Чашма сорӣ карда ҷорӣ дар қаҳистони димоғ

چشمه‌ساری کرده جاری در قهستان دماغ

Файзи ибдоъ хирад кардаш лақаби саҳари офарин

فیض ابداع خرد کردش لقب سحر آفرین

Чашмаи сории лои он гулгунаи рухсори меҳр

چشمه‌ساری لای آن گلگونه رخسار مهر

Софи он оби ҳаёту дарди он дар смин

صاف آن آب حیات و درد آن در ثمین

Чашма сорӣ карда аз мавҷи ҳунари машшотаи вор

چشمه‌ساری کرده از موج هنر مشاطه‌وار

Зулф ҳастиро парешон бар изори моء [ ва ] тин

زلف هستی را پریشان بر عذار ماء[و] طین

Чашмаи сорӣ каз шикваи дасти деҳқонони он

چشمه‌ساری کز شکوه دست دهقانان آن

Субҳи дуздади панҷаи хуршедро дар остин

صبح دزدد پنجه خورشید را در آستین

Чашмаи сорӣ каз гул ӯ дасти файз афшонда аст

چشمه‌ساری کز گل او دست فیض افشانده‌ است

Глъзорони суханро ранги исмат бар ҷабин

گلعذاران سخن را رنگ عصمت بر جبین

Чашмаи сорӣ каз сафоӣ фитраташ шуд мнкшФ

چشمه ساری کز صفای فطرتش شد منکشف

Сар ҳар на дафтари афлок бар табъи замин

سر هر نه دفتر افلاک بر طبع زمین

Чашмаи сории муншаъиб аз ваии қувои мадрака

چشمه‌ساری منشعب از وی قوای مدرکه

Лои он анҳор шак омад зулоли он яқин

لای ‌آن انهار شک آمد زلال آن یقین

Ояти ҷиноти тҷрии таҳтҳо алонҳори рост

آیت جنات تجری تحتها‌الانهار راست

Сари ин сарчашмаи анҳору тафсири мубин

سر این سرچشمه انهار و تفسیر مبین

Слслбили нутқро ҳам манбаи ин сарчашма аст

سلسلبیل نطق را هم منبع این سرچشمه است

Сарнавишти мавҷи файзаши лзаҳи ллшорбин

سرنوشت موج فیضش لذه للشاربین

Соҳибони слсбили нутқ каз эъҷози дам

صاحبان سلسبیل نطق کز اعجاز دم

Бар изори ваҳй май бастанди зевари пеши азин

بر عذار وحی می‌بستند زیور پیش ازین

Бихтндии ҷавҳари алфозу маъниро нахуст

بیختندی جوهر الفاظ و معنی را نخست

Пас ба оби лаҷаҳои файз кардандӣ аҷин

پس به آب لجه‌های فیض کردندی عجین

Бо вуҷӯди ин улувва фитрат ва ин иҳтимом

با وجود این علو فطرت و این اهتمام

Шоҳиди таҳқиқашонро буд чинӣ бар ҷабин

شاهد تحقیقشان را بود چینی بر جبین

Ман казин наҳирам кафи лое каромат карда анд

من کزین نهرم کف لایی کرامت کرده‌اند

Гар хато кардам нзибд бар изори афви чин

گر خطا کردم نزیبد بر عذار عفو چین

Дар ҳаримии коФтоб аз бим гардад лмъаҳи рез

در حریمی کآفتاب از بیم گردد لمعه‌ریز

Дидаи хафоаш чун гардад дар ӣнҷои лмъаҳи чин

دیده خفاش چون گردد در اینجا لمعه چین

Ман кӣми нои болиғони ақл дар таънам кунанд

من کیم نا بالغان عقل در طعنم کنند

Кавсари анфосро тираи зи лои поргин

کوثر انفاس را تیره ز لای پارگین

Дасти пурвирд уқулам хонд рӯҳи алқудс лек

دست‌پرورد عقولم خواند روح‌القدس لیک

Модари ҷаҳл аз раҳми афканда аз нангами чунин

مادر جهل از رحم افکنده از ننگم چنین

Ман кӣм каз баҳри қатъи риштаи ҷамъиятам

من کیم کز بهر قطع رشته جمعیتم

Дар парешоне нишинад зулфҳои анбарин

در پریشانی نشیند زلفهای عنبرین

Нолаи дрдк агар густохи табъам давр нест

