Забони аҳли сухан то ба ҳарф гардонаст

زبان اهل سخن تا به حرف گردانست

Ба шукри муъаддилати Муртазо қулӣ хонаст

به شکر معدلت مرتضی قلی‌خانست

Баландмартабаи хонӣ ки ҳукми нофиз ӯ

بلندمرتبه خانی که حکم نافذ او

Ба малики қолаби олами равонтар аз ҷонаст

به ملک قالب عالم روان‌تر از جانست

Сипеҳри шавкату дарёии ҳаламу кони карам

سپهر شوکت و دریای حلم و کان کرم

Ки шавкату караму ҳаламро нигаҳбонаст

که شوکت و کرم و حلم را نگهبانست

Рафеъи рутба ки анвори адл ӯ то ҳашар

رفیع رتبه که انوار عدل او تا حشر

Ба арсаи дилу ҷони ҳамчу меҳр тобонаст

به عرصة دل و جان همچو مهر تابانست

Сипеҳри мартабаи косори халқи ҷони бахшиш

سپهر مرتبه کاثار خُلق جان بخشش

Ба табъи аҳли ҳунар ба зи роҳ ва райҳонаст

به طبع اهل هنر به ز راح و ریحانست

Ба мизбонии ҷўдши зи чархи мустағнии сет

به میزبانی جودش ز چرخ مستغنی‌ست

Ҳар онкӣ бар сар хон вуҷӯд меҳмонаст

هر آنکه بر سر خوان وجود مهمانست

з даст ӯст агар баҳр музтариб ҳоласт

ز دست اوست اگر بحر مضطرب حالست

з ҷӯад ӯст агар хок бар сар конаст

ز جود اوست اگر خاک بر سر کانست

Чунон зи адли ваии аздоди муттафиқ шуда анд

چنان ز عدل وی اضداد متّفق شده‌اند

Ки гургро қисм акнӯн ба ҷон чӯпонаст

که گرگ را قسم اکنون به جان چوپانست

Чаҳ улфатаст ки касро зи кас ҳаросӣ нест

چه الفت است که کس را ز کس هراسی نیست

Ба ҷузи малол ки аз табъҳо гризонст

به جز ملال که از طبع‌ها گریزانست

зи бас чу оина софанд синаҳо бо ҳам

ز بس چو آینه صافند سینه‌ها با هم

Даруни пардаи дил розҳо намоёнаст

درون پردة دل رازها نمایانست

зи адли нўшрўони гӯш бар фасона манеҳ

ز عدل نوشروان گوش بر فسانه منه

Ки ин матоъ ба девон ӯ фаровонаст

که این متاع به دیوان او فراوانست

Бад-ӣни бузургӣу ҳишмати бад-ӣни ҷалолату ҷоҳ

بدین بزرگی و حشمت بدین جلالت و جاه

Тамоми умр ба кучак диляш паймонаст

تمام عمر به کوچک دلیش پیمانست

Надидааст чу ӯ каси бузурги кучаки дил

ندیده است چو او کس بزرگ کوچک دل

Ки кӯчакӣу бузургӣ бар ӯ санохонаст

که کوچکی و بزرگی بر او ثناخوانست

Ҳамеша файз зоФтодгон расад з дараш

همیشه فیض زافتادگان رسد ز درش

Ки хоки матраҳи анвор меҳр тобонаст

که خاک مطرح انوار مهر تابانست

Бузургии фалакаш дар назар наме ояд

بزرگی فلکش در نظر نمی‌آید

Ки сари бузургии пешаш ба хок яксонаст

که سر بزرگی پیشش به خاک یکسانست

Якеаст нисбати фақру Гана ба маҷлис ӯ

یکی است نسبت فقر و غنا به مجلس او

Ки санги қолӣ базм вайаст агар конаст

که سنگ قالی بزم ویست اگر کانست

Бузурги кучаки дилро завол мумкин нест

بزرگ کوچک دل را زوال ممکن نیست

Бузургяшро кучак дилӣ нигаҳбонаст

بزرگیش را کوچک دلی نگهبانست

Фитодагии сет ки миъроҷи срблндиҳост

فتادگی‌ست که معراج سربلندیهاست

Бузург нест каз афтодагии ҳросонст

بزرگ نیست کز افتادگی هراسانست

Раҳин миннат халқ вайаст дар олам

رهین منّت خلق ویست در عالم

Ҳар он дилӣ ки пазироӣ маънӣ ҷонаст

هر آن دلی که پذیرای معنی جانست

Тамоми умр ба лаби вирди шукр ӯ доранд

تمام عمر به لب ورد شکر او دارند

На одамӣ ки сухан дар набот ва ҳайвонаст

نه آدمی که سخن در نبات و حیوانست

Забони сӯсани озодаро наме фаҳмӣ

زبان سوسن آزاده را نمی‌فهمی

Ки дар макорим ӯ чун ба шукр гардонаст ?

که در مکارم او چون به شکر گردانست؟

зи файз ӯ срхории чунон насиб гирифт

ز فیض او سرخاری چنان نصیب گرفت

Ки дастаи дастаи гулаши вақф бар гиребонаст

که دسته‌دسته گلش وقف بر گریبانست

Чаҳ гул шукуфта надонам баҳори халқашро ?

