Рамзии сети хати дӯст ки чун бахт сар ояд

رمزی‌ست خط دوست که چون بخت سر‌آید

Оби сияҳ аз чашма хуршед барояд

آب سیه از چشمه خورشید برآید

Оҳистатар эй дидаи густох ки онҷо

آهسته‌تر ای دیده گستاخ که آنجا

Парвонаи ниҳон аз назари бол ва пар ояд

پروانه نهان از نظر بال و پر آید

Чун моҳии соҳили тпд аз орзӯии дил

چون ماهی ساحل طپد از آرزوی دل

Захмӣ ки шаҳидони туро бар сипар ояд

زخمی که شهیدان ترا بر سپر آید

Дар мазҳаби мо бар лаби таслими ҳароми сет

در مذهب ما بر لب تسلیم حرام‌ست

Ҳар нола ки нашукуфта зи боғ ҷигар ояд

هر ناله که نشکفته ز باغ جگر آید

Хомӯши фасеҳӣ ки ба як нола наярзад

خاموش فصیحی که به یک ناله نیرزد

Ҳасанӣ ки дар оғӯши хаёл ва назар ояд

حسنی که در آغوش خیال و نظر آید