Чун сабои ҷилваи он зулфи гиреҳ гир диҳад

چون صبا جلوه آن زلف گره گیر دهد

Ақлро завқи ҷунуни мужда занҷир диҳад

عقل را ذوق جنون مژده زنجیر دهد

Ноқаро пои ҳама бар дида хўнбор ояд

ناقه را پا همه بر دیده خونبار آید

Ҳиҷр чун қофиларо рухсат шабгир диҳад

هجر چون قافله را رخصت شبگیر دهد

Ҳар ки дар аҳди ҷамоли ту з модар зояд

هر که در عهد جمال تو ز مادر زاید

Дояи фитраташ аз хӯни ҷигар шер диҳад

دایه فطرتش از خون جگر شیر دهد

Ҳони фасеҳӣ кам ҷони гӯй ки ин бешаи мо

هان فصیحی کم جان گوی که این بیشه ما

Ҳама аз заҳри гёи туъма нахҷӣр диҳад

همه از زهر گیا طعمه نخجیر دهد