эй бар фарози маснади алои гирифтаи ҷо

ای بر فراز مسند الاّ گرفته جا

Як луқма карда ҳар ду ҷаҳонро ба коми ло

یک لقمه کرده هر دو جهان را به کام لا

Боҳстити зи ҳабси адами кас наме ҷаҳд

باهستیت ز حبس عدم کس نمی‌جهد

Дар гули гирифтае дар зиндони мосўо

در گل گرفته‌ای در زندان ماسوا

То чеҳра аз дарича ало намӯда Эй

تا چهره از دریچة الاّ نموده‌ای

Оризи наҳуфта ҳар ду ҷаҳон дар ниқоби ло

عارض نهفته هر دو جهان در نقاب لا

Андӯда рӯй ҳар ду ҷаҳонро ба лои нафй

اندوده روی هر دو جهان را به لای نفی

Ало ки карда софии вдрдии зи ҳам ҷудо

الا که کرده صافی ودردی ز هم جدا

Долони ло ба дар набарди раҳ ба ҳеҷ сӯй

دالان لا به در نبرد ره به هیچ سوی

Гар раҳравӣ ба ҷодаи алои дрори по

گر رهروی به جاده الاّ درآر پا

Дар шаш ҷиҳати мҷуи хабар аз зиндае ки нест

در شش جهت مجو خبر از زنده ای که نیست

Ҷузи устихони мурдаи дарин дахмаи фано

جز استخوان مرده درین دخمه فنا

Лофи вуҷӯди дам задан аз ширкатасту бас

لاف وجود دم زدن از شرکت است و بس

Аз лоолаҳ фаҳм макун ғайри мосўо

از لااله فهم مکن غیر ماسوا

Оби бақо ба ҷадвали ало равон бибин

آب بقا به جدول الاّ روان ببین

Андӯда гир рӯй ду олам ба лои ло

اندوده گیر روی دو عالم به لای لا

эй об рӯй гулшан ҳастӣ ҷамоли ту

ای آب روی گلشن هستی جمال تو

Ваии пардаи ҷамол , турои касрати зё

وی پرده جمال، ترا کثرت ضیا

Ишқат фиканда арсаи офоқи зери пай

عشقت فکنده عرصه آفاق زیر پی

Ҳасанат гирифта ҳастӣ кунин рӯнамо

حسنت گرفته هستی کونین رونما

Бо ҳасани пардаи сӯз чаҳ мастуре кунад

با حسن پرده سوز چه مستوریی کند

Рӯе ки аз наҳафтагӣ афтодаи бармало

رویی که از نهفتگی افتاده برملا

Ин ишқи шери Зуҳра чаҳ бар хок ме тапад

این عشق شیر زهره چه بر خاک می تپد

Дар арсае ки ҳасани Фрўчидаҳи кибриё !

در عرصه ای که حسن فروچیده کبریا!

