Шиша ҳам базмаст бо ӯ , соғараши ҳам машраб аст

چو موج بر سر آبیم و حال سخت خرابست

эй дили архўн дар ҷигари дорӣ барои имшаб аст

خوشا امید جگر تشنه‌ای که محو سرابست

Дасту пое метавон зад матлаби дилгар яке аст

بگو به ساقی گلرخ که خون شیشه بگیرد

Ин дил бедасту пои сардаргуми сад матлаб аст

که از حرارت می در میان آتش و آبست

Ваъдаи побӯсат аз бас уқдаам бар уқдаи рехт

اگر تو رخ بگشایی دلم چو گل بگشاید

Ҷон гиреҳ гардид чун тбхолаҳ инак бар лаб аст

بیا که رشتة کارم گره به بند نقابست

Рӯзи васл дӯстдорон мекашад охир ба ҳиҷр

حدیث شوق ترا خامه سرسری ننویسد

Офтоби субҳ ҳар ҷо меравад рӯ дар шаб аст

که رقعه‌ؤاری ازین مایة هزار کتابست

Дидаам файёз то дар печиши он мӯии миён

درآ به میکده فیّاض انتظار چه داری

Ҳар сари мӯ бар танам дар печиши тоб ва таб аст

که دیده پُرنم اشک است و جام پُر ز شرابست