Соқио май даҳ ки дар ҷӯшаст хӯни навбаҳор

ساقیا می ده که در جوشست خون نوبهار

То ба хӯн хештан ҷӯшем як дами шуълаи вор

تا به خون خویشتن جوشیم یک دم شعله‌وار

зи он май гулгун ки мисатони сбў ҳӣ карда анд

ز آن می گلگون که مستان صبو‌حی کرده‌اند

Бар канори хирқаи гули соф аз дарди хумор

بر کنار خرقه گل صاف از درد خمار

Гиря эй бар хоки мо афшон ки ифшоанд осмон

گریه‌ای بر خاک ما افشان که افشاند آسمان

Бар лаби гули хандаи домани доман аз файзи баҳор

بر لب گل خنده دامن دامن از فیض بهار

Бо вуҷӯди сирвати кунин хиҷлатҳо кашанд

با وجود ثروت کونین خجلتها کشند

Хоҳад ар ишқи шаҳидони қимати ҷони фигор

خواهد ار عشق شهیدان قیمت جان فگار

Андалеби он гулистонам ки ҷӯшад буии гул

عندلیب آن گلستانم که جوشد بوی گل

Нашутур назора бигушоед агар шарёни хор

نشتر نظاره بگشاید اگر شریان خار

Он чунон корди чамани фасли баҳорони боргл

آن چنان کآرد چمن فصل بهاران بارگل

Захми доғи тозаи бори оради тани мо ҳар баҳор

زخم داغ تازه بار آرد تن ما هر بهار

Нолаам оростаи базмӣ ки аз туғёни дард

ناله‌ام آراسته بزمی که از طغیان درد

Мутрибонро нағма хӯн олуд меҷӯшад зи тор

مطربان را نغمه خون آلود می‌جوشد ز تار

Бар лаби мо худ хамӯшӣ бар сар ҳам рехтанд

بر لب ما خود خموشی بر سر هم ریختند

Бод ё раби булбулонро навҳа бар лаби хушгувор

باد یا‌رب بلبلان را نوحه بر لب خوشگوار

Кӯи анисӣ то кунад арз аз лаби хомӯши мо

کو انیسی تا کند عرض از لب خاموش ما

Нолае бар гулшани иқболи хони комгор

ناله‌ای بر گلشن اقبال خان کامگار

Исмат ишқаст дард аз нолаи пинҳони доштан

عصمت عشقست درد از ناله پنهان داشتن

Чеҳраро дар зери сайли ашки хандони доштан

چهره را در زیر سیل اشک خندان داشتن

Покдомонони ин саҷҷодаро шарт раҳаст

پاکدامانان این سجاده را شرط رهست

Ашк аз хӯни дилу олӯдаи домони доштан

اشک از خون دل و آلوده دامان داشتن

Завқи нокомӣ дил ошӯбаст варна гуфтамат

ذوق ناکامی دل آشوبست ورنه گفتمت

Захмро аз сўнши алмоси пинҳони доштан

زخم را از سونش الماس پنهان داشتن

Бо вуҷӯди сина каз баҳри харошӣ ҷон диҳад

با وجود سینه کز بهر خراشی جان دهد

Чокро зулмаст маҳбӯси гиребони доштан

چاک را ظلمست محبوس گریبان داشتن

Лухти лухти дил бар оташ на ки имон вафост

لخت لخت دل بر آتش نه که ایمان وفاست

Уммати ғам бӯдану ғмхонаҳи вайрони доштан

امت غم بودن و غمخانه ویران داشتن

Гар дилии дории парешони лоф раъное сазост

گر دلی داری پریشان لاف رعنایی سزاست

Нест чандонеи сари зулфи парешони доштан

نیست چندانی سر زلف پریشان داشتن

Гарчи шогирди ғамам аз чашми хеши омухтам

گرچه شاگرد غمم از چشم خویش آموختم

