Чун ишқи ошноӣ ту шуд аз хиради гурез

چون عشق آشنای تو شد از خرد گریز

Шукронаи каромати некони зи бади гурез

شکرانه کرامت نیکان ز بد گریز

эй ғунчаи мазҳаби дилам ар дорӣ аз баҳор

ای غنچه مذهب دلم ار داری از بهار

Тан чун насим пой кун ва то абади гурез

تن چون نسیم پای کن و تا ابد گریز

Вои уфти мавҷи вор чу тӯфон ғам шавад

وا افت موج‌وار چو طوفان غم شود

Ҳар гоҳи абри офиятӣ барқ зад гурез

هر گاه ابر عافیتی برق زد گریز

Гар ҷазби васл дайртар ояд ба пурсишат

گر جذب وصل دیرتر آید به پرسشت

Борӣ ба саъии ҳиҷри зи банди ҳасади гурез

باری به سعی هجر ز بند حسد گریز

Бар неши хори ғам чу насими сабои бғлт

بر نیش خار غم چو نسیم صبا بغلط

Чун накҳати гулӣ ба машомат расад гурез

چون نکهت گلی به مشامت رسد گریز

Магрез бо чароғи ту бод ар кунад масоф

مگریز با چراغ تو باد ار کند مصاف

Рӯ вом кун зи барқи шитобу зи худ гурез

رو وام کن ز برق شتاب و ز خود گریز

Гар болиғии зи умр фасеҳӣ махӯр фиреб

گر بالغی ز عمر فصیحی مخور فریب

Ҳам аз канори маҳд ба сӯии лаҳади гурез

هم از کنار مهد به سوی لحد گریز