Бо он ки ба ҷонам аз ту ҷуз таб нарасад

با آن که به جانم از تو جز تب نرسد

Як рӯзи нишот аз паии сад шаб нарасад

یک روز نشاط از پی صد شب نرسد

Аз пораи дили хск ба роҳи афшонам

از پاره دل خسک به راه افشانم

То қосиди шикваи зуд бар лаб нарасад

تا قاصد شکوه زود بر لب نرسد