Муроди мо зи модар бар сари хишт адам ояд

مراد ما ز مادر بر سر خشت عدم آید

Вуҷӯди ъушрати мо бо адам аз як шикам ояд

وجود عشرت ما با عدم از یک شکم آید

Агар тасбеҳ созад зоҳид аз хоки шаҳидонаш

اگر تسبیح سازد زاهد از خاک شهیدانش

Ба ҷои номи эзад бар забонаш ёснм ояд

به جای نام ایزد بر زبانش یاصنم آید

Ҳамаи умрам ба мурдан сарф шуд кин ҷони ғами рӯзӣ

همه عمرم به مردن صرف شد کاین جان غم روزی

Дилии сад раҳи бурун аз тан ба истиқбол ғам ояд

دلی صد ره برون از تن به استقبال غم آید

Фасеҳии ташна маргаст чандоне ки ъидстш

فصیحی تشنه مرگ است چندانی که عیدستش

Чу моҳи рӯзагар аз умр ӯ як рӯз кам ояд

چو ماه روزه گر از عمر او یک روز کم آید