Мӯе ки стрд аз серуми он мояи нур

مویی که سترد از سرم آن مایه نور

Аз ноз чу мижгон батон шуд маъмур

از ناز چو مژگان بتان شد معمور

Ризвонаш ба дасти иззат аз хоки ниёз

رضوانش به دست عزت از خاک نیاز

Бардошт ки созад мижаи дидаи ҳур

برداشت که سازد مژه دیده حور