Шаҳи муҳаббатаму малики ғам билод манаст

شه محبتم و ملک غم بلاد منست

Иморати ҷигар аз шуълаи адл ва дод манаст

عمارت جگر از شعله عدل و داد منست

Ҷаҳони дардам ва канъонён наянд огаҳ

جهان دردم و کنعانیان نیند آگه

Ки нури дидаи ёқӯб дар савод манаст

که نور دیده یعقوب در سواد منست

Дарин чаман чу бибинӣ гиёҳи ташнаи лабӣ

درین چمن چو ببینی گیاه تشنه‌لبی

зи шуълаи оби диҳиши кони гул мурод манаст

ز شعله آب دهش کان گل مراد منست

Хазони гулшани хешам валек олам ро

خزان گلشن خویشم ولیک عالم را

Баҳораму нафаси рӯҳи қудс бод манаст

بهارم و نفس روح قدس باد منست

Ҷигар ба тӯҳфа фиристам ба хулди ҳамраҳи оҳ

جگر به تحفه فرستم به خلد همره آه

Аз он шарор ки дар дӯзах ниҳод манаст

از آن شرار که در دوزخ نهاد منست

зи дӯд ва ахгар бошад кулоҳу нълинм

ز دود و اخگر باشد کلاه و نعلینم

Ба роҳи гарми равони шуъла Авестоад манаст

به راه گرم‌روان شعله اوستاد منست

зи рашк рондаам аз ёди худ фасеҳӣ ро

ز رشک رانده‌ام از یاد خود فصیحی را

Чу ҷилваи гоҳи таманнои дӯст ёд манаст

چو جلوه‌گاه تمنای دوست یاد منست