Шаби нахли таҷаллӣ ба гулистони ту бар дод

شب نخل تجلی به گلستان تو بر داد

Ҳар мӯии марои завқи тамошоӣ дигар дод

هر موی مرا ذوق تماشای دگر داد

Май хости ҳаёи банд наад бар нигаҳам лек

می‌خواست حیا بند نهد بر نگهم لیک

Шавқ омаду мижгони марои бол назар дод

شوق آمد و مژگان مرا بال نظر داد

Дар ҳасан чаҳ шоистаи расӯлӣ ки лабат ро

در حسن چه شایسته رسولی که لبت را

Сад муъҷизаи яздони биҷуз аз шқ қамар дод

صد معجزه یزدان بجز از شق قمر داد

Шаби дида ба назораи рухсор ту ме рафт

شب دیده به نظاره رخسار تو می‌رفت

Шамъи назарӣ дар каф ҳар лухт ҷигар дод

شمع نظری در کف هر لخت جگر داد

Аз ҳиммат ишқаст ки мо ҳечкасон ро

از همت عشقست که ما هیچکسان را

Сад кишвари андӯҳ ба як оҳ саҳар дод

صد کشور اندوه به یک آه سحر داد

Бе миннати ин абри тнки мояи фасеҳӣ

بی منت این ابر تنک مایه فصیحی

Беди чамани мо гули хуршед самар дод

بید چمن ما گل خورشید ثمر داد