эй ки буд [ . . . ] малики ту

ای که بود [...] ملک تو

Сабъи мсонии рақами калаки ту

سبع مثانی رقم کلک تو

Кошифи асрори ҳақоиқи ту ӣӣ

کاشف اسرار حقایق تو‌یی

Булбули бустони дақоиқи ту ӣӣ

بلبل بستان دقایق تو‌یی

Малики сухан аз ту пар овоза шуд

ملک سخن از تو پر‌آوازه شد

Ваз нафаст ҷони сухан тоза шуд

وز نفست جان سخن تازه شد

Маънии ин байт ки мушкил намост

معنی این بیت که مشکل نماست

Гар зи карами лутф намое равост

گر ز کرم لطف نمایی رواست

Дӯш расед аз бар исои дамӣ

دوش رسید از بر عیسی دمی

Чун дами исои нафасони марҳамӣ

چون دم عیسی نفسان مرهمی

Чун нафаси сӯхтагони гарми рӯ

چون نفس سوختگان گرم رو

Ҳар нафасаш бар лаби розии гарав

هر نفسش بر لب رازی گرو

Ҳуш ба дарюза гарав карда буд

هوش به دریوزه گرو کرده بود

Гӯши талаби нукта шинав карда буд

گوش طلب نکته شنو کرده بود

Дод ба дасти хирадами нома Эй

داد به دست خردم نامه‌ای

Ҳар шиканаши зинати ҳангома Эй

هر شکنش زینت هنگامه‌ای

Ҳар чаманаши рӯҳи Фзои гулшанӣ

هر چمنش روح‌فزا گلشنی

Ҳар гули он накҳати пероҳанӣ

هر گل آن نکهت پیراهنی

Нома нау дарҷи гуҳари шоҳвор

نامه نه و درج گهر شاهوار

Дарҷ дар он ин гуҳари обдор

درج در آن این گهر آبدار

Маънии ин шоҳиди қудсии ниқоб

معنی این شاهد قدسی نقاب

Кард суол аз шаби ман офтоб

کرد سوال از شب من آفتاب

Ман ки нафас шастаам аз қилу қол

من که نفس شسته‌ام از قیل و قال

Ман киу дастони ҷавоби суол

من که و دستان جواب سوال

Ман кӣми овораи бустони ишқ

من کیم آواره بستان عشق

Ҳеҷ ндонӣ зи дабистони ишқ

هیچ ندانی ز دبستان عشق

Дам заданам назд ҳарифон хатост

دم زدنم نزد حریفان خطاست

Лек чу ҳам суҳбат ишқам равост

لیک چو هم‌صحبت عشقم رواست

Маънии ин байти басӣ давр нест

معنی این بیت بسی دور نیست

Бар ту яқини сет ки мастур нест

بر تو یقین‌ست که مستور نیست

Ин гули фикр аз чаман иддаост

این گل فکر از چمن ادعاست

Ранги вуқуъ ар напазирад равост

رنگ وقوع ار نپذیرد رواست

Мақсади азин хосият суҳбат аст

مقصد ازین خاصیت صحبت است

Суҳбати донои ҳама хосият аст

صحبت دانا همه خاصیت است

Суҳбати худоам ту рӯзем бод

صحبت خدام تو روزیم باد

Толеъи ин шуъла фурӯзем бод

طالع این شعله‌فروزیم باد