Дилам бигирифт зи ойини рёпўшони полонӣ
دلم بگرفت ز آیین ریاپوشان پالانی
Рӯм аз корвони нолаи дуздами далқи урёнӣ
روم از کاروان ناله دزدم دلق عریانی
Гуҳӣ чун бод бархезам ба побӯси тиҳии гардӣ
گهی چون باد برخیزم به پابوس تهی گردی
Гуҳӣ чун зулфи вои уфтам дар оғӯши парешоне
گهی چون زلف وا افتم در آغوش پریشانی
Ҳама қалбанд аммо қалби мизоне на инсонӣ
همه قلبند اما قلب میزانی نه انسانی
Ҳама ғӯланд аммо ғӯли шаҳрӣ на биёбоне
همه غولند اما غول شهری نه بیابانی
Ҳама бо нори эмин аз ҳамоқати гарми ҳам чашмӣ
همه با نار ایمن از حماقت گرم همچشمی
Вай хокистаранд аз мурдаи табъӣу гарони ҷонӣ
وی خاکسترند از مرده طبعی و گران جانی
Кунанд аз пардаи дили софи хӯни зулмати шаби рот
کنند از پرده دل صاف خون ظلمت شب رات
зи дарди он ҳиллӣ банданд бар нури мусулмонӣ
ز درد آن حلی بندند بر نور مسلمانی
БиФшорнди ҳрдми дидаро аз панҷаи мижгон
بیفشارند هردم دیده را از پنجه مژگان
Зҳоб тира пиндоранд боронӣаст Нитсаоне
زهاب تیره پندارند بارانیست نیسانی
Сиришк аз нанги доманашон ба сӯии дидаи баргардад
سرشک از ننگ دامنشان به سوی دیده برگردد
Зананд аммо маликро таънаи олӯдаи домоне
زنند اما ملک را طعنه آلوده دامانی
Харидори тмошоинд дар бозори тавр аммо
خریدار تماشایند در بازار طور اما
Матоъи дидаро рад мекунанд аз айби ҳайронӣ
متاع دیده را رد میکنند از عیب حیرانی
зи чок сина мелофанд аммо ҷайбашони ҳаргиз
ز چاک سینه میلافند اما جیبشان هرگز
Шаҳиди ҷилва чокӣ нигарадед аз гарони ҷонӣ
شهید جلوه چاکی نگردید از گرانجانی
Ҷигарашони змҳрпрстону брдўш нафас банданд
جگرشان زمهرپرستان و بردوش نفس بندند
Ба тори сбҳаҳи тазвири бори оташи афшонӣ
به تار سبحه تزویر بار آتشافشانی
Лабу ангушташонро адли довар дар биҳишти орад
لب و انگشتشان را عدلداور در بهشت آرد
зи файзи зкрпрдозӣ ба Ямани сбҳаҳи гирдоне
ز فیض ذکرپردازی به یمن سبحهگردانی
зи дида ашк мехоҳанд вази дили нола бе ранҷӣ
ز دیده اشک میخواهند وز دل ناله بیرنجی
Матоъ дард пиндоранд дарёӣаст ё конӣ
متاع درد پندارند دریاییست یا کانی
На ҳар ҷайбии кндоз хушк равад чои дарёӣ
نه هر جیبی کنداز خشک رود چای دریایی
На ҳар ашкии кндози мавҷи хези гиряи тӯфонӣ
نه هر اشکی کنداز موجخیز گریه طوفانی
Зулайхо низ ойини ҷигари бандади зи доғи мо
زلیخا نیز آیین جگر بندد ز داغ ما
Ба ойин дигар банданд маҳрӯмони канъонӣ
به آیین دگر بندند محرومان کنعانی
Ҳамаи бгдохтнд аз тоби хуршеди хирад чун шамъ
همه بگداختند از تاب خورشید خرد چون شمع
Ва боли ин хсисол шуд камоли навъи инсонӣ
و بال این خسیسال شد کمال نوع انسانی
Агар инаст диндорӣ дар ойини мусулмонон
