Ҳиҷри ту ҷузви аввал девон меҳнатаст

هجر تو جزو اول دیوان محنتست

Венаи чокҳои синаи гул боғ фурқатаст

وین چاکهای سینه گل باغ فرقتست

Ғамҳои мурда дар дили мо зинда кард ҳиҷр

غمهای مرده در دل ما زنده کرد هجر

Гуё шаби фироқи ту рӯз қиёматаст

گویا شب فراق تو روز قیامتست

Дерӣаст ки назораи мо парда нишин аст

دیریست که نظاره ما پرده‌نشین است

Бедӯст дар иқлӣми вафои расм чунин аст

بی دوست در اقلیم وفا رسم چنین است