Натиҷаи халафи даҳри мирзои қосим

نتیجه خلف دهر میرزا قاسم

Зиҳӣ ба зоти ту зебандаи нағзи кирдорӣ

زهی به ذات تو زیبنده نغز کرداری

Дар он диёр ки хилқати салоӣ марҳам зад

در آن دیار که خلقت صلای مرهم زد

Ба хӯни тпди дили ранҷиши зи захми пайкорӣ

به خون طپد دل رنجش ز زخم پیکاری

Шароби ноб вафо ҷӯшад аз дилат ба мисл

شراب ناب وفا جوشد از دلت به مثل

Ба дасти қаҳраш агар зи имтиҳони биФшорӣ

به دست قهرش اگر ز امتحان بیفشاری

Ҳамон шароб каз он осмони кӣнаи фуруш

همان شراب کز آن آسمان کینه‌فروش

Ба меҳрбонӣ созад бадали стмгорӣ

به مهربانی سازد بدل ستمگاری

Маин бародари халқи хуши сети хуии ту лек

مهین برادر خلق خوش‌ست خوی تو لیک

Марост хуии фарзанди хотрозорӣ

مراست خویی فرزند خاطرآزاری

Шунидам оинаи ?утро ба дасти занги супурд

شنیدم آینه‌ات را به دست زنگ سپرد

Забон ҳарза дороем ба ҳарзаи гуфторӣ

زبان هرزه‌دارایم به هرزه گفتاری

Муҳаббати ман ва ту хонаи зоди як сад фанад

محبت من و تو خانه‌زاد یک صد‌فند

На ҳар садафи садафи лаҷаи вафодорӣ

نه هر صدف صدف لجه وفاداری

Равои мадор ки ин обдори гавҳарҳо

روا مدار که این آبدار گوهرها

Шикаста гардад зи осеби санги қаҳҳорӣ

شکسته گردد ز آسیب سنگ قهاری

Қисм ба қосими арзоқу розиқи додар

قسم به قاسم ارزاق و رازق دادار

Ки хатм гашта бар ӯ розиқӣу додарӣ

که ختم گشته بر او رازقی و داداری

Ба иззати ту ки дар боргоҳи раду қабул

به عزت تو که در بارگاه رد و قبول

Азизи Миср вафо гашта аз накукорӣ

عزیز مصر وفا گشته از نکوکاری

Ба ақли лошаи мизоҷам ки дар урӯҷи внзўл

به عقل لاشه مزاجم که در عروج ونزول

Болӣ ҷаҳл фитад бо ҳамаи сбкборӣ

بالی جهل فتد با همه سبکباری

Ки ҳар чаҳ рафт маро бар забони зи ҷӯши дарун

که هر چه رفت مرا بر زبان ز جوش درون

Ту ош чу ҳарф талаб ношунида ингорӣ

تو آش چو حرف طلب ناشنیده انگاری

Миёнаи ман ветои худ бародарии азалии сет

میانه من وتو خود برادری ازلی‌ست

Хилофи ҳукми азал гар кунӣ ту Мухторӣ

خلاف حکم ازل گر کنی تو مختاری

Ба ғоятии сети миён ва ман ва ту икрнгӣ

به غایتی‌ست میان و من و تو یکرنگی

Ки ҳам ту худ гунаҳи омрзи ваҳми гунаҳкорӣ

که هم تو خود گنه آمرز وهم گنهکاری

Ман аз хиҷолати мавҷи сароб узр шудам

من از خجالت موج سراب عذر شدم

Ту абри Лутфӣ вақтаст агар ҳамеи борӣ

تو ابر لطفی وقت است اگر همی‌باری

Ҳазор ҷурм ба як афват ар карами синҷид

هزار جرم به یک عفوت ار کرم سنجد

Ҳануз каффа афват кунад гронборӣ

هنوز کفه عفوت کند گرانباری

Турост дӯст ба ҳаддӣ ки аз ҳазор фузунаст

تراست دوست به حدی که از هزار فزونست

Ки аз ҳазор якеро ту дӯсти бишуморӣ

که از هزار یکی را تو دوست بشماری

Вале ба каъбаи инсоф май даҳуми қисмат

ولی به کعبه انصاف می‌دهم قسمت

Ки дар хулӯси ъқидти яке чу ман дорӣ ?

که در خلوص عقیدت یکی چو من داری؟

Ҳамеша то ки буд расми узри баъди гуноҳ

همیشه تا که بود رسم عذر بعد گناه

Ба коми халқи ту бодои ҷаҳони ғаффорӣ

به کام خلق تو بادا جهان غفاری