Марои ҷон , ҳиҷри ҷонон бар лаб омад

مرا جان، هجر جانان بر لب آمد

Ҳазорон бори мардум то шаб омад

هزاران بار مردم تا شب آمد

Дигар Фоиз чаҳ сон имшаб кунад рӯз

دگر فایز چه سان امشب کند روز

Ки бар ҷонаши чунин тоб ва таб омад

که بر جانش چنین تاب و تب آمد