То ба рӯй ту дар ғамкада ман бозаст

گهی که دیده نه بر روی آن صنم بازست

Ба тамошои ту то дида равзан бозаст

به چشم من همه اوضاع دهر ناسازست

Дару девори чаман бар рух ман ме хандад

به بزم دوست مرا ناله شادیانة اوست

Ман ба ин хуш ки ба рӯем дар гулшан бозаст

بلی فغان نی از بهر دیگران سازست

Баста шуд бе ту ба ҳасрати ҳамагии роҳи ҳавос

ز هر چه غیر تو عمریست بی‌نیاز شدیم

Ҷузи раҳи гӯш ки бар нағма шеван бозаст

به ما هنوز نگاه تو بر سر نازست

Бе ту ҳар чиз ки дар дил гузарад ҷон газадам

جراحت تو نهان در میان جان دارم

Чорҷонб дар ин хона ба душман бозаст

که زخم‌های تو از زخمِ غیر ممتازست

Пои макаш аз дами шамшери шаҳодати файёз

چه لذّتست به تیغش که همچو گل فیّاض

Ки ба иқлӣми фанои ин раҳ равшан бозаст

دهان زخم زخمیازه تا ابد بازست