Фиғон аз имшабу ёд аз шаби дӯш

فغان از امشب و یاد از شب دوش

Ки бо дилбари ббўдми дӯш бар дӯш

که با دلبر ببودم دوش بر دوش

Намакҳои лабат чашмаш бигирад

نمکهای لبت چشمش بگیرد

Агар Фоиз кунад як дами фаромӯш

اگر فایز کند یک دم فراموش