Чоки дили лабрези нштрҳои ҳурмони доштан

چاک دل لبریز نشترهای حرمان داشتن

Бар ду олами домани ҳиммат тавон ифшоанд лек

بر دو عالم دامن همت توان افشاند لیک

Ҳиммати озодаро нангаст домони доштан

همت آزاده را ننگست دامان داشتن

Нанг идбораст моро хок бар сар бехтан

ننگ ادبارست ما را خاک بر سر بیختن

Фахр иқболаст поси давлати хони доштан

فخر اقبالست پاس دولت خان داشتن

Дар гулистонӣ ки нахли мива бороўр кунанд

در گلستانی که نخل میوه بارآور کنند

Нахли моро ранҷҳо бенанд то бе бар кунанд

نخل ما را رنجها بینند تا بی‌بر کنند

Завқи нокомӣ агар ёбанд мисатони ниёз

ذوق ناکامی اگر یابند مستان نیاز

Бода Эй резанд аз он пас саҷда соғар кунанд

باده‌ای ریزند از آن پس سجده ساغر کنند

Бар лаби захми шаҳидони мавҷи хӯни бодои ҳаром

بر لب زخم شهیدان موج خون بادا حرام

Ташнаерогар шаҳиди чашма кавсар кунанд

تشنه‌ای را گر شهید چشمه کوثر کنند

Ҳиммати сргштгонши байн ки ҳамчун гирди бод

همت سرگشتگانش بین که همچون گرد باد

Гар кафи хокӣ ба даст уфтад нисори сркннд

گر کف خاکی به دست افتد نثار سرکنند

Кордонони муҳаббат дар шкорстони ишқ

کاردانان محبت در شکارستان عشق

Интихоби захми носур аз лаб ханҷар кунанд

انتخاب زخم ناسور از لب خنجر کنند

Шамъи мо аз дўрбоши боли сад парвонаи сӯхт

شمع ما از دورباش بال صد پروانه سوخت

Ёди он парвонагон каз шуълаи қӯт пар кунанд

یاد آن پروانگان کز شعله قوت پر کنند

Кибриёии ишқи бодои бенавоёнро ҳаром

کبریای عشق بادا بینوایان را حرام

Равшанони чархрогар зевар афсар кунанд

روشنان چرخ را گر زیور افسر کنند

Рӯзи мо чун шаб сияҳ бахтаст зинаш чора нест

روز ما چون شب سیه بختست زینش چاره نیست

Ҳам магари ин арзро бо довар Акбар кунанд

هم مگر این عرض را با داور اکبر کنند

эй ҷаҳони ҷоҳро ҷоҳати сипеҳри ростин

ای جهان جاه را جاهت سپهر راستین

Хоки қудрати дидаи иқболро мсндншин

خاک قدرت دیده اقبال را مسندنشین

Илтифоти адлро дар синаи боди навбаҳор

التفات عدل را در سینه باد نوبهار

Эҳтисоби зулмро дар дидаи майли оташин

احتساب ظلم را در دیده میل آتشین

Баҳру кони бастанди назри дасти ҳиммати мавкибаш

بحر و کان بستند نذر دست همت موکبش

Ҳар чаҳ истеъдодашонро буд дар тинати дафин

هر چه استعدادشان را بود در طینت دفین

Ногаҳон чун офтоби файз яъне даст ӯ

ناگهان چون آفتاب فیض یعنی دست او

Гашти толеъ аз сипеҳри ҷӯад яъне остин

گشت طالع از سپهر جود یعنی آستین

Ҷинси давлати хоки ҳурмони рехти ин якро ба сар

جنس دولت خاک حرمان ریخت این یک را به سر

Чини хиҷлати мавҷ зан гардид онро бар ҷабин

چین خجلت موج زن گردید آن را بر جبین

Нури рояти хлътигар дар бар оташ кунад

