Чу офтоб кунад тоби шарми моҳи туро

چو آفتاب کند تاب شرم ماه ترا

Ба мавҷи фитнаи дароради хати сиёҳи туро

به موج فتنه درآرد خط سیاه ترا

Ба чашми захми бгринди куштагон ки мабод

به چشم زخم بگریند کشتگان که مباد

зи дидаи ашки баради лиззати нигоҳи туро

ز دیده اشک برد لذت نگاه ترا

Чаҳ гулшании ту ки машшотагони кишвари ҳасан

چه گلشنی تو که مشاطگان کشور حسن

Ба нави баҳори брўбнди хобгоҳи туро

به نو‌بهار بروبند خوابگاه ترا

Ту масти ҷавр ва ман аз рашки ғарқи хӯн ки мабод

تو مست جور و من از رشک غرق خون که مباد

Ба ном хеш нависад малики гуноҳи туро

به نام خویش نویسد ملک گناه ترا

зи боғи шуълаи фасеҳии гул мурод бичин

ز باغ شعله فصیحی گل مراد بچین

Ки навбаҳор фиканд аз назари гиёҳи туро

که نوبهار فکند از نظر گیاه ترا