ناله دردک اگر گستاخ طبعم دور نیست

з онкӣ ҳастам нозпрўрди дили андӯҳгин

ز آنکه هستم نازپرورد دل اندوهگین

Ашки ҳрмотм ки бар мижгони хиромам бе адаб

اشک حرماتم که بر مژگان خرامم بی‌ادب

Кин чунинам оФридстнди дилҳо ҳазин

کاین چنینم آفریدستند دلها حزین

Ман кӣм то ғунчаи лафз вФокишон шавад

من کیم تا غنچه لفظ وفاکیشان شود

Ҳамчуи доғи лолае андари қадаҳи пари дӯди кин

همچو داغ لاله‌ای اندر قدح پر دود کین

Ман ки ҳамчун доғи зоиидми зи модари тираи рӯз

من که همچون داغ زاییدم ز مادر تیره‌ روز

Саъии бахтам чун кунад холи изор аз ҳури айн

سعی بختم چون کند خال عذار از حور عین

Ман кӣм каз ҷурми ман ошуфта гардад онкӣ ҳаст

من کیم کز جرم من آشفته گردد آنکه هست

Тарҷумони абри лутфаши раҳмаи ллъолмин

ترجمان ابر لطفش رحمه للعالمین

эй чареда дар замони ҳзми корогоҳи ту

ای چریده در زمان حزم کارآگاه تو

КФрўдин дар як замини он як назор ин як смин

کفرودین در یک زمین آن یک‌نزار این یک ثمین

зи интизоми рости корӣҳои даври хотамат

ز انتظام راست کاریهای دور خاتمت

Рост кирдорастгар каҷ ҳаст чун нақши нигин

راست‌کردارست گر کج هست چون نقش نگین

Хрмиҳои насими нави баҳори халқи ту

خرمیهای نسیم نو‌بهار خلق تو

Бар ҷабини шоҳиди андӯҳ ҳам нагузошт чин

بر جبین شاهد اندوه هم نگذاشت چین

Вари ҳам андаки моя чин ҳаст дар зулф нигор

ور هم اندک مایه چین هست در زلف نگار

Ҳаст он аз баҳри ҷҳондорўии дилҳои ҳазин

هست آن از بهر جهانداروی دلهای حزین

Не хато кардам ба аҳдат дар диёр мо намонад

نی‌ خطا کردم به عهدت در دیار ما نماند

Як дили вайрон ки гардад ганҷи ишқи онҷои дафин

یک دل ویران که گردد گنج عشق آنجا دفین

Ҷурм бар афви ту аз баси вола худ бинадаш

جرم بر عفو تو از بس واله خود بیندش

Ноз афшон бугзарад чун шоҳидони норнин

ناز افشان بگذرد چون شاهدان نارنین

Бас буд ин танги чашмиҳои мо мушти фузул

بس بود این تنگ چشمی‌های ما مشت فضول

Каз гуноҳи худ дарин ҳазрат шавем андӯҳгин

کز گناه خود درین حضرت شویم اندوهگین

Ҳони фасеҳии узри густохии сурӯдии ҳуши дор

هان فصیحی عذر گستاخی سرودی هوش‌دار

То қалами бозаши з густохӣ насозад хашмгин

تا قلم بازش ز گستاخی نسازد خشمگین

Мадҳсанҷиҳои ӯ дардисар иқбол ӯст

مدح سنجی‌های او دردسر اقبال اوست

Дардисари иқболро куфри сет додан беш азин

دردسر اقبال را کفر‌ست دادن بیش ازین

То ки гардад лаби гунаҳи корон бесармоя ро

تا که گردد لب گنه کاران بی‌سرمایه را

Дар замини узр бар даргоҳи издоҳни бӯсаи чин

در زمین عذر بر درگاه یزداهن بوسه‌چین

Бод бар лаби бӯсаи чинони ҳариматро дуо

باد بر لب بوسه‌چینان حریمت را دعا

Он чунон зебо ки ваҳии андари лаби рӯҳи аломин

آن چنان زیبا که وحی اندر لب روح ‌الامین

Абри афвати меҳрбони киштҳои ҷурми бод

ابر عفوت مهربان کشتهای جرم باد

То брўёнди гиёҳи мағфирати зи он сарзамин

تا برویاند گیاه مغفرت ز آن سرزمین