نور رایت خلعتی گر در بر آتش کند

Дӯдро ояд яди Байзои бурун аз остин

دود را آید ید بیضا برون از آستین

Вари зи нур хилқат уфтад лмъаҳ эй бар рӯй об

ور ز نور خلقت افتد لمعه‌ای بر روی آب

Гар ҷаҳон сарсар шавад нафитад ба рӯй баҳри чин

گر جهان صرصر شود نفتد به روی بحر چین

Дӯши мадҳат буд зеби маҷлиси рӯҳонӣон

دوش مدحت بود زیب مجلس روحانیان

намепарастед ин ду оятро дами рӯҳи аломин

می‌پرستید این دو آیت را دم روح‌الامین

Ҳбзои ҷашнӣ казу сарсабз шуд боғи сарвар

حبذا جشنی کزو سرسبز شد باغ سرور

Даври бодои чашми бад аз соҳати ин хулди давр

دور بادا چشم بد از ساحت این خلد دور

Ҷилва ҳар сарви ваз ҳар ҷилваи як олами фиреб

جلوه هر سرو وز هر جلوه یک عالم فریب

Ҳар тарафи базмӣ ва дар ҳар базми як фирдавси ҳур

هر طرف بزمی و در هر بزم یک فردوس حور

Аз суроҳе медурахшад турфаи маймуни кавкабӣ

از صراحی می‌درخشد طرفه میمون کوکبی

Тофт гӯйии лмъаҳ эй зини офтоб аз ҷайби тавр

تافت گویی لمعه‌ای زین آفتاب از جیب طور

Нотиқа лоласт дар тавсиф ӯ зон рӯ ки сӯхт

ناطقه لالست در توصیف او زان‌رو که سوخت

Партаваш дар дидаи идрок бо нури шуъӯр

پرتوش در دیده ادراک با نور شعور

Аз фурӯғи шамъи ҳасани соқёни симбр

از فروغ شمع حسن ساقیان سیمبر

Ҷомҳо чун чашмаи хуршеди моломоли нур

جامها چون چشمه خورشید مالامال نور

Пеши азин фаррошии ин хулди кори ҳур буд

پیش ازین فراشی این خلد کار حور بود

Турра давлат гирифт ин мансаб аз гесуии ҳур

طره دولت گرفت این منصب از گیسوی حور

Мутрибон ҳар як ба торӣ гашта мизроби озмо

مطربان هر یک به تاری گشته مضراب آزما

Вази наво дар маҷлиси рӯҳонӣони афкандаи шӯр

وز نوا در مجلس روحانیان افکنده شور

Торҳои созашони гӯйии раг ҷон манаст

تارهای سازشان گویی رگ جان منست

Ин навои созанди зеби гӯши арбоби ҳузур

این نوا سازند زیب گوش ارباب حضور

Рӯзи ҳиҷои фитна чун азми саф ороӣ кунад

روز هیجا فتنه چون عزم صف‌آرایی کند

Вази ду ҷониби теғи кини андеша бе рое кунад

وز دو جانب تیغ کین اندیشه بی‌رایی کند

Ханҷари мардони зи ғайрати кӯс тимсоҳӣ занад

خنجر مردان ز غیرت کوس تمساحی زند

Пайкари гардони зи мавҷи захм дарёӣ кунад

پیکر گردان ز موج زخم دریایی کند

Дар нахустин мавҷ каз осеб ӯ гардад сипеҳр

در نخستین موج کز آسیب او گردد سپهر

Лаҷа ҳастӣ хурӯш аз танг паҳное кунад

لجه هستی خروش از تنگ پهنایی کند

Хӯн шавад аз муваҷҷаҳи ҷавшани пӯш дар дили хасми вор

خون شود از موجه جوشن پوش در دل خصم‌وار

Чун синони прдлонти разм пироиӣ кунад

چون سنان پردلانت رزم پیرایی کند

Чун ба эҳзори барроқи давлатати фармони диҳӣ

چون به احضار براق دولتت فرمان دهی

