Баҳор омад замини фирӯза гаван шуд

بهار آمد زمین فیروزه گون شد

Ба азми сайри дилдорам бурун шуд

به عزم سیر دلدارم برون شد

Ба гул чидан дар омад ёри Фоиз

به گل چیدن در آمد یار فایز

Ҳамаи гулҳо зи хиҷлат сарнигӯн шуд

همه گلها ز خجلت سرنگون شد