Замини афв касе бӯса мезанад гунаҳам

زمین عفو کسی بوسه میزند گنهم

Ки сайли сайли карам зон туроб ме ҷӯшад

که سیل سیل کرم زان تراب می‌جوشد

Чамани тарози вафои мирзои ғиоси аддӣн

چمن طراز وفا میرزا غیاث‌الدین

Ки давлаташи зи Аннан ва рикоб ме ҷӯшад

که دولتش ز عنان و رکاب می‌جوشد

Надонам ин чаҳ лақаб буд лек май байнам

ندانم این چه لقب بود لیک می‌بینم

Ки аз замиру забон офтоб ме ҷӯшад

که از ضمیر و زبان آفتاب می‌جوشد

Турои далели блндохтрии ҳамин кофии сет

ترا دلیل بلنداختری همین کافی‌ست

Ки аз аномли ту фатҳ боб ме ҷӯшад

که از انامل تو فتح باب می‌جوشد

Дар турои халаф каъба хондаму хаҷалам

در ترا خلف کعبه خواندم و خجلم

Ки каъбаро на ҷбоаҳ аз ҷаноб ме ҷӯшад

که کعبه را نه جباه از جناب می‌جوشد

Баҳори халқи туро чун стоим аз нафасам

بهار خلق ترا چون ستایم از نفسم

Чамани чамани гули мӯъҷиз ниқоб ме ҷӯшад

چمن چمن گل معجز نقاب می‌جوشد

Вагар з рӯй ту равшан кунам чароғи сано

وگر ز روی تو روشن کنم چراغ ثنا

Арақи зи носиаҳ офтоб ме ҷӯшад

عرق ز ناصیه آفتاب می‌جوشد

Кунад чу турраи парешони саводи тўқиът

کند چو طره پریشان سواد توقیعت

зи риштаҳои хиради печ ва тоб ме ҷӯшад

ز رشته‌های خرد پیچ و تاب می‌جوشد

Шавад зи муждаи носури захми мо мадҳуш

شود ز مژده ناسور زخم ما مدهوش

Ки аз замину замони машк ноб ме ҷӯшад

که از زمین و زمان مشک ناب می‌جوشد

Фусуни халқи ту бар афъӣ қалам хондам

فسون خلق تو بر افعی قلم خواندم

Ки ҷои заҳри зи комаш гулоб ме ҷӯшад

که جای زهر ز کامش گلاب می‌جوشد

Вагарнаи заҳри Фшонист каз бен дандон

وگرنه زهر فشانیست کز بن دندان

Ҳамеша биҳдаҳи заҳр итоб ме ҷӯшад

همیشه بیهده زهر عتاب می‌جوشد

Лаби итоби ту онҷо ки дар суол ояд

لب عتاب تو آنجا که در سوال آید

Намаки зи синаи риш ҷавоб ме ҷӯшад

نمک ز سینه ریش جواب می‌جوشد

Вгрзи лутфи шӯй гул фишон шаҳидон ро

وگرز لطف شوی گل‌فشان شهیدان را

Шукри зи гӯши зи файз хитоб ме ҷӯшад

شکر ز گوش ز فیض خطاب می‌جوشد

Сафои срштои софӣ дило худовандо

صفا سرشتا صافی دلا خداوندا

Чаҳ шуд ки табъи ту аз инқилоб ме ҷӯшад

چه شد که طبع تو از انقلاب می‌جوشد

Чаҳ шуд чаҳ шуд ки ба ёди гулӯии ташнаи лабон

چه شد چه شد که به یاد گلوی تشنه لبان

зи коми теғи ту хунин луоб ме ҷӯшад

ز کام تیغ تو خونین لعاب می‌جوشد

Сабки анонеи ҷангу гарони рикобии сулҳ

سبک عنانی جنگ و گران رکابی صلح

Ду чашмаанд казишон ду об ме ҷӯшад

دو چشمه‌اند کزیشان دو آب می‌جوشد

Азин зи синаи дарёи сароб май равед

ازین ز سینه دریا سراب می‌روید

Вази он зи кавсари раҳмат азоб ме ҷӯшад

وز آن ز کوثر رحمت عذاب می‌جوشد

Ба роҳи узри сабки пўиаҳ чун шавад хирадам

به راه عذر سبک پویه چون شود خردم

Равони з ҳар бен мӯ изтироб ме ҷӯшад

روان ز هر بن مو اضطراب می‌جوشد

Гарони рикобии сулҳати чўёд май орм

گران رکابی صلحت چویاد می‌آرم

Сукӯни зи саъйу диранг аз шитоб ме ҷӯшад

سکون ز سعی و درنگ از شتاب می‌جوشد

Дарин ду рӯз ки шуд танги халқи марҳаматат

درین دو روز که شد تنگ خلق مرحمتت

Танами зи ғусса чу хӯн кабоб ме ҷӯшад

تنم ز غصه چو خون کباب می‌جوشد

зи дидаи ашк ба сад дар ду доғ май равед

ز دیده اشک به صد در د و داغ می‌روید

зи синаи оҳ ба сад печ ва тоб ме ҷӯшад

ز سینه آه به صد پیچ و تاب می‌جوشد

зи тишнагӣ ҷигарам мемакед шуъла кунун

ز تشنگی جگرم می‌مکید شعله کنون

Ҳазор чашмаи хӯни зи он сароб ме ҷӯшад

هزار چشمه خون ز آن سراب می‌جوشد

Марони саманди талофӣ ба рӯй турбати ман

مران سمند تلافی به روی تربت من

Ки ғусса то ба Аннан ва рикоб ме ҷӯшад

که غصه تا به عنان و رکاب می‌جوشد

Тугар хитоб кунӣ бо ду чашм гирён кун

تو گر خطاب کنی با دو چشم گریان کن

Казин ду чашмаи зулол ҷавоб ме ҷӯшад

کزین دو چشمه زلال جواب می‌جوشد

Вагарнаи нотиқаи хушки лаби куҷоу ҷавоб

وگرنه ناطقه خشک لب کجا و جواب

Казон сароби ҳамаи мавҷ ноб ме ҷӯшад

کزان سراب همه موج ناب می‌جوشد

Нгўимт ки марои орзӯии по бӯс аст

نگویمت که مرا آرزوی پا‌بوس است

Казин каттони ҳавас моҳтоб ме ҷӯшад

کزین کتان هوس ماهتاب می‌جوشد

Валек ғунчаи фикрами зи шохсори замир

ولیک غنچه فکرم ز شاخسار ضمیر

Ҳама ба шакли ҳилол рикоб ме ҷӯшад

همه به شکل هلال رکاب می‌جوشد

Ба лутфи гӯ ки аз ва остин фишон магзар

به لطف گو که از و آستین‌فشان مگذر

зи пой то сарат ар иҷтиноб ме ҷӯшад

ز پای تا سرت ار اجتناب می‌جوشد

Ба афви гӯ ки назар зон гуноҳкор мапуаш

به عفو گو که نظر زان گناهکار مپوش

?герати заҳри мижаи тӯфон хоб ме ҷӯшад

گرت زهر مژه طوفان خواب می‌جوشد

Ҳамеша то ки зулоли низому дарди халал

همیشه تا که زلال نظام و درد خلل

зи чашмасор хато ва савоб ме ҷӯшад

ز چشمه‌سار خطا و صواب می‌جوشد

Низоми офиятати бод аз халали холӣ

نظام عافیتت باد از خلل خالی

Ки оби ҳашт чамани зин саҳоб ме ҷӯшад

که آب هشت چمن زین سحاب می‌جوشد