Домони кибриё ба ду дасти ФногрФт

دامان کبریا به دو دست فناگرفت

Ишқ ба хӯни тапида ки мардасту мард то

عشق به خون تپیده که مردست و مرد تا

Чун офтоби ҳасани азал теғ баркашад

چون آفتاب حسن ازل تیغ برکشد

Дар кафи сар бурӣда кунад ҷилваи ҳумо

در کف سر بریده کند جلوه هما

Кунин чист ? тираи ғмомӣу нури ту

کونین چیست؟ تیره غمامی و نور تو

Чун офтоби тофта дар пардаи ъмо

چون آفتاب تافته در پرده عما

Чандини ҳазор пардау ҳасани ту бе ниқоб

چندین هزار پرده و حسن تو بی نقاب

Ҳасани ту ошкор ва ту дар пардаи хафо

حسن تو آشکار و تو در پرده خفا

Фонӯси пардаи рух шамъаст , лек ҳаст

فانوس پرده رخ شمع است، لیک هست

Аз нури шамъи пардаи фонӯсро зё

از نور شمع پرده فانوس را ضیا

Ҳаждаҳи ҳазор олам ва як олами офарин

هجده هزار عالم و یک عالم آفرین

Ойӣнаи сад ҳазор ва яке оинаи намо

آیینه صد هزار و یکی آینه نما

Бинандаро зи заъфи басари ҳоҷати аўФтд

بیننده را ز ضعف بصر حاجت اوفتد

Ҳар дам ба айнакӣ ки диҳад дидаро ҷило

هر دم به عینکی که دهد دیده را جلا

Кунин айнакӣаст хирадмандро ба чашм

کونین عینکی است خردمند را به چشم

Баҳри назораи рух бе чун кибриё

بهر نظاره رخ بی چون کبریا

Дар корхонаи ту рҳоиӣаст осмон

در کارخانه تو رحایی است آسمان

Бар оби кибриёии ту гардандаи ин рҳо

بر آب کبریای تو گردنده این رحا

Фавҷи уқулу хайли нуфуси осиёби бон

فوج عقول و خیل نفوس آسیاب بان

Венаи тӯдаи ғубор дар ӯ гирди Асия

وین توده غبار در او گرد آسیا

Дар ақли брмлотрӣ аз буи дар гулоб

در عقل برملاتری از بوی در گلاب

Дар ҳиси наҳуфта рӯйтар аз ранг дар ҳино

در حس نهفته روی تر از رنگ در حنا

Зоти ту пари муқайяди исбот ақл нест

ذات تو پر مقید اثبات عقل نیست

Нафии ду оламаст субути турои гўо

نفی دو عالم است ثبوت ترا گوا

Ин паҳни дашти паст ки дод ин чунин қарор ?

این پهن دشت پست که داد این چنین قرار؟

Венаи харгаҳи баланд ки кард ин чунин ба по ?

وین خرگه بلند که کرد این چنین به پا؟

Гарна ба қудрати ту бадии арзро қарор

گرنه به قدرت تو بدی ارض را قرار

Варна ирода ту шудӣ мумсики алсмо

ورنه اراده تو شدی ممسک السّما

Гирди замин хуфта нишастӣ ба рӯй чарх

گرد زمین خفته نشستی به روی چرخ

Пушти фалак ба хоки замини гаштии ошно

پشت فلک به خاک زمین گشتی آشنا

Хари пуштаи сипеҳр баробар шудӣ ба хок

خر پشته سپهر برابر شدی به خاک

Хоки замин ғубор шудӣ бар рухи ҳаво

خاک زمین غبار شدی بر رخ هوا

Феъли ту ҷавҳару арзу ақлу нафасу табъ

فعل تو جوهر و عرض و عقل و نفس و طبع

Қавлати далоилу ҳукму ҳуҷҷату ҳдо

قولت دلایل و حکم و حجّت و هدا

Мубдиъи зи ту мкўну ҳодиси зи ту қадим

مبدع ز تو مکوَّن و حادث ز تو قدیم

Воҷиб ба тести мумкин ва ҳастӣ ба ту фано

واجب به تست ممکن و هستی به تو فنا

Ҳам аз сувари муназзаҳ ва ҳам сӯрати алсўр

هم از صور منزّه و هم صورت الصوّر

Ҳам аз ғарази барӣу ғарази ҷумлаи халқ ро

هم از غرض بری و غرض جمله خلق را

ё мбдءи алмбодӣ ва ё иллати алълл

یا مبدء المبادی و یا علت العلل

Ҳам мбтдои туе ҳамаро ҳам ту мунтаҳо

هم مبتدا تویی همه را هم تو منتها

Ҷузи зоти комилати лмни алмалики фии алўҷўд ?

جز ذات کاملت لمن الملک فی الوجود؟

Ҷузи илми шомилати лмни алҳкми фии алқзо ?

