Хуй аз ҷабини марез ки қадар гулоб рафт

غمت به سینه مرا جای مدّعا نگذاشت

Гармӣ макун ки ранги рух офтоб рафт

به حسرت دگرم حسرت تو وانگذاشت

Сад бори сари з хоб баровард бахту боз

نداشتم سر و برگ کرشمه‌های طبیب

Пиндошти рӯзи ман шабу дигар ба хоб рафт

خوشم که عشق تو درد مرا دوا نگذاشت

Бар шуълаи фусурдаи ман гирд ғам нишаст

گلی به سر نزدم هرگز از وصال تو لیک

Вази гавҳари шикастаи ман об ва тоб рафт

ره تو حسرت خاری مرا به پا نگذاشت

Буии дили ҳазин ба машоми фалаки расонад

ز درد دل گرة شکوة تو چون تبخال

Дӯдӣ ки бар сар аз ҷигари ин кабоб рафт

هزار ره به لب آوردم و حیا نگذاشت

Аз оҳи ман з шуъла сӯзанда пари шикаст

مرا به تهمت هستی نگاهش از غیرت

Вази ашки ман зи гавҳари носуфта об рафт

چنان بسوخت که خاکسترم به جا نگذاشت

Шаб дар баннои чарх тазалзул фиканда буд

مرا به غیرتِ بیگانه خوی من رشک است

Сайлоби хӯн ки аз дили пар изтироб рафт

که تا به داغ دل خویشم آشنا نگذاشت

Файёз дар камӣни ту чандин диранг чист

چنان به کشتن ما برفروخت رخ فیّاض

Акнӯн ки фурсати ту ба чандин шитоб рафт

که رنگ بر رخ صبر و شکیب ما نگذاشت