چه گل شکفته ندانم بهار خلقش را؟

Ки хома дар сифат ӯ ҳазордастонаст

که خامه در صفت او هزاردستانست

Ба чашми аҳли назари маҷлисаши глстонист

به چشم اهل نظر مجلسش گلستانیست

Ки ғунчаи гул ӯ булбул хуш алҳонаст

که غنچة گل او بلبل خوش الحانست

Чаҳ ҳолатаст надонам баҳори базмашро ?

چه حالتست ندانم بهار بزمش را؟

Ки дар чамани чаманаши барги гул ғазал хонаст

که در چمن چمنش برگ گل غزل خوانست

Насиб дошта аз илтифот ӯ зи азал

نصیب داشته از التفات او ز ازل

Баландрутбагии шеър то абад зонаст

بلندرتبگی شعر تا ابد زانست

Ба малики Мисри хаёли бдиҳаҳи пардозиш

به ملک مصر خیال بدیهه پردازش

Ки бандари сафар корвон канъонаст

که بندر سفر کاروان کنعانست

Раво буд ки Зулайхои лафз ноз кунад

روا بود که زلیخای لفظ ناز کند

Чунин ки Юсуфи мазмун бикр арзонаст

چنین که یوسف مضمون بکر ارزانست

Ба нури бениш ӯ ме тавон мушоҳида кард

به نور بینش او می‌توان مشاهده کرد

Алоқае ки ба ҳам робити тан ва ҷонаст

علاقه‌ای که به هم رابط تن و جانست

Шукуфта аз сухан ӯ буд димоғи сухан

شکفته از سخن او بود دماغ سخن

Сабои калид сбкрўҳӣ гулистонаст

صبا کلید سبکروحی گلستانست

Ба нисбати қалами нуқтаи рез ӯ бошад

به نسبت قلم نقطه‌ریز او باشد

Ки сарв то ба абад сарфароз бустонаст

که سرو تا به ابد سرفراز بستانست

Ба покдоманяш ме тавон қисм хӯрдан

به پاکدامنیش می‌توان قسم خوردن

Ки ҷузи зи хӯн ситамгар кашида домонаст

که جز ز خون ستمگر کشیده دامانست

Ба пеши душман агар теғ аз ғилоф кашад

به پیش دشمن اگر تیغ از غلاف کشد

Чунон ба чашми даройад ки марг урёнаст

چنان به چشم درآید که مرگ عریانست

Чунон ба сина хасмаст улфати тираш

چنان به سینة خصم است الفت تیرش

Ки то гузар кунад аз пушт ӯ пушаймонаст

که تا گذر کند از پشت او پشیمانست

зи бим ӯ чун забони аду ба банд уфтад

ز بیم او چون زبان عدو به بند افتد

Синон ӯст ки дар муддао забон донист

سنان اوست که در مدّعا زبان دانست

Ба рӯй зин чу мусаллаҳ нишинад ва тозад

به روی زین چو مسلّح نشیند و تازد

зи акси барқи яроқаш ҷаҳон гулистонаст

ز عکس برق یراقش جهان گلستانست

Буд чу мавҷи гуҳар дар яроқи гавҳари ғарқ

بود چو موج گهر در یراق گوهر غرق

Ба баҳри маърака ҳар гуҳ ки гарм ҷавлонаст

به بحر معرکه هر گه که گرم جولانست

Сипоҳро чаҳ ғам аз кулуфти парешоне

سپاه را چه غم از کلفت پریشانی

Кунун ки хонаи зини ин чунин бсомонст

کنون که خانه زین این‌چنین بسامانست

Саманди нарми анонаш чу гарм пўиаҳ шавад

سمند نرم عنانش چو گرم پویه شود

Фалаки зи бими сами сахт ӯ ҳросонст

فلک ز بیم سم سخت او هراسانست

Замин ба захмаи чавгони даст ӯ гӯйӣ аст

زمین به‌زخمة چوگان دست او گویی است

Ки дашти гетии майдони гӯй ва чавгонаст

که دشت گیتی میدان گوی و چوگانست

зи пўиаҳи бозии чавгон ӯ тамошое аст

ز پویه بازی چوگان او تماشایی است

Ҳазор ҳайф ки ин арса танг майдонаст

هزار حیف که این عرصه تنگ میدانست

Расед вақти дуо хатм кун кунун файёз

رسید وقت دعا ختم کن کنون فیّاض

Каз интизори иҷобат дилаш парешонаст

کز انتظار اجابت دلش پریشانست

Ҳамеша то гиреҳи мушкилоти олами кун

همیشه تا گره مشکلات عالم کون

Забуни уқдаи гушойӣ шоҳ Эронаст

زبون عقده‌گشایی شاه ایرانست

Буд калиди гушоиш ба дасти давлат ӯ

بود کلید گشایش به دست دولت او

Ки бо гушоиш ӯ мушкилот осонаст

که با گشایش او مشکلات آسانست