Панҷаи шери илми оҳанг гироӣ кунад

پنجه شیر علم آهنگ گیرایی کند

Лавҳаши аллоҳи зони сабки хезӣ ки ҳангоми шитоб

لوحش الله زآن سبک خیزی که هنگام شتاب

Нақши поиши бодро ҳабси гарон пое кунад

نقش پایش باد را حبس گران پایی کند

Дар замину осмони нақши самаши ҷуст ва наёфт

در زمین و آسمان نقش سمش جست و نیافت

Офтоби фатҳ то пешаши ҷабин сое кунад

آفتاب فتح تا پیشش جبین‌سایی کند

намекашад чун соя ҳар сӯи фатҳро бе ихтиёр

می‌کشد چون سایه هر سو فتح را بی‌اختیار

Вар на натавонад ба гардиши бод паймое кунад

ور نه نتواند به گردش باد‌پیمایی کند

Пой чун бӯсади рикоби фатҳи ҳам бӯсади замин

پای چون بوسد رکاب فتح هم بوسد زمین

Ҷои бисмии аллоҳ ба ин оғоз гуёе кунад

جای بسم الله به این آغاز گویایی کند

Осмони бдмҳр ва мо лаби ташнаи вгитии сароб

آسمان بدمهر و ما لب تشنه وگیتی سراب

Гар нагирӣ дасти умедами зиҳии ҳоли хароб

گر نگیری دست امیدم زهی حال خراب

ё шабӣ фармоу шоми толеъамро субҳ кун

یا شبی فرما و شام طالعم را صبح کن

Таврро як лмъаҳ кам кард аз ду олами офтоб

طور را یک لمعه کم کرد از دو عالم آفتاب

Дар азал ҳар дасти домони ҷалолии баргузед

در ازل هر دست دامان جلالی برگزید

Дасти мо зи он ҷумлаи домон туро кард интихоб

دست ما ز آن جمله دامان ترا کرد انتخاب

Дасти ман рой Флотўн дошт варна чун тавон

دست من رای فلاطون داشت ورنه چون توان

Пай ба мақсади баради зинсон аз пас чандини ҳиҷоб

پی به مقصد برد زینسان از پس چندین حجاب

Ин яди Байзои маро дар остини лутфати ниҳод

این ید بیضا مرا در آستین لطفت نهاد

То шудам аз домани иқболи сармади комёб

تا شدم از دامن اقبال سرمد کامیاب

Ҳиммати арбоби давлатро хавос кимиёст

همت ارباب دولت را خواص کیمیاست

Коҳад ва болад ма аз раду қабули офтоб

کاهد و بالد مه از رد و قبول آفتاب

Мужда додандам ки додӣ рухсати гозргҳм

مژده دادندم که دادی رخصت گازرگهم

Шукри ин эҳсон нагунҷад дар шумор ва дар ҳисоб

شکر این احسان نگنجد در شمار و در حساب

Ту биҳиштӣ ?дане ам додӣ ва хоҳам рӯзи ҳашар

تو بهشتی دنیی‌ام دادی و خواهم روز حشر

Ҷинат алмоўӣ диҳандат дар ҷазои ин савоб

جنت الماوی دهندت در جزای این ثواب

Чун замонро омно омад дуои ҷоҳи ту

چون زمان را آمنا آمد دعای جاه تو

Кӣ гули хуршедро нашав ва намо бахшад саҳоб

کی گل خورشید را نشو و نما بخشد سحاب

Дар ҳарими қудс аммо субҳгоҳон карда ам

در حریم قدس اما صبحگاهان کرده‌ام

Аз лаби рӯҳи алқудси воми ин дуои мустаҷоб

از لب روح القدس وام این دعای مستجاب

То ки нақши номи гетиро буд номи вуҷӯд

تا که نقش نام گیتی را بود نام وجود

Боди нақши хотами ҷами ин хитоби мустатоб

باد نقش خاتم جم این خطاب مستطاب