جز علم شاملت لمن الحکم فی القضا؟

Бо ҳеҷ кас наеу ҷудо аз ту нест кас

با هیچ کس نه ای و جدا از تو نیست کس

Дар ҳеҷ ҷо нае ва тиҳӣ нест аз ту ҷо

در هیچ جا نه ای و تهی نیست از تو جا

Ҳастӣ намост ҳастӣ ғайр ва тамом нест

هستی نماست هستی غیر و تمام نیست

Ҳастят ҳастӣаст вале нестии намо

هستیت هستی است ولی نیستی نما

Сангӣ ки мефитад зи сари кӯҳ бар замин

سنگی که می فتد ز سر کوه بر زمین

Гардӣ ки меравад зи таҳи пой бар ҳаво

گردی که می رود ز ته پای بر هوا

Ҳар заррае ки ҷилва кунад дар шуъоъи меҳр

هر ذره ای که جلوه کند در شعاع مهر

Ҳар қатрае каз абр ба ҳасрат шавад ҷудо

هر قطره ای کز ابر به حسرت شود جدا

Барқӣ ки май ҷаҳди зи раги тираи фоми абр

برقی که می جهد ز رگ تیره فام ابر

Абрӣ ки ҳам зи ханда барқаст дар бко

ابری که هم ز خنده برق است در بکا

Шохӣ ки аз вазидан бо даст дар самоъ

شاخی که از وزیدن با دست در سماع

Мурғӣ ки аз дамӣдан баргаст дар наво

مرغی که از دمیدن برگست در نوا

Ҳар ғунчае ки дам занад аз танагии нафас

هر غنچه ای که دم زند از تنگی نفس

Ҳар навгулӣ ки во шавад аз силии сабо

هر نوگلی که وا شود از سیلی صبا

Рӯе ки аз паридан рангаст дар шикаст

رویی که از پریدن رنگست در شکست

Мӯе ки аз шикастани аФзоидши баҳо

مویی که از شکستن افزایدش بها

Ҳам об дар равонӣ ва ҳам бод дар равиш

هم آب در روانی و هم باد در روش

Ҳам санг дар гаронӣ ва ҳам мавҷ дар шино

هم سنگ در گرانی و هم موج در شنا

Ин ҷумлаи шукри ҷӯад ту доранд бар забон

این جمله شکر جود تو دارند بر زبان

Ин ҷумлаи сар ба сӯй ту доранд дар дуо

این جمله سر به سوی تو دارند در دعا

На , балки ҷумла шукр тавонаду сипоси ту

نه، بلکه جمله شکر تواند و سپاس تو

Ҳамданду мдҳтнду сноинди мртро

حمدند و مدحتند و ثنایند مرترا

Ҳамдаст ҳар чаҳ машъари таъзим манъам аст

حمدست هر چه مشعر تعظیم منعم است

Гар ҷавҳараст вагар арзу савт ё садо

گر جوهرست و گر عرض و صوت یا صدا

Маънӣаст раҳнамои матолиб ба ҳар калом

معنی است رهنمای مطالب به هر کلام

Дар гӯши лафз аз пай маънӣаст ошно

در گوش لفظ از پی معنی است آشنا

Чун ҳар чаҳ ҳаст пуртӯй аз файзи зоти тест

چون هر چه هست پرتوی از فیض ذات تست

Сӯии ту ҳар чаҳ ҳаст хиради рости раҳнамо

سوی تو هر چه هست خرد راست رهنما

Моро чаҳ ҳад ки ҳамд ту гӯйему шукри ту

ما را چه حد که حمد تو گوییم و شکر تو

Ҳам худ туро расад ки кунӣ хешро сано

هم خود ترا رسد که کنی خویش را ثنا

Лек аз забони мост ки бар хеш карда Эй

لیک از زبان ماست که بر خویش کرده ای

Ин шукрҳо ки рехта аз арз то само

این شکرها که ریخته از ارض تا سما

Сар май наад ба саҷдаи шукри ту бар замин

سر می نهد به سجده شکر تو بر زمین

Сангии зи кӯҳ агар фитаду баррагӣ аз сабо

سنگی ز کوه اگر فتد و برگی از صبا

Ҳукм турост ммтсли амри турои мутӣъ

حکم تراست ممتثل امر ترا مطیع

Ҳам баҳр дар талотум ва ҳам кӯҳ дар садо

هم بحر در تلاطم و هم کوه در صدا

Чарх аз ту дар таҳарруку хок аз ту дар сукӯн

چرخ از تو در تحرک و خاک از تو در سکون

