстрдӣ аз хон вуҷӯди туро

دهر نگستردی از خوان وجود ترا

Меъда ҳастӣ тиҳӣ монадӣ ҳаме аз ғизо

معده هستی تهی ماندی همی از غذا

Хон карам чун ниҳанд мтбхёнт ба базм

خوان کرم چون نهند مطبخیانت به بزم

Ҳирси саропо шикам мерад аз амтло

حرص سراپا شکم میرد از امتلا

Кӯси зафар чун зананд нўбтёнт ба разм

کوس ظفر چون زنند نوبتیانت به رزم

Гирад аз теғи ту хасми дуои вабо

گیرد از تیغ تو خصم دعای وبا

Киштии тани бишиканади мавҷи муҳӣти набард

کشتی تن بشکند موج محیط نبرد

Ҷон ба канори афканди муваҷҷаҳи баҳри дағо

جان به کنار افکند موجه بحر دغا

Наъраи занон чун саманди ҷилваи диҳии ҳайбатат

نعره‌زنان چون سمند جلوه دهی هیبتت

Ҷавшан ҳастӣ дард бар тани шахси бақо

جوشن هستی درد بر تن شخص بقا

Ваа чаҳ самандӣ кигар зон сӯии малики азал

وه چه سمندی که گر زان سوی ملک ازل

Ҳамраҳи пайки гумони пои кушояди зи по

همره پیک گمان پای گشاید ز پا

Он нашикаста ҳануз байъати хотир ки ин

آن نشکسته هنوز بیعت خاطر که این

Малики абадро кашад зери сами интиҳо

ملک ابد را کشد زیر سم انتها

Вари зи диёри фанои шоҳсўори адам

ور ز دیار فنا شاهسوار عدم

Оварадаш зери рон рӯй сӯии малики бақо

آوردش زیر ران روی سوی ملک بقا

Чун бигушоед зи ҳам гоми нахусти афканд

چون بگشاید ز هم گام نخست افکند

Бар сари дӯши қадами ғошияи ибтидо

بر سر دوش قدم غاشیه ابتدا

Теғ чу пар гул кунад доман гардон шавад

تیغ چو پر گل کند دامن گردان شود

Рӯҳ ба боғи адами булбули дастони саро

روح به باغ عدم بلبل دستان‌سرا

Чун з тгоўр шаванд ҳамчуи суроҳеи нигун

چون ز تگاور شوند همچو صراحی نگون

Пар шавад аз хӯни разми ҷоми амли марг ро

پر شود از خون رزم جام امل مرگ را

Шахси ҳисомат ки ҳаст аз ғами душмани хароб

شخص حسامت که هست از غم دشمن خراب

Чун дами ҳиҷои даҳяш аз дили аъдои ғизо

چون دم هیجا دهیش از دل اعدا غذا

Чандон хӯн қӣ кунад кандар майдони разм

چندان خون قی کند کاندر میدان رزم

Хайл наҳангон кунанд дар шати хӯни ошно

خیل نهنگان کنند در شط خون آشنا

Гарм кунад базми разми замзамаи гиру дор

گرم کند بزم رزم زمزمه گیر و دار

Даври нахустин баради ҳуши зи мағзи бақо

دور نخستین برد هوش ز مغز بقا

Малик чу ойӣнаи ист дар васати хасм ва ту

ملک چو آیینه‌ایست در وسط خصم و تو

Назд адуи тира рӯй пеши ту гетии намо

نزد عدو تیره‌روی پیش تو گیتی نما

Теғи турогар ба фарз оина созад аду

تیغ ترا گر به فرض آینه سازد عدو

Бинад тимсол хеш гашта сар аз тани ҷудо

بیند تمثال خویش گشته سر از تن جدا

Пайкари тимсолро рӯҳ табиӣ диҳад

پیکر تمثال را روح طبیعی دهد

Аз нафаси пакет ар оина гирад ҷило

از نفس پاکت ار آینه گیرد جلا

Тифли набот ар ба фарзи шер вилоят хӯрд

طفل نبات ار به فرض شیر ولایت خورد

Гирад табъи насими хосияти каҳрабо

گیرد طبع نسیم خاصیت کهربا

Халқи тугар чун халили пой бар оташ наад

خلق تو گر چون خلیل پای بر آتش نهد

Шуъла гулистон шавад дар даҳани аждаҳо

شعله گلستان شود در دهن اژدها

Бас ки ба аҳд ту шуд даҳри саропои нишот

بس که به عهد تو شد دهر سراپا نشاط

Айш тасаввур кунад оинаи байни акс ро

عیش تصور کند آینه‌بین عکس را

ё сндолотқёи ршҳаҳи файзӣ ки сӯхт

یا سندالاتقیا رشحه فیضی که سوخت

Мазраъа ҳастем барқи сумуми ҷафо

مزرعه هستیم برق سموم جفا

Абри карамро бигӯӣ сӯии фасеҳии хиром

ابر کرم را بگوی سوی فصیحی خرام

Мазраъ ихлос ӯст ташнаи лаб аз муддао

مزرع اخلاص اوست تشنه‌لب از مدعا

Кӯрии чашми ҳасуди гӯ ба қазо то кунад

کوری چشم حسود گو به قضا تا کند

Хок даратро чу нур дар назарами тўтё

خاک درت را چو نور در نظرم توتیا

То буд ин ИМАот аз мадад на падар

تا بود این امهات از مدد نه پدر

Бар сари хишти вуҷӯди шому саҳари фитнаи зо

بر سر خشت وجود شام و سحر فتنه‌زا

Аз шари ин ҳафту чори боди асири туро

از شر این هفت و چار باد اسیر ترا

Каъбаи ҷоҳати паноҳи даргаи ту млтҷо

کعبه جاهت پناه درگه تو ملتجا