Ёди он рӯзӣ ки дар майхона соғар ме задем

یاد آن روزی که در میخانه ساغر می‌زدیم

Чун тиҳӣ май гашти даст аз ҷом бар сар ме задем

چون تهی می‌گشت دست از جام بر سر می‌زدیم

Хоҳи кунҷи байзаи хоҳии ошёни хоҳии қафас

خواه کنج بیضه خواهی آشیان خواهی قفس

Ҳар куҷо будем аз кунҷи талаб пар ме задем

هر کجا بودیم از کنج طلب پر می‌زدیم

Мақсади мо сайри гулхан буд варна кӣ чу хас

مقصد ما سیر گلخن بود ورنه کی چو خس

Дастро беҳуда дар дилҳои сарсар ме задем

دست را بیهوده در دلهای صرصر می‌زدیم

Сина месудем чун мавҷ аз аташ дар ҳар сароб

سینه می‌سودیم چون موج از عطش در هر سراب

Силии ҳиммат вале бар рӯй кавсар ме задем

سیلی همت ولی بر روی کوثر می‌زدیم

Ҳамраҳи ризвон ба сайр хулд мерафтем ва лек

همره رضوان به سیر خلد می‌رفتیم و لیک

Санги нокомии ҳамон бар шох бебар ме задем

سنگ ناکامی همان بر شاخ بی‌بر می‌زدیم

Чун чароғи беваи зан будем аммо аз ғурур

چون چراغ بیوه زن بودیم اما از غرور

Сад шабихун ҳар нафас бар мавҷ сарсар ме задем

صد شبیخون هر نفس بر موج صرصر می‌زدیم

Дасти мо шуғл гиребон дошт зон дар баста монад

دست ما شغل گریبان داشت زآن در بسته ماند

Боз мекарданд агар мо ҳалқа бар дар ме задем

باز می‌کردند اگر ما حلقه بر در می‌زدیم

Дар шаҳодатгоҳи ғами моу фасеҳии умрҳо

در شهادتگاه غم ما و فصیحی عمرها

Захм мехӯрдему фоли захм дигар ме задем

زخم می‌خوردیم و فال زخم دیگر می‌زدیم