Ҷунун аз доғи расвоӣ чу ороед гулистонам
جنون از داغ رسوایی چو آراید گلستانم
Нагунҷад чок аз шодӣ дар оғӯши гиребонам
نگنجد چاک از شادی در آغوش گریبانم
Шароби дўрбошӣ ҷӯш мезад дӯш каз мастӣ
شراب دورباشی جوش میزد دوش کز مستی
Нигаҳ чун ашк меғалатед аз мижгон ба домонам
نگه چون اشک میغلطید از مژگان به دامانم
Чаҳ шавқаст ин ки баҳри илтимоси пос бе хобӣ
چه شوقست این که بهر التماس پاس بیخوابی
Нигаҳи сад бори бӯсад то саҳаргаҳи пои мижгонам
نگه صد بار بوسد تا سحرگه پای مژگانم
Гар аз ман дили гаронӣ то туоне нола ам машну
گر از من دلگرانی تا توانی نالهام مشنو
Ки ман дарди дилам дар нолаҳои хеши пинҳонам
که من درد دلم در نالههای خویش پنهانم
Матоъи косдми шайдоеи нози харидорон
متاع کاسدم شیدایی ناز خریداران
Агар дар каъбаам куфрам агар дар дайри имонам
اگر در کعبهام کفرم اگر در دیر ایمانم
зи ғайрат дида барбастам вале аз шавқи дидораш
ز غیرت دیده بربستم ولی از شوق دیدارش
Гули назора май раведи зи шохи хушки мижгонам
گل نظاره میروید ز شاخ خشک مژگانم
Ман он ашкам ки умрӣ бар сар мижгон будам
من آن اشکم که عمری بر سر مژگان بودم
Кунун дерӣаст то беҳудаи саргардони домонам
کنون دیریست تا بیهوده سرگردان دامانم
Бихоб эй дасти ғам дар остини комшби збии тобӣ
بخواب ای دست غم در آستین کامشب زبیتابی
Ба истиқболи чокии рафта ҳар тори гиребонам
به استقبال چاکی رفته هر تار گریبانم
На пои шона Эй бӯседаму неи домани бодӣ
نه پای شانهای بوسیدم و نی دامن بادی
Фасеҳии зулфи маъшӯқам ки бе мӯҷиби парешонам
فصیحی زلف معشوقم که بی موجب پریشانم