Дил аз вилояти ғами бор баста ме ояд

دل از ولایت غم بار بسته می‌‌آید

Чу мавҷ бар сар тӯфон нишаста ме ояд

چو موج بر سر طوفان نشسته می‌آید

Касе ки лаб ба суроғӣ насӯхт кӣ донад

کسی که لب به سراغی نسوخت کی‌داند

Ки кори боли зи пой шикаста ме ояд

که کار بال ز پای شکسته می‌آید

Биё ба тавру ҳамаи гӯши шӯ ки шоҳиди ҳасан

بیا به طور و همه گوش شو که شاهد حسن

зи нола « арнӣ » парда баста ме ояд

ز ناله «ارنی» پرده بسته می‌‌‌‌‌آید

Шаҳиди расм диёрӣ шавам ки баъд аз марг

شهید رسم دیاری شوم که بعد از مرگ

Табиб бар сари болин хаста ме ояд

طبیب بر سر بالین خسته می‌آید

Чаҳ захма буд надонам ки чанги поси маро

چه زخمه بود ندانم که چنگ پاس مرا

Ҳануз нолаи зи тор гусаста ме ояд

هنوز ناله ز تار گسسته می‌آید

зи нахли тавр чаҳ ҳосил ки дар машоми маро

ز نخل طور چه حاصل که در مشام مرا

Шамеми офият аз нахл баста ме ояд

شمیم عافیت از نخل بسته می‌آید

Фиреби саъй фасеҳӣ махӯр ки каъбаи васл

فریب سعی فصیحی مخور که کعبه وصل

Ба длнўозии пой шикаста ме ояд

به دلنوازی پای شکسته می‌آید