Моҳ аз ту дар тануру меҳр аз ту дар зё

ماه از تو در تنور و مهر از تو در ضیا

Мӯр аз ту дар шиканҷа хокаст дона ёб

مور از تو در شکنجه خاکست دانه یاب

Карам аз ту дар миёна сангаст дар чаро

کرم از تو در میانه سنگست در چرا

Ҳам нутфа дар раҳми зи ту аҷрии хури насиб

هم نطفه در رحم ز تو اجری خور نصیب

Ҳам дона дар мшимаҳи хок аз тўдри намо

هم دانه در مشیمه خاک از تودر نما

Дар чӯбтар зи ту бадани мурдаи рокФн

در چوب تر ز تو بدن مرده راکفن

Дар хоки хушк аз ту тани зиндаро ғизо

در خاک خشک از تو تن زنده را غذا

Шабнам каттон фиканда ба маҳтоби барги гул

شبنم کتان فکنده به مهتاب برگ گل

Каш ҳаст нозболши ҳифзи ту муттако

کش هست نازبالش حفظ تو متکا

Аз қолаб раванда кунӣ пашм дар кулоҳ

از قالب رونده کنی پشم در کلاه

Вази бута даманда наҳй пунба дар қабо

وز بوتة دمنده نهی پنبه در قبا

Дар хор заҳрдор наҳй чашмаи асал

در خار زهردار نهی چشمه عسل

Вонгоаҳ дар асал наҳй аз лутфи худ шифо

وانگاه در عسل نهی از لطف خود شفا

Дар баргу бори сабзатар то гиёҳи хушк

در برگ و بار سبزه تر تا گیاه خشک

Ҳар ранҷро шифои зи ту ҳар дардро даво

هر رنج را شفا ز تو هر درد را دوا

ё мҳиии алъзоми азои канти алрФот

یا محیی العظام اذا کانت الرفات

ё муншии алнФўси азои канти алҳбо

یا منشی النفوس اذا کانت الهبا

Ёмни иҳрки алнФси ази кони қади скн

یامن یحرک النفس اذ کان قد سکن

ё ман иҷдди албдни ази кони қади балӣ

یا من یجدد البدن اذ کان قد بلی

ё коинои вуҷӯди қадими илои алобд

یا کاینا وجود قدیم الی الابد

ё боқёи бқоءи давоми балои фано

یا باقیا بقاء دوام بلا فنا

Лои варақа тсоқттам ҳубаи намат

لا ورقه تساقطت ام حبه نمت

Алоу фии хзоӣни ғибки илмҳо

الا و فی خزائن غیبک علمها

Илмати муҳӣти ҷумлау зоки ҳўолқдр

علمت محیط جمله و ذاک هوالقدر

Қабл аз вуҷӯди ҷумлау зоки ҳўолқзо

قبل از وجود جمله و ذاک هوالقضا

Мо ғайри раҳмат ту надорем мўтмн

ما غیر رحمت تو نداریم موتمن

Мо ғайри дарга ту надорем млтҷо

ما غیر درگه تو نداریم ملتجا

Мо бандау хилофи ризои ту ҳоши ҳош

ما بنده و خلاف رضای تو حاش حاش

Ҷузи ту на илтиҷо ба дар ҷузи ту лоу ло

جز تو نه التجا به در جز تو لا و لا

Файёзи худ туе ва манам бандаи заъиф

فیاض خود تویی و منم بنده ضعیف

Хуршеди худ туе ва манам зарраи ҳбо

خورشید خود تویی و منم ذره هبا

Гар хонем Фонки фаъол мо таред

گر خوانیم فانک فعال ما ترید

Вар ронем ?фонати қадири лмои тшо

ور رانیم فانت قدیر لما تشا

Лекин чу раҳмати ту васеъаст эй ман

لیکن چو رحمت تو وسیع است ای من

Лекин чу файзи лутф ту омаст аинмо

لیکن چو فیض لطف تو عامست اینما

Флӣни рҳмтнии ФбФзлки балои иваз

فلئن رحمتنی فبفضلک بلا عوض

Ва лӣни рддтнии Фонои алмстҳқи зо

و لئن رددتنی فانا المستحق ذا

Ёрб ба фазли худ ки биёмурзем гуноҳ

یارب به فضل خود که بیامرزیم گناه

ё раб ба лутфи худ ки ббхшоӣими хато

یا رب به لطف خود که ببخشائیم خطا

ё шоФъи алмшФъи хиролмшФъин

یا شافع المشفع خیرالمشفعین

Волносри алмкрми болнсри волохо

والناصر المکرم بالنصر والاخا