اگر اینست دینداری در آیین مسلمانان
На дайн дорам агар дорам дигар завқи мусулмонӣ
نه دین دارم اگر دارم دگر ذوق مسلمانی
Бишуд тезии зи дандони калаки оҳани хоиро моно
بشد تیزی ز دندان کلک آهنخای را مانا
зи номи ин абусон метаровад кнддндонӣ
ز نام این عبوسان میتراود کنددندانی
Вагарна нштрӣ меозмудам бар раги ҷонишон
وگرنه نشتری میآزمودم بر رگ جانشان
Ки хӯн бар хокашон то ҳашар мекард гули афшонӣ
که خون بر خاکشان تا حشر میکرد گل افشانی
Пурми зин ошён гирад пари ҷбрил агар дастам
پرم زین آشیان گیرد پر جبریل اگر دستم
Ба сӯии Машҳади мавлои мулӯки инсӣу ҷонӣ
به سوی مشهد مولی ملوک انسی و جانی
Гуруҳеи байнами онҷои хилвати ороёни қудс аммо
گروهی بینم آنجا خلوتآرایان قدس اما
Ҳамаи Юсуфи сифат дар пайкари аҷсоми зиндонӣ
همه یوسف صفت در پیکر اجسام زندانی
Ҳамаи хуршеди вазин пайкар ба гуландӯда эзадашон
همه خورشید وزین پیکر به گل اندوده ایزدشان
Вагарна мешуд ин на зулмат аз як лмъаҳи тӯфонӣ
وگرنه میشد این نه ظلمت از یک لمعه طوفانی
Зтқўии пой бар хуршед нагузоранд вари рӯзӣ
زتقوی پای بر خورشید نگذارند ور روزی
Шавад аз сояи шани хуршеди пайкари хоки зулмоне
شود از سایهشان خورشید پیکر خاک ظلمانی
Замин ояд фароҳам аз паии побӯсашони чандон
زمین آید فراهم از پی پابوسشان چندان
Ки хандад бар даҳони дилбарон аз танг майдонӣ
که خندد بر دهان دلبران از تنگ میدانی
Ба ҷоруби мижаи рўбнди зи эъҷози сбкдстӣ
به جاروب مژه روبند ز اعجاز سبکدستی
Нигоҳи қудсёнро аз дару бомаш ба осонӣ
نگاه قدسیان را از در و بامش به آسانی
Ҳкимоннд каз роҳи тафохури ақл кул нозад
حکیمانند کز راه تفاخر عقل کل نازد
Агар хонанд аз танзаши парешони гӯии юнонӣ
اگر خوانند از طنزش پریشانگوی یونانی
Саропоашони зи нури қудс монанди кафи Мӯсо
سراپاشان ز نور قدس مانند کف موسی
Тавон бар сафҳа дил хондашон оёти фарқоне
توان بر صفحه دل خواندشان آیات فرقانی
Кримоннд каз тоб ҳаё гирданд хуии афшон
کریمانند کز تاب حیا گردند خویافشان
Ба исёнӣ агар бахшанд ганҷи афви яздоне
به عصیانی اگر بخشند گنج عفو یزدانی
Нуҳуми пои андари он фирдавс бесар зонка ме донам
نهم پا اندر آن فردوس بیسر زانکه میدانم
Ки поем эминаст аз ранҷи сари соми парешоне
که پایم ایمنست از رنج سر سام پریشانی
Гуҳӣ дар кавсари раҳмат бар орми ғусл ва бар бандам
گهی در کوثر رحمت برآرم غسل و بربندم
Сарои пои бадан аз саҷдаи ойини ҳамчуи пешонӣ
سراپای بدن از سجده آیین همچو پیشانی
Гуҳии гирами вузӯ аз слсбили афву бгзорм
گهی گیرم وضو از سلسبیل عفو و بگزارم
Намозӣ каз суҷудам меҳр гардад меҳри нӯронӣ
نمازی کز سجودم مهر گردد مهر نورانی
Надонам саҷда ҷоиз ҳаст бар меҳру мау анҷум
ندانم سجده جایز هست بر مهر و مه و انجم
Ки орми саҷдае дигар барои шукри яздоне
که آرم سجدهای دیگر برای شکر یزدانی
Гуҳӣ чун бод бар хезам ба гулгашти чаманҳояш
گهی چون باد بر خیزم به گلگشت چمنهایش
Сарои пои ҷурмро ороем аз гулҳои ғуфронӣ
سراپا جرم را آرایم از گلهای غفرانی
Мъмоиисти ҷурми ман ба номи раҳмати эзад
معماییست جرم من به نام رحمت ایزد
Кунад ҳали ин муамморо забони илми яздоне
کند حل این معما را زبان علم یزدانی
Чароғи маҳфили эмини алии Мӯсои ҷаъфар
چراغ محفل ایمن علی موسی جعفر
Ки аз дӯдаши гули хуршедро бахшед Рахшоне
که از دودش گل خورشید را بخشید رخشانی
Зиҳӣ аз нури амрати партави таври ҷаҳонгирӣ
زهی از نور امرت پرتو طور جهانگیری
Хҳӣ аз тавр наят лмъаҳи расми ҷҳонбонӣ
خهی از طور نهیت لمعه رسم جهانبانی
Ҳасуди мусҳафи фазли ту ҷон дод аз ҳасад аммо
حسود مصحف فضل تو جان داد از حسد اما
Шудаш шерозаи авроқи дӯзахи чини пешонӣ
شدش شیرازه اوراق دوزخ چین پیشانی
Шиканҷи остинати ганҷи раҳмати гашт ва май тарсам
شکنج آستینت گنج رحمت گشت و میترسم
Ки қасри аршро дар ҷунбиши оради завқи вайронӣ
که قصر عرش را در جنبش آرد ذوق ویرانی
Камоли навъи инсонро музоъаф дар ту кард эзад
کمال نوع انسان را مضاعف در تو کرد ایزد
Мўхри зонстӣ дар силсилаи эҷоди ҷисмонӣ
موخر زانستی در سلسله ایجاد جسمانی
Агар ҷӯяд хиради бурҳони дарин даъвии з ман гӯям
اگر جوید خرد برهان درین دعوی ز من گویم
На аввал чун ду чандон гашт дар аъдод шуд сонӣ
نه اول چون دو چندان گشت در اعداد شد ثانی
Ба зӯри бўолФзўлони ҷонишинати гашти хасми оре
به زور بوالفضولان جانشینت گشت خصم آری
Ба саъии сомрӣ чанде кунад гӯсолаи яздоне
به سعی سامری چندی کند گوساله یزدانی
Вале чун офтоби Мӯсавӣ машриқ нишин гардад
ولی چون آفتاب موسوی مشرقنشین گردد
Шавад он субҳи козиб аз шақовати шоми зулмоне
شود آن صبح کاذب از شقاوت شام ظلمانی
Саҳоби ҷӯад яъне даст ӯ чун дирафшон гардад
سحاب جود یعنی دست او چون درفشان گردد
Тамаъ гардад карами сони зевари авсофи инсонӣ
طمع گردد کرمسان زیور اوصاف انسانی
Саҳоб ҷӯад гуфтам даст ӯро ва хато кардам
سحاب جود گفتم دست او را و خطا کردم
Сурӯдами нағмае каз шарм зад лаби мавҷи Аммонӣ
سرودم نغمهای کز شرم زد لب موج عمانی
Саҳоб аз баҳр гирад об ва ин чун мавҷ зан гардад
سحاب از بحر گیرد آب و این چون موج زن گردد
Матоъи ҳафт дарёро кунад як қатраи тӯфонӣ
متاع هفت دریا را کند یک قطره طوفانی
Кафш бо сирват кунин шуд аз шарми хуии афшон
کفش با ثروت کونین شد از شرم خویافشان
Саҳобаш хондам ва ҳам ҳарзаи гуфторами зи нодонӣ
سحابش خواندم و هم هرزه گفتارم ز نادانی
Кашад тғрои рад бар номаи тоъотам ар қаҳрат
کشد طغرای رد بر نامه طاعاتم ار قهرت
Шавад хосияти ҳасани амал дар номаи зиндонӣ
شود خاصیت حسن عمل در نامه زندانی
Вагар меҳри қабулат муштарӣ гардад матоъам ро
وگر مهر قبولت مشتری گردد متاعم را
Сетанд дар силами ҷинси гуноҳами афви яздоне
ستاند در سلم جنس گناهم عفو یزدانی
Турои зебади мдиҳи худ чаҳ бурҳони зинати равшантар
ترا زیبد مدیح خود چه برهان زینت روشنتر
Ки аз ҳар ҳарфи мадҳи хеш чун хуршеди тобоне
که از هر حرف مدح خویش چون خورشید تابانی
Ҳасудами ханда зан шуд каз хатои гаштами хитоби афшон
حسودم خنده زن شد کز خطا گشتم خطاب افشان
Бигӯгар нестии огаҳ ки мастам дар санои хуоне
بگو گر نیستی آگه که مستم در ثناخوانی
Биёи мишкӣни ғизолони байн ба рӯй дафтарами сафи саф
بیا مشکین غزالان بین به روی دفترم صف صف
Сияҳи масти аўФтодаҳ аз шароби ноби рӯҳонӣ
سیه مست اوفتاده از شراب ناب روحانی
Қадими сети ин ҷаҳон назд гуруҳе каз сияҳи мағзӣ
قدیمست این جهان نزد گروهی کز سیه مغزی
Гулоб ширк гиранд аз гули тавҳиди ӣмонӣ
گلاب شرک گیرند از گل توحید ایمانی
Аз он ғофил ки бечӯбу расани ин чархи азрақ ро
از آن غافل که بی چوب و رسن این چرخ ازرق را
Дайни зӯдии баҳами бастанди наҷҷорони эмеконе
دین زودی بهم بستند نجاران امکانی
Ки то об вуҷӯд ояд зи коризи адами берун
که تا آب وجود آید ز کاریز عدم بیرون
Вузӯ гиранд дарбонони он марсуми дарбоне
وضو گیرند دربانان آن مرسوم دربانی
Набинад баҳраи мандӣ бе вилояти ҷурм аз раҳмат
نبیند بهرهمندی بیولایت جرم از رحمت
Нагардад дида бемардумак аз серумаи нӯронӣ
نگردد دیده بی مردمک از سرمه نورانی
Мъозоллаҳ аз он рӯзӣ ки дар маҳшари ду олам ро
معاذالله از آن روزی که در محشر دو عالم را
зи ҳам чун гӯии брбоинди лутфу қаҳри яздоне
ز هم چون گوی بربایند لطف و قهر یزدانی
Тпд бар неши хории ҷинат аз завқи дили ошӯбӣ
طپد بر نیش خاری جنت از ذوق دلآشوبی
Гурезад дар шарории дӯзах аз бими тани осонӣ
گریزد در شراری دوزخ از بیم تنآسانی
Умеду бим бо ҳам дар набард оянд каз иксў
امید و بیم با هم در نبرد آیند کز یکسو
Кунад хингат ба майдони шафоати талхи ҷавлонӣ
کند خنگت به میدان شفاعت تلخ جولانی
Азали пас тар занад чатру абад аз роҳ бархезад
ازل پستر زند چتر و ابد از راه برخیزد
Вагарна ранҷа созад ту суннатро танг майдонӣ
وگرنه رنجه سازد تو سنت را تنگ میدانی
Гудозад аз хиҷолати қуфлҳои маъсият бар дар
گدازد از خجالت قفلهای معصیت بر در
Чу дртозӣ ба сӯии ганҷҳои афви яздоне
چو درتازی به سوی گنجهای عفو یزدانی
Гунаҳ аз партави афват чунон гардад ки шайтон ро
گنه از پرتو عفوت چنان گردد که شیطان را
Шавад чун субҳи содиқи сафҳаи аъмоли нӯронӣ
شود چون صبح صادق صفحه اعمال نورانی
Карами бӯсади рикобатро ки ҳин даракаши Аннан варна
کرم بوسد رکابت را که هین درکش عنان ورنه
Млоикро шавад тоъоти носури пушаймонӣ
ملایک را شود طاعات ناسور پشیمانی
Чу дар пайчии Аннани хӯн дар тани кар вебён ҷӯшад
چو در پیچی عنان خون در تن کر وبیان جوشد
Ки ҳурмон шафоат кардашон бар номаи унвонӣ
که حرمان شفاعت کردشان بر نامه عنوانی
Ба ёдати қатраи хӯнӣ ки тавфиқ сафар ёбад
به یادت قطره خونی که توفیق سفر یابد
зи бас аъзо кунанд аз бӯса бар поиши гули афшонӣ
ز بس اعضا کنند از بوسه بر پایش گل افشانی
Ба сад заҳмати рсонндши зи дил то каъбаи мижгон
به صد زحمت رسانندش ز دل تا کعبه مژگان
Ҳаддӣ хонон қудсӣу парасторони рӯҳонӣ
حدی خوانان قدسی و پرستاران روحانی
Чу бар мижгони хиромади ноз бар печиди анонаш ро
چو بر مژگان خرامد ناز بر پیچید عنانش را
Кунадгар дидаи рӯҳи алқудси болФрзи домоне
کند گر دیده روحالقدس بالفرض دامانی
Шҳо имшаб ки сӯии арши мадҳати боли зани гаштам
شها امشب که سوی عرش مدحت بال زن گشتم
Раҳам то чори айвони масеҳо буд зулмоне
رهم تا چار ایوان مسیحا بود ظلمانی
Чароғ офтоб оварад исо бар сари роҳам
چراغ آفتاب آورد عیسی بر سر راهم
Нафас биспурад бо ман то кунам сарфи санои хуоне
نفس بسپرد با من تا کنم صرف ثنا خوانی
Кунунам бар сари як по чу нахли водии эмин
کنونم بر سر یک پا چو نخل وادی ایمن
Ба гулзорати забон шуълаам масти гули афшонӣ
به گلزارت زبان شعلهام مست گل افشانی
Сари ангушти қабӯлӣ гар биҷунбоне маъонӣ ро
سر انگشت قبولی گر بجنبانی معانی را
Ба занҷири фусун дар лафз натавон дошт зиндонӣ
به زنجیر فسون در لفظ نتوان داشت زندانی
Бараҳнаи поу сар берун дуанд аз завқи побӯсат
برهنه پا و سر بیرون دوند از ذوق پابوست
Магар аз поишони рафтори дуздади шарми урёнӣ
مگر از پایشان رفتار دزدد شرم عریانی
Фурӯғи ҳасан Юсуф мезанад ҷӯш аз дару бомат
فروغ حسن یوسف میزند جوش از در و بامت
Манам он қатраи хӯн каз ҳуҷуми завқи ҳайронӣ
منم آن قطره خون کز هجوم ذوق حیرانی
Барорам арбаъӣнӣ бар сар ҳар неш то рӯзӣ
برآرم اربعینی بر سر هر نیش تا روزی
Ба коми дили расм дар дидаи ранҷури канъонӣ
به کام دل رسم در دیده رنجور کنعانی
Чаҳ ширинаст бо наътат ки алфози парешонам
چه شیرینست با نعتت که الفاظ پریشانم
Чун лабҳо рӯй ҳам бӯсанд ҳангоми суханронӣ
چون لبها روی هم بوسند هنگام سخنرانی
Баҳори рҳмтои дарёии ғФронои карами мўҷо
بهار رحمتا دریای غفرانا کرم موجا
Зиҳӣ аз ҷилваи ?ути сероби боғи фазли раббонӣ
زهی از جلوهات سیراب باغ فضل ربانی
Лабӣ аўрдаҳам бар ҳар сари мӯи назр по бӯаст
لبی اوردهام بر هر سر مو نذر پابوست
Агар гӯйӣ кунам чун орзӯ густох майдонӣ
اگر گویی کنم چون آرزو گستاخ میدانی
Навой хӯни чикони ҳам бар сар ҳар лухт дил дорам
نوای خون چکان هم بر سر هر لخت دل دارم
Агар рухсати диҳии гирдам дар ин гулзори дастоне
اگر رخصت دهی گردم در این گلزار دستانی
Надидам баҳрае зини дили ҷузи ин каз хӯни расвоӣ
ندیدم بهرهای زین دل جز این کز خون رسوایی
Гуҳии ашк маро созад ақиқии гоҳи марҷонӣ
گهی اشک مرا سازد عقیقی گاه مرجانی
Надидам рӯй беҳбӯдӣ дар ин мотами сарои ҳаргиз
ندیدم روی بهبودی در این ماتمسرا هرگز
Ба дасти рӯзгорами ҳамчуи дайн дар дасти насронӣ
به دست روزگارم همچو دین در دست نصرانی
Завоёии димоғ аз тор васвосам бидон сон шуд
زوایای دماغ از تار وسواسم بدانسان شد
Каз онҷои бори бандади анкабути нобасомонӣ
کز آنجا بار بندد عنکبوت نابسامانی
Гуҳӣ хомӯш биншинам гуҳӣ дар нолаи гуми гирдам
گهی خاموش بنشینم گهی در ناله گم گردم
Парешонам намедонам вале расми парешоне
پریشانم نمیدانم ولی رسم پریشانی
Кафӣ аз зулмат оварадам ки хуршедии ивази гирам
کفی از ظلمت آوردم که خورشیدی عوض گیرم
зи бозори вилояти ин диламро меҳрати арзонӣ
ز بازار ولایت این دلم را مهرت ارزانی
Ту дайнами даҳ кигар дунёи диҳии ошуфтатар гирдам
تو دینم ده که گر دنیا دهی آشفتهتر گردم
Ба саъии шона кӣ ҳаргиз раҳад зулф аз парешоне
به سعی شانه کی هرگز رهد زلف از پریشانی
Фсиҷии пари сафири ошуфтаи шаҳи зоғии ту неи булбул
فصیجی پر صفیر آشفته شه زاغی تو نی بلبل
Ки имрӯз аз лабати як нолаи брномди гулистонӣ
که امروز از لبت یک ناله برنامد گلستانی
Сафири орои боғи қудс яъне Ҷабраили ӣнҷо
صفیرآرای باغ قدس یعنی جبرئیل اینجا
Навой ваҳй насарояд бидон фархундаи алҳонӣ
نوای وحی نسراید بدان فرخنده الحانی
Ҳарими ин ҳарам худ барнатобад бори ин заҳмат
حریم این حرم خود برنتابد بار این زحمت
Бирав аз каъбагар дории сари ноқавси гирдоне
برو از کعبه گر داری سر ناقوس گردانی
Ту набзӣ аз давоу дарди худ огаҳ нае тани зан
تو نبضی از دوا و درد خود آگه نهای تن زن
Ки луқмонро нёмўзди марӣзи ойини луқмонӣ
که لقمان را نیاموزد مریض آیین لقمانی
Нафаси даракаш вагар завқи дуоят музтариб созад
نفس درکش وگر ذوق دعایت مضطرب سازد
Ба Эйин дигар зебад дар ин ҳазрати дуои хуоне
به ایین دگر زیبد در این حضرت دعاخوانی
Ҷигари бгдозу роҳи равзаи мижгон бадв бинмо
جگر بگداز و راه روضه مژگان بدو بنما
Ки ин хунини сиришки оради иҷобатро ба меҳмонӣ
که این خونین سرشک آرد اجابت را به مهمانی