Он қатраам ки баҳр ба даври афканди маро

آن قطره‌ام که بحر به دور افکند مرا

Зулмати зи нанг бар дар нури афканди маро

ظلمت ز ننگ بر در نور افکند مرا

Ман хонаи зоди дидаи дардам чу Тифли ашк

من خانه‌زاد دیده دردم چو طفل اشک

Гирдоби ғам ба мавҷи сарвари афканди маро

گرداب غم به موج سرور افکند مرا

Бар ишқи меҳрбон шудаи тарсам ки оқибат

بر عشق مهربان شده ترسم که عاقبت

Дар қаҳти соли ваъдаи таври афканди маро

در قحط سال وعده طور افکند مرا

Эзади ҷазои мастии ман чун диҳад магар

ایزد جزای مستی من چون دهد مگر

Лаби ташна дар сароби шуъӯри афканди маро

لب‌تشنه در سراب شعور افکند مرا

Раҳмат баҳона ҷӯаст мабодои насими лутф

رحمت بهانه‌جوست مبادا نسیم لطف

Дар сайдгоҳи турраи ҳури афканди маро

در صیدگاه طره حور افکند مرا