Ба сабурии бФрибми дили шайдое ро

به صبوری بفریبم دل شیدایی را

Дар ҷигар банд кунам нолаи саҳройӣ ро

در جگر بند کنم ناله صحرایی را

Дами зи инкор муҳаббат задам ва бад кардам

دم ز انکار محبت زدم و بد کردم

На ки ин боди бирезади гули расвоӣ ро

نه که این باد بریزد گل رسوایی را

Боғбони хост ки ҳайрони гул ва хор шавем

باغبان خواست که حیران گل و خار شویم

Баст бар дидаи мо роҳи шиносоӣ ро

بست بر دیده ما راه شناسایی را

Осмони мотами хаси хонаи худ гир ки сӯхт

آسمان ماتم خس خانه‌ خود‌گیر که سوخت

Домани нолаи мо дасти шикебе ро

دامن ناله ما دست شکیبایی را

Ҳар нафаси доғ дигар дар ҷигарам зинда кунад

هر نفس داغ دگر در جگرم زنده کند

Аз ки омӯхта ҳиҷри ту масеҳое ро

از که آموخته هجر تو مسیحایی را

Маст икрнгӣ дардем ки аз суҳбат ӯ

مست یکرنگی دردیم که از صحبت او

Нарасад ҳеҷ халали исмати танҳоӣ ро

نرسد هیچ خلل عصمت تنهایی را

Хоки он кӯии фасеҳии зи ҷабин ранҷа макун

خاک آن کوی فصیحی ز جبین رنجه مکن

Аз мау меҳри биомузи ҷабини сое ро

از مه و مهر بیاموز